Ik heb een ganse dag (ok, dat is misschien lichtjes overdreven, maar toch!) geprobeerd om een lach-foto te maken van Marie. Haar doen lachen was geen probleem, maar op tijd op dat knopje duwen, dat was geen sinecure.
Manlief kwam thuis, was een half uurtje alleen met Marie en toen ik terug thuis was, heeft hij volgende kiekjes kunnen nemen. Alles om haar papa te charmeren eh, tsss!
26 juni 2008 at 23:11 |
Zooooo schattig :D
zo’n mooi lachje…
xxx
27 juni 2008 at 8:38 |
tja vaders en dochters
‘t is iets speciaals he ;-)
27 juni 2008 at 12:06 |
Wat een scheetje!
En zo’n mooie lachjes, dan begint het bij mij toch ook weer te kriebelen voor een tweede…
27 juni 2008 at 13:29 |
:) alles voor de papa
27 juni 2008 at 14:55 |
Mooooohhh :))
29 juni 2008 at 21:16 |
@ Maaike: ah ge weet het :)
@ Tamara: what a sweety!