Omdat de maand januari geen alleenrecht heeft op goeie voornemens, heb ik er in de maand mei gemaakt.
En wel de volgende: sporten en diëten!
Een beetje uitleg:
- Sporten: grotendeels om wat te vermageren maar zeker ook om mijn conditie wat omhoog te krikken. Want het is erg, heel erg gesteld met mijn conditie. Vroeger ging ik regelmatig gaan zwemmen en gaan lopen (ook al moeten we dat laatste nu ook niet overdrijven), maar sinds Nora er is en zeker sinds Marie er is, is de enige beweging die ik heb: voetballen met Nora, dansen met Nora, grootste deel van de dag achter haar aan hollen en gaan wandelen slenteren met Nora en Marie.
Het plan was aanvankelijk om met een nicht mee te gaan fitnessen, maar hoe meer ik erover nadenk, hoe meer twijfels ik hierover heb. Geen twijfels over dat nichtje uiteraard, das een superlief en sympathiek meiske en ik zou het tof vinden om met haar te gaan sporten. Maar wel over het hele fitnessgebeuren: een zaal vol afgetrainde gebronsde lijven en ik met mijn iets minder afgetraind lichaam *ahum* , zwetend als een paard en vuurrood na de lichtste inspanning, een overdaad aan toestellen waartussen ik mijn weg niet ga vinden, de vrees dat ik het misschien wat saai ga vinden (je zou kunnen denken: je kan toch wat babbelen met uw nichtje? In theorie wel, in de praktijk ga ik niet in staat zijn om iets te zeggen wegens te druk bezig met naar adem te happen) en bovendien blijf ik het toch behoorlijk duur vinden. Maar misschien stel ik het me wat te stereotiep voor?
Voor ik zwanger was van Nora heb ik bijna een volledige lessenreeks ’start to run’ met Evy Gruyaert gelopen wat ik plezant vond, ontspannend (pas op, het was ook behoorlijk zwaar, zeker in begin en ik moest mezelf ook vaak overtuigen om te gaan lopen) en supergoedkoop. En zeker na de mooie prestatie en het enthousiasme van Isabel, ben ik sterk aan het twijfelen om in plaats van te fitnessen, opnieuw ’start to run’ te volgen. In het park van Ninove is er sinds kort ook een speciaal paadje gelegd voor de lopers onder ons.
Eerlijk gezegd heb ik al direct zin om te beginnen lopen met Evy, terwijl ik minder sta te springen om te starten met fitnessen.
Ideaal zou natuurlijk zijn als mijn lief nichtje ook mee zou gaan lopen, bij deze een oproepje! :)
- Diëten. Ha! Het woord is gevallen. Ik vind het toch een klein beetje genant om dit hier openlijk op mijn blogje te smijten. Ik ben nu eenmaal niet zo goed in het delen van echt persoonlijke stuff en de frustratie rond mijn gewicht is iets waar ik mee bezig ben maar waar ik normaalgezien niet veel over kwijtwil. Maar het is ongetwijfeld ook een zorg waar veel andere vrouwen/moeders mee zitten. Dus overwin ik mijn lichte schroom en deel ik hier even mijn frustraties met jullie.
Ooit heel lang geleden (5 jaar om precies te zijn) had ik behoorlijk overgewicht en ben ik via WeightWatchers 24 kg vermagerd, in 6 maanden (ik ging niet naar cursussen, maar deed het via een thuispakket) . Geen slechte prestatie, om niet te zeggen een heel sjieke prestatie waar ik toch nog steeds trots op ben. Een aanrader ook voor iedereen die gewicht wil verliezen. Ik heb dit nieuwe gewicht (+ 2 kg) lang kunnen behouden. Maar na de geboorte van Nora is er een extra 5 kilo blijven plakken en na de geboorte van Marie nog eens 5 kilo extra*. 10 kilo meer dus én teveel, naar mijn goesting. Ik heb geen heel erg overgewicht (BMI = 27), maar omdat ik van vroeger weet hoe beter ik me voel met een lager gewicht, kan ik voor mezelf die extra kilootjes niet aanvaarden.
Dus ben ik maandag 26 mei officieel terug begonnen met WeightWatchers!
Streefdoel: – 10 kg.
Vooral ter hoogte van mijn buik en billen wil ik vermageren. Ik hoef geen superplatte en -strakke buik te hebben, maar ik wil ook niet dat mensen - die niet weten dat ik 3 maanden geleden bevallen ben - denken dat ik zwanger ben …
Vandaar dat ik mij ook ga smijten op buikspieroefeningen. Gisteren ben ik voor de eerste keer naar de kinesiste geweest voor postnatale kinesitherapie (na mijn bekkeninstabiliteit en na twee zwangerschappen redelijk kort op elkaar, is dat wel een must) en daardoor moet ik sowieso dagelijks spieroefeningen doen, zowel voor mijn bekkenbodemspieren, als mijn buik- en rugspieren.
*Aan al die mensen en boekskes die beweren dat de kiloos smelten als sneeuw voor de zon als je borstvoeding geeft: tarara! Enfin, niet bij mij alleszins.
Het voordeel van mijn “- 10 kg” project hier voor jullie uit de doeken te doen, is dat ik jullie kan lastigvallen met frustraties als het ff moeilijk gaat en met vreugdekreten als de weegschaal goed nieuws brengt. U bent gewaarschuwd :)
En nu, nu ga ik eten en punten tellen!
29 mei 2008 at 18:58 |
amai, knap 24 kilo vermageren in 6 maanden tijd! Echt respect!
Ik heb na de bevalling van de tweeling ook een dieet gedaan, en toen zo’n 7 kilo afgevallen (maar ik was wel 12 bijgekomen tijdens die zwangerschap). En met die 7 kilo had ik al heel veel moeite!
Na de komst van Mia begon eerst de verhuis en daarna de scheiding en toen had ik gewoon heel erg veel stress en vlogen die kilo’s er af gelijk het niets was. En nu heb ik een mooi gewicht dat ik graag wil behouden en daarom loop ik zo’n 2 à 3 keer per week. En probeer zeker 1,5 liter water per dag te drinken
Ik probeer er wel op te letten maar ik gun mezelf wel wat (zoals nu want moet dringend vertrekken naar een etentje)
Veel succes! Je mag klagen en zagen en klagen en… zoveel je wil. Ik ben bereid om te luisteren! Ik vind het knap dat je het doet! En binnen een paar weken kan jij pronken met je lijf in een bikini aan het strand of zwembad. Joepie!
29 mei 2008 at 20:11 |
amai wat knap dat je met je goede voornemens start… ik hoop dat je een goede manier vindt die je met ons deelt (zodat wij de succesformule om op 1,2,3 een conditie te hebben of om lekkerlight gerechtjes te maken ;-))
Good luck!!!!!
29 mei 2008 at 20:32 |
Veel succes ermee!!
Ik zit aan -5 van de -10. De WW heb ik ff aan de kant gelaten, ik was dat tellen “strontmuug”.
Die buikspieroefeningen, dat zou ik eigenlijk ook eens moeten doen. Het ding is dat ik altijd zoveel dingen heb die ik eigenlijk eens moet doen… Zoals nu de was gaan ophangen bijvoorbeeld.
Grmbl!
29 mei 2008 at 21:49 |
Ik had ook erg gehoopt op het liposuctie-effect van borstvoeding. Helaas helaas!
Vlak na de bevalling woog ik minder als voor ik zwanger werd. Ik was direct enthousiast. Nu zit ik echter al aan +3. Pffffttt…
De vermoeidheid maakt voor mij alle vettigheden des te aantrekkelijker.
In ieder geval, ik hoop binnenkort ook iets aan de kilos te gaan doen.
Succes!
29 mei 2008 at 22:03 |
Sterk Tamara dat je beslist hebt om de kilo’s aan te pakken, het is je al eens gelukt, dus waarom niet opnieuw.
En buikspieroefeningen, daar heb ik nu toch zelf zo een moeite mee. ‘k Heb ook zo die postnatale dingen gedaan en bij de kine deed ik ze mooi zoals het hoorde, maar thuis… de kriebels krijg ik ervan! Jammer dat je zo ver woont, anders konden we samen gaan joggen, alhoewel tetteren in combinatie met lopen zou ook niet lukken bij mij vrees ik.
Succes met je kilo-attack en goed dat je het er eens openlijk over had, wie weet geeft het je extra courage nu je weet dat je veel supporters hebt! :)
30 mei 2008 at 21:51 |
Nu we het over sporten hebben… Liep vandaag rond in de Decathlon (= bijzonder grote sportwinkel) en daar hadden ze wel 10 verschillende haarbanden in de meest plezante kleurtjes! Nu heb ik het even opgezocht en in Oost-Vlaanderen blijkt er geen Decathlon te zijn, maar misschien – als je er nog zou zoeken – eens in een sportwinkel gaan piepen?
1 juni 2008 at 11:29 |
Het enthousiasme van Isabel werkt inderdaad aanstekelijk. Ik ben ook van plan om deze week te beginnen lopen met “Evy”. Hopelijk lukt het ons om het vol te houden ;-) Ik wens je veel succes met je goede voornemens en supporter virtueel voor jou!
9 juli 2008 at 9:51 |
[...] bon, mijn -10 project in gedachten (een update hierover krijgen jullie vanaf nu om de twee weken in plaats van [...]
18 januari 2009 at 22:07 |
[...] 10 (bis) Ongeveer een half jaar geleden had ik een voornemen, twee eigenlijk: vermageren en sporten. Het “-10kg project” en het [...]