Kind en Gezin

Marie werd vandaag gewikt en gewogen (en geprikt) bij Kind en Gezin.

Lengte: 57,5 cm (P 50)

Gewicht: 5710 gr (P75)

In 5 weken is ze eigenlijk maar 300 grammetjes bijgekomen wat niet denderend veel is en zelfs eerder weinig. Ze is dan ook één gewichtscurve gedaald. Ze is met haar geboortegewicht van 4 kg ook wel hoog (P90) begonnen maar nu zit ze dus ‘maar’ op P75.

Maar eigenlijk maak ik er mij niet teveel zorgen om. Ze drinkt goed, is rustig en alert na haar voeding, ze slaapt goed, ze heeft voldoende plasluiers en ze groeit goed. En het is ook typisch bij borstvoedingskindjes dat ze de eerste weken heel veel bijkomen om na ongeveer 3 maanden (veel) minder snel bij te komen. En aangezien de klassieke curves opgesteld zijn adhv flesvoedingskindjes waarbij de gewichtstoename niet zo variabel is, merk je sneller een daling van curve terwijl er vaak geen probleem is. Bovendien vergelijk ik steeds met Nora die uitzonderlijk goed bijkwam in gewicht, om niet te zeggen dat het eigenlijk een dikkerdje was als baby. Het babyvet is bij haar al flink geslonken hoewel ze nog steeds een behoorlijk dik buikje heeft. Marie zal waarschijnlijk een wat slankere baby worden. Alweer een verschilletje tussen de twee zusjes. Hoewel Marie ook wel voldoende Michelinbandjes heeft op armen en benen hoor :)

Verder is ze helemaal goedgekeurd. Zoals verwacht (ons madam wordt nogal koleirig als ze moe is en niet kan slapen) heeft ze vaak haar keel opengezet, maar ze was gelukkig wel rustig te krijgen in de “luipaardhouding” (met haar buik liggend op de onderarm, zoals een luipaard over een tak hangt, haar favoriete houding). Bij de dokter was ze tijdens het onderzoek ontroostbaar aan het huilen en de spuitjes maakten haar nog wat meer hysterisch uiteraard.
Ze was wel snel getroost en viel als een blok in slaap in haar maxi-cosi (en dit zonder het monotone geluid van een rijdende auto: een primeur!).

Het Kind en Gezin consultatiebureau bevindt zich trouwens in hetzelfde gebouw waar ik werk dus het was een ideale gelegenheid om voor en na de weging nog wat gezellig bij te kletsen met de collega’s en om een beetje te stoefen met onze verse dochter natuurlijk!

PS Ik heb met de verpleegkundige het ‘eetprobleem’ van Nora eens besproken en dit is haar advies: haar patatjes blijven aanbieden, haar beetje stimuleren om te eten maar niet te lang aandringen en als ze niet wil, haar zonder boe of ba van tafel halen en zeker niets anders aanbieden. Zoals we bezig waren dus, maar het is altijd leuk om professionele bevestiging te krijgen, niet waar? Als het bij de volgende controle van Marie niet beter is, is extra pedagogisch advies waarbij het probleem uitgebreider geanalyseerd wordt misschien wel aangewezen. Moeha! Straks sturen ze de Supernanny op ons af! ;)
Wetende hoe graag ze eet, ben ik ervan overtuigd dat ze wel heel snel terug patatjes zal willen eten.
We will break her! Resistance is futile!

5 Reacties to “Kind en Gezin”

  1. Isabel zegt:

    Toch een deftig gewicht? ‘k Denk dat Renee ongeveer 6 maanden was toen ze zoveel woog…

    I.v.m. die patatten eten, je gaat het misschien niet geloven, maar een goeie maand geleden hebben we hier ook zo een faseke gehad.

    Echt letterlijk 5 schepjes en ‘t was gedaan voor madame. ‘k Heb er alles bij geprobeerd, net niet op mijn hoofd gestaan, tot ze me zeiden in de crèche dat ik zot was van zo zot te doen ;) In de crèche had ze dat gedrag nl. ook al bovengehaald, daar werd er ook als volgt op gereageerd: eten aanbieden, wil ze niet meer, nog één maal lepen voor haar mond houden, wil ze niet meer, zonder commentaar eten wegnemen, ze van de tafel verwijderen, het ongevaarlijk negatief gedrag dus compleet negeren (zoals in de boekskes dus) dan natuurlijk geen snoep/koekjes/… geven, ze moest dan wachten tot haar fruit ’s middags. Na enkele dagen heeft ze haar anti-patattengedrag in de crèche opgegeven.

    We hebben het dan thuis ook op deze manier toegepast en na enkele dagen was het hier ook voorbij. Zeker niet laten merken dat je je erin opjaagt of aan ergert, want dan is het om zeep denk ik :))

  2. Tamara zegt:

    Aha! Een typische fase dus! Wij doen het nu exact zoals je omschrijft (niét het gedeelte van zot doen en op de kop staan eh :p) dus hopelijk is het hier dan ook na enkele daagjes voorbij. Het duurt nu toch al een week of 3.

    Het is voor ons alleszins ook rustiger en minder energievretend om haar gedrag gewoon te negeren en er ons niet in op te jagen.

    Het bizarre is wel dat ze in de creche wel wilt eten (ze wil wel niet meer zelf eten maar ze moeten haar ‘voederen’ ;) maar thuis totaal niet.

  3. maaike zegt:

    Isla haalt ook soms streken uit bij het eten. Met eten gooien, bord naar beneden gooien, niet willen eten, beker water EXPRESSSSSSSSSS leeggieten, alleen vlees eten,… maar dat komt en dat gaat weer weg.
    Soms lijkt het ook even of het niet meer weggaat, maar als we rustig blijven en er ons vooral niet in opjagen is het plots weer gedaan…

    Echt rustgevend zijn die situaties niet natuurlijk, maar als het je gerust kan stellen, hier is dat ook soms zo… (en hier hoeft ze nog geen aandacht te delen).
    Denk dat Nora soms gewoon niet goed weet wat er haar allemaal overkomt…
    Good luck ginder! En wat super dat Marie het zo goed doet!!

  4. saarrah zegt:

    What’s in a name,mijn Norah wil ook nooit eten
    :-)

  5. Elke zegt:

    Hier vanmorgen ook zo’n probleem. Treuzelen, zeuren, niet beginnen eten. Aantal keer gevraagd of ze nu als-je-blieft wilde eten (op-tijd-op-het-werk-zijn-stress), maar dat hielp niks. Gezegd dat ik haar bord zou weghalen als ze niet zou eten. At nog steeds niet. Bord weggehaald. THEATER! Gezegd dat ze melk dan maar moest opdrinken. En dan maar hopen dat ze op school niet te hard zou gaan zeuren over honger. Voor de veiligheid de juf maar op de hoogte gebracht, die me - god zij dank - niet bekeek met een afkeurende blik en het volledig begreep (”Ze heeft reserve genoeg he.”). Als toemaatje bleek dat haar fruitsapje in de boekentas was uitgelopen, dus vanmiddag had ze papperige boterhammen met boterhammenworst met appelsienensmaak. Vanavond heeft ze gegeten als iemand die een week geen eten had gezien.

    Benieuwd hoe het morgenvroeg zal zijn…

Reageer