Marie - 11 weken

2,5 maanden is ons kleinste patat al! Had ik al eens niet gezegd dat het snel gaat? Wel, dan zeg ik het nog eens want het is een waarheid als een koe: het gaat snel! De tweede zwangerschap vond ik al heel snel gaan en bij een tweede kindje gaat de tijd blijkbaar ook sneller.

Ze verandert ook veel de laatste weken. Niet enkel uiterlijk, maar ook in haar gedrag. Ze lacht al wat vaker, wel nog vooral/enkel naar papa en mama en nog steeds veel minder dan Nora toen zij 2 maanden was. Nora was en is dan ook wel een érg vrolijk lachebekje. Zeker als baby lachte Nora héél erg makkelijk. Zal Marie een iets serieuzere editie worden of komt ze gewoon wat later op gang en is ze binnen enkele maanden een even groot lachebekje dan haar grote zus?

Wat ze wel meer doet dan haar zus is geluidjes maken. Keelgeluidjes, hoge kirgeluidjes, bromgeluidjes,… Heel schattig! Ze heeft ook typische “ik ben moe” klagerige kreetjes en nadat ze haar buikje volgedronken heeft, kirt en brabbelt ze lachend aan de borst. Om van te smelten!

Ze is ook al wat meer wakker en toont meer interesse voor wat er rond haar gebeurt. En (beginnend) spelen is er sinds een tweetal weekjes ook bij. De Tiny Love Mobiel vindt ze super, af en toe lacht ze er zelfs naar, maar het blijft sporadisch (itt. Nora die al snel schaterlachte naar haar mobiel). Ze kijkt wel heel gefascineerd en serieus naar de bewegende diertjes. Je ziet aan haar blik dat ze het leuk vindt, ook al lacht ze niet. In haar Baby Björn relax zit ze de laatste ook al wat liever, vooral als er een speelboog aan vasthangt.

Doordat ze al wat langer wakker is en meer aandacht heeft voor haar omgeving, is een badje geven sinds kort gelukkig geen marteling meer! De laatste keren heeft ze niet meer geweend (ook niet bij het inzepen), maar alles moet wel heel rustig en zachtjes gebeuren; de minste bruuske beweging kan een hysterische huilbui uitlokken. In het badje ontspant ze nu volledig en zeker tijdens het inmasseren met een ‘kreimeke’ zie je ze genieten. Maar lachen doet ze toch nog net niet.

Ze zit momenteel aan 5 voedingen per dag en - zalig! - ze slaapt ’s nachts nog steeds 8 à 9 uur door. Laatste voeding tussen 22 en 23 uur en dan slaapt ze tot 7 à 8 uur. We moeten zelfs niet opstaan om tutje terug te geven. Ik besef hoe uitzonderlijk dit is en prijs onszelf heel gelukkig!

Geen idee of het eigen is aan haar leeftijd, maar ik heb de indruk dat ze nog erg gevoelig is voor teveel of vreemde prikkels. Inslapen in een andere omgeving of in een andere houding dan de buiklighouding die ze gewoon is, is moeilijk. In de auto in de maxi-cosi lukt het enkel na een paar minuten rijden en na een (soms fikse) huilbui. Slapen bij mijn moeder gaat nu gelukkig wel maar ook pas na enkele slapeloze, huilerige pogingen. Inslapen in de draagmand van onze buggy ging ook niet van de eerste keer vlotjes. Nu wel, maar enkel als ze gewiegd wordt of als we rondwandelen.
Ook op de schoot zitten is niet haar favoriete bezigheid: teveel prikkels of verveling? Ze begint er alleszins vrij snel van te zeuren en te wenen. Enkel als ze goed rechtop zit met haar gezicht naar ons eigen gezicht gericht, rechtop leunend over de schouder of in onze armen terwijl we rondlopen, dan houdt ze het wel wat langer vol. Als ze wakker is, ligt ze het liefst in haar park of in haar relax naar de knuffelbeestjes te kijken. Niet altijd evident om hiermee rekening te houden als we bvb. op bezoek gaan. Gelukkig weet ik dat ze in de draagdoek makkelijk slaapt en is die ook nog makkelijk mee te nemen.

Zotte smoeltjes trekken, daar kan ze ook wat van!