Kapper

Neen! Geen paniek! Ik heb Nora’s krullen niet laten kortwieken bij de kapper!

Ik ben zelf nog eens naar de kapper geweest. Het was alweer bijna 5 maanden geleden. Mijn moeder bleef bij de kindjes en ik had een 3-tal uur de tijd om het stad in te trekken. Want uiteraard was ik niet van plan om enkel gauwgauw naar de kapper te gaan, maar als ik er dan toch ben, wou ik ook (nog maar eens) naar de Hema (en heb er weer behoorlijk wat gekocht, deze keer geen kleertjes - ah toch wel, een pyamaatje - maar andere spulletjes) en ook nog naar de C&A Kids store (waar ik dat kleedje-broekje-haarbandsetje gevonden en gekocht heb, merci voor de tip, Elke!)

Ik heb geen vaste kapper, zeker nu na onze verhuis niet. De vorige keer ben ik bij Kreatos geweest in Ninove en nu wou ik die andere kapper-keten eens uitproberen: Olivier Dachkin.

Ik was meteen aan de beurt en mijn haar werd gewassen door een jong homootje. Veel werkvreugde had hij echter niet, ondanks zijn jonge leeftijd. Of ik was van het verkeerde geslacht natuurlijk, hoewel hij dan wel de verkeerde job heeft gekozen, lijkt mij. Enfin, meestal vind ik het op en top genieten als mijn haren professioneel gewassen worden door een kapper, een zalige hoofdmassage, maar niet deze keer. Veel te ruwe bewegingen (mijn hoofd bonste ongewild een paar keer heen en weer op de harde rand van de wasbak) en bovendien was hij ondertussen (in het frans) aan het kletsen met een collega waardoor hij soms even stopte met zijn massage. En dat kan niet! Ik betaal dus ik wil wel onverdeelde aandacht of op zijn minst geen onderbreking van mijn hoofdmassage. Hij maakte het wel een beetje goed door te vragen of ik iets wou drinken, maar hij verloor die punten even later weer want meneertje was mijn bestelling blijkbaar vergeten want ik heb naar mijn glaasje plat water kunnen fluiten (en ja, ik ben dan zo’n wussie dat ik er zelf niet meer naar vraag).

Gelukkig was hij blijkbaar maar het ‘harenwassertje’ want het was iemand anders die mijn haar ging knippen: een sympathiek jong knap meiske.

Na mijn erg gedetailleerde uitleg (ik heb al verschillende teleurstellende kapperbezoekjes achter de rug) begon ze eraan. Ze gaf me ook wat lectuur: twee hondentijdschriften. Goh. Boeiend. Terwijl ik stiekem hoopte op het laatste showbizznieuws uit de Story of Dag Allemaal, dedju. ” ‘t Is ne keer iets anders eh madam” zei ze ludiek. “En ‘t is toch zo schattig” vulde ze nog aan. “Uhuh” antwoordde ik. Hopende dat daarmee het verplichte koetjes en kalfjes gesprek achter de rug was. Right. Kapsters worden nu eenmaal getraind om een gesprek aan te gaan (en te behouden) met klanten dus deed mijn blond kapstertje haar uiterste best. Ik had heel kort kunnen antwoorden, maar ik ben - opnieuw - zo’n wussie dat ik toch moeite doe, al is het maar om haar een pleziertje te doen. Dus ik ging mee in het gesprek: over hoe druk we het hebben, over kindjes (altijd een dankbaar gespreksonderwerp want je kan er veel over doorvragen), over het feit dat er naast de kapperszaak weldra een kledingwinkel opent met zwangerschapskledij en over dat het wel hoogtijd werd want dat er in Ninove niet veel te vinden valt voor zwangere vrouwen maar dat het voor mij wel te laat komt enz enz.
Ik moet zeggen dat ik op den duur wel op dreef kwam en niet meer gewoon antwoordde maar zelf ook over koetjes en kalfjes begon te leuteren.

Ergens in het gesprek ging het ook over het knippen van peuters (de haren eh!). Ik heb haar dan gevraagd of ik Nora haar haar wat zou laten bijknippen zodat het minder een warboel is, zeker haar (nog onbestaande) froufrou gedeelte. Twee vliegen in één klap: zij werd gevraagd naar haar ervaring en kennis en dat zal haar beroepsgevoel misschien toch wel wat eer gedaan hebben en ik kreeg een professionele mening over iets waar ik al een tijdje mee zit, namelijk of ik Nora een froufrou moet laten knippen of niet. Uiteraard blijven haar krulletjes ongeschonden!

Haar advies was om nog niét te laten knippen. Zij raadde een knipbeurt pas aan als de haartjes vanzelf wat dikker geworden zijn. Dat weten we dan ook weer zie!

Oh ja, ik ben trouwens héél tevreden over mijn kapsel! Precies wat ik wilde. Niets speciaals hoor, gewoon wat korter, in laagjes en goed ‘opgeknipt’ (een dégradé ofzo) en met een froufrou.
Het was dus zowel een sympathieke als een goeie kapster, hoera! Hoewel mijn mening na een eerste wasbeurt (en niet uitgebrusht) wel weer wat kan veranderen…

Kijk en oordeel zelf maar aan de hand van deze uiterst spontane foto!