Dat ik een lijstjespersoon ben, dat was hier al een beetje duidelijk. Van en voor àlles stel ik een lijstje op. En dat gaat veel verder dan het ordinaire boodschappenlijstje (ik ga bijna altijd naar de Colruyt en de boodschappen staan in lokatie-volgorde: ik weet wat waar staat en hetgeen ik eerst tegenkom staat bovenaan op mijn lijstje en onderaan staan de dingen die ik op het einde van mijn route tegenkom. Uiteraard volg ik ook steeds de vaste route in de Colruyt aangeduid met pijlen (ook al weet ik dat ik in de volgende twee rayons niets nodig heb) en vervloek ik de ellendelingen die durven in tegengestelde richting door de Colruyt te manoeuvreren), ik maak ook ‘To Do’ – lijstjes van wat ik wil/moet doen tijdens een verlof (met een concrete dagplanning erbij – die evenwel minder secuur opgevolgd wordt dan dat hij opgesteld wordt) en van wat er in huis nog moet gebeuren, zowel grote dingen als de allerkleinste klusjes.
Toen ik zwanger was van Nora en Marie, had ik twee complete stappenplannen ontworpen: een stappenplan ‘Wat te doen voor de geboorte’: administratieve taakjes, doopsuiker kiezen/ontwerpen, geboortekaartje bestellen, valies maken (met gedetailleerde inhoud),… inclusief deadlines voor elke taak + een stappenplan ‘Wat te doen na de geboorte’: gaande van welke papier moet ingevuld worden, door wie, in welk mapje het formulier in kwestie zit en waar het naartoe moet, tot naam en telefoonnummers van de mensen die verwittigd moeten worden (in volgorde van belangrijkheid), tot hoeveel glazen/bekers, hoeveel en welke drank manlief moet meebrengen van thuis (totaal overbodig want alles stond reeds op voorhand klaar in een grote doos), tot een gedetailleerde opsomming van welke kleertjes de nieuwgeborene tijdens haar ziekenhuisverblijf mocht aandoen.
Bij een klein uitstapje (naar zee bvb) maak ik één of twee dagen voordien een lijstje van wat we allemaal moeten bijhebben én een overzicht van wat in welke tas moet komen (strandgerief allemaal in één tas om te vermijden dat de gewone verzorgingstas vol zand komt te zitten), opnieuw heel gedetailleerd, zelfs met een beschrijving van welke kleertjes Nora en Marie zullen aantrekken en welke reservekleertjes ik meeneem (ik ken hun garderobe ongeveer uit mijn hoofd). Ik heb dan ook het liefst dat alles ingepakt is de avond voor vertrek. Dit geldt niet alleen voor echte reizen of uitstappen maar ook voor een bezoek van minstens een halve dag aan vrienden of familie.
Oh ja, elke avond zorg ik ervoor dat mijn en mijn patatjes hun kleren klaarliggen voor de dag nadien. Heel uitzonderlijk gebeurt dit niet, maar ik heb dan minstens wel al bedacht wat ik of zij zullen aantrekken, zodat ik het ’s morgens enkel nog uit de kleerkast moet vissen. Gelukkig stelt Nora (nog) geen eisen over wat ze wel of niet wil aantrekken. Marie ook nog niet trouwens. Bij Jurgen deed ik dit vroeger ook, maar om de een of andere reden nu niet meer. Misschien moet ik die gewoonte maar terug eens oppikken… :)
Oh, en nog iets: als we terug zijn van een uitstap of reis wil ik dat de tassen en valiezen liefst metéén uitgepakt worden. Toen ik na 5 dagen materniteit thuiskwam, doodop en doodmoe, kon ik écht niet op mijn gemak in de zetel ploffen zonder eerst alle valiezen uit te laden, alle geschenken op zijn plaats te zetten en de roze doos uit te sorteren.
Ik heb duidelijk een grote nood aan orde, rust en overzicht. Dan functioneer ik beter. En die basisbehoeften kan ik invullen met behulp van die lijstjes. Eens ik een lijstje gemaakt heb, maakt de chaos en paniek in mijn hoofd plaats voor rust en overzicht. En dan voel ik mezelf ook een pak rustiger en kan ik veel gerichter en ontspannender werken. Ik ben ook als de dood om iets te vergeten of teveel te moeten stressen vlak voor we vertrekken.
Kortom, ik ben een controlefreakJE.
Als ik weer eens teveel met lijstjes bezig ben, of als ik vlak voor ik ga slapen nog kleine dingen begin op te ruimen, of als ik meteen begin uit te pakken na een tripje, of als ik me weer eens overdreven erger omdat het huis er slordig en vuil bijligt, zegt Jurgen wel eens dat ik een ‘Monica’ aan het doen ben (je weet wel, die opgefokte Monica uit Friends)…
Dit allemaal om te zeggen dat ik vandaag ook een lijstje moet maken! Volgende week gaan we met ons viertjes voor een 5tal dagen naar Polen. Naar Polen!? Wat gaan die daar in godsnaam doen!?, vragen de meesten onder jullie zich wellicht af. Wel, mijn broertje trouwt! Hij is reeds getrouwd eigenlijk, voor de wet, en 16 augustus trouwen hij en zijn Pools vrouwtje voor de Kerk, in Polen dus. En Jurgen en ik zijn getuigen! Leuk, heel leuk.
Maar ook een heuse onderneming en uitdaging: een heel lange autorit met onze twee meiden van bijna 2 jaar en bijna 6 maanden. Geen idee hoe goed of slecht dit gaat meevallen, aangezien het de allereerste keer is. Maar ook veel vragen, twijfels, onzekerheden over hoe de meisjes zich gaan gedragen en reageren eens we daar zijn en hoe we het allemaal gaan aanpakken, vooral tijdens de huwelijksviering en het avondfeest (maar daarover later meer).
En ook: wat moeten we allemaal meenemen?? En wat kùnnen we allemaal meenemen in Jurgen zijn standaard voiture!?
Een lijstje maken dus. Een lijstje met kleren/verzorgingsspullen/slaapspullen/eetspullen/varia, zowel voor Nora als Marie. Een lijstje met spullen die ik in de auto nodig heb. Een lijstje met spullen die in de koffer mogen. Een lijstje met speelgoed voor in de auto bij de kindjes. Een lijstje met spullen (kledij/verzorging/voedsel/varia) voor ventje en mezelf. Een lijstje met wat er in de frigobox moet. En bij al die lijstjes ook een overzicht wat in welke valies/tas/doos moet komen…
Oh, en ook nog een lijstje van wat er last minute nog moet gebeuren: nieuwe autostoel kopen, checken of manlief of ik kunnen bellen met gsm in Polen, adressen in GPS steken, nieuw hemd kopen voor Jurgen, naar de kapper (typ ik al vloekend, want dat laatste was ik alweer vergeten, dat komt ervan zie als ik zo lang wacht met lijstjes te maken!), auto naar garage doen voor onderhoud, …
Nog zoveel te doen in zo weinig tijd!
Ik denk dat ik maar best eens begin aan mijn lijst
*ademt eens diep in en uit*
7 augustus 2008 at 12:11 |
Ik was vroeger ook zo, ik heb het nu nog een beetje. Misschien is het omdat de kinderen groter zijn en ik niet meer zelf voor alles moet zorgen. Maar ook ik leg hun kleren nog klaar ’s avonds (is nu eenmaal efficiënter), ben klaar met inpakken de dag voor het vertrek, wil direkt uitpakken als ik thuiskom, …
Maar voor de rest ben ik rustigeraan geworden. Met een beetje oefening lukt dat. Echt! (ik had het vroeger ook nooit geloofd)
7 augustus 2008 at 13:19 |
Ha, ik zit hier ook tot over m’n oren in het lijstjesgedoe. Lijstje 1 = wat ik zeker wil zien/doen op vakantie, wat leuk zou zijn om te zien/doen en wat we wegens tijdsgebrek sowieso niet kunnen doen maar wel op een latere trip zeker moeten doen. Lijstje 2 = wat we nog allemaal moeten doen voor we onze auto kunnen volproppen en vertrekken (geld wisselen, pakjes maken om de autorit leuker te maken,…). Lijstje 3 = wat gooien we allemaal in onze valies. Opgesplitst naar persoon en dan nog eens de rubrieken “kledij”, “hygiëne”, “keuken”, “diverse” en nog een paar dingen die me ontglippen. Op vraag van de heer des huizes staat dat mooi ergens op de pc zodat hij het lijstje kan aanvullen waar nodig. In de loop van de dag verzamel ik dan een handvol kleine papiertjes met daarop gekrabbeld wat er nog mee op de lijstjes op de computer moet.
Misschien moet ik daar ook maar eens een blogje over krabbelen. Op het to do-lijstje zetten!
7 augustus 2008 at 14:41 |
amai, je mag altijd eens in de leer komen bij mij… ik denk dat ik het tegenovergestelde ben…
ik pak mijn valies al doende en moet soms nog stoppen als ik de oprit afrij om nog snel iets mee te nemen… ;-)
ik denk altijd dat ik alles nog kan kopen ter plaatse (met mega dure onderlakens aan 30 euro stuk als voorbeeld * slikt nog steeds *)
good luck en good trip!!!
7 augustus 2008 at 19:56 |
Moh! Dit kon door mij geschreven zijn! Freaky, er bestaan dus nog mensen gelijk mij :))
7 augustus 2008 at 20:02 |
Ik ben ab-so-luut geen Monica.
En soms zou ik zo graag een beetje Monica zijn.
1) mijn huis zou altijd proper zijn
2) mijn hoofd zou er wat meer structuur hebben
3) ik zou minder vergeten (zoals van de winkel, ik ben er altijd van overtuigd dat ik toch niets ga vergeten…)
4) ik zou nooit voor onaangename verrassingen komen te staan (zoals dat van die gsm, zou ik nooooit aan gedacht hebben)
5) ik zou ’s morgens een kwartier later kunnen opstaan (eer ik het met mijn kinderen eens ben over wat ze gaan aandoen…) Awel, dat ga ik ook eens inlassen.
Toch al een schoon lijstje voor een slechte lijstjes-maker, niet?
Veel succes met je autorit, ik ben heel benieuwd hoe dat geweest is!
7 augustus 2008 at 20:24 |
Pfoe… ik maak wel es een lijstje zo van een half blaadje met de ultrabelangrijkste dingen. Maar lang kan ik mij daar echt niet mee bezighouden.
Al zou ik het voor zo’n grote reis ook wel doen. Maar verder van de rest, geen geduld daarvoor :)
7 augustus 2008 at 22:15 |
Ah, dan ben ik ook een lijstjesmens. Mijn agenda ligt altijd open zodat ik ’s morgens kan kijken of ik die dag iets belangrijks moet doen.
Mijn winkellijstje ligt de hele week gereed zodat ik kan bijschrijven wat ik nodig heb.
En op vakantie vertrekken zonder vooraf een lijstje? Ik moet er niet aan denken.
Maar zelf vind ik daar niets verkeerd aan, integendeel, ik voel mij daar goed bij.
8 augustus 2008 at 14:32 |
Ik ben ook een lijstjesmens. Maar ik moet zeggen, toen ik jouw post las moest ik toch mijn meerdere erkennen.
Dan komt mijn lijstjesgedrag toch nog niet in de buurt van jouw lijstjesgedrag.
‘k zal mijn ventje je post eens laten lezen, dan kan hij meteen zien, dat ik nog echt niet de ergste ben ;-)
8 augustus 2008 at 14:33 |
goh, er moet precies nog heel veel gebeuren voor die reis naar polen.
zou je geen lijstje van de lijstjes maken? (gniffel gniffel)
8 augustus 2008 at 21:26 |
Vergeet uw loopschoenen en ons Evy niet he!
8 augustus 2008 at 21:30 |
@Eva: het inpaklijstje is af en heel overzichtelijk opgesteld, al zeg ik het zelf en de dagplanning tot aan vertrek ligt ook mooi vast. Het komt allemaal in orde en er heerst een grote rust in mijn hoofd (voorlopig). Maar merci voor de tip! :p
Lol@Elke T: de loopschoenen gaan eventjes in de kast… :p
Na ons tripje naar Polen nog twee weken Evy’en en de 27 lessen zitten erop, woohoo!
13 augustus 2008 at 15:09 |
[...] vertrekken we met de auto naar Polen voor een dag of 5. Waarom we naar Polen gaan, heb ik al reeds enkele keren verteld. Een grote onderneming met twee kleine kindjes en vooral: veel gerief! De auto zal [...]
23 december 2008 at 10:16 |
[...] gewassen is en wat ik best op welke dagen doe enz enz. Misschien moet ik eens bij de lijstjesgoeroe Tamara (of Islabel of Kim of…) in de leer gaan om een goed en haalbaar systeem in elkaar te [...]