S2R: The End.
Et voila. Mijn start-to-run-reeks (van 0 tot 5km) zit erop! I did it. Gisteren na het werk mijn laatste les met Evy gelopen. En ja, ik ben best wel veel trots op mezelf. Ondanks de drukte ’s met twee kleine kindjes en opnieuw aan het werk zijnde, ondanks het mottige weer van de laatste weken (twee keer heb ik in de gietende regen gelopen), ondanks het liever-lui-dan-moe-syndroom, heb ik het toch volgehouden. Ik die absoluut niet sportief ben, ik die de vroegere turnlessen haatte uit de grond van mijn hart, vooral als we moesten lopen: de Coopertest, de collegecross,… : vre-se-lijk vond ik het. En nu ben ik 27 lessen, een 10tal weken, 3 keer per week uit mezelf gaan lopen. De vroegere tiener in mij staat versteld.
En net zoals Isabel, doe ik het nog graag ook. Het vertrekken is nog steeds lastig, maar eens ik aan het lopen ben en zeker achteraf is het genieten. Het voelt goed en het geeft me ook een energie-boost.
Dus we gaan proberen volhouden. Proberen. Eén of twee ker per week. De laatste weken deed ik één of twee keer per week op het einde van mijn werkdag mijn sportkleren aan, reed naar het park van Ninove, deed dan een loopsessie en ging dan de kindjes halen bij mijn moeder (2 dagen per week zijn Nora en Marie bij mijn mama). Ideaal eigenlijk: het is nog niet donker en ik vermijd het ik-lig-lui-in-de-zetel-en-wil-er-niet-meer-uit-syndroom.
Donderdag na het werk ga ik nog eens 10 minuten en 20 minuten lopen en volgende week gaan we voor de 30 minuten. Aan mijn tempo betekent dit 4 toertjes rond het park van Ninove (1 toer is 1020 meter). Voor 5 km te lopen, moet ik dus 5 toeren lopen ofte een dikke 35 minuten. Dat zal dan weer voor de week nadien zijn…
En misschien, heel misschien, waag ik me ooit wel eens aan de reeks van 5 tot 10 km. Hoewel ik 3 keer per week wel wat te frequent en intensief vind voorlopig.
10 september 2008 at 12:47
*staande ovatie en luid applaus! *
11 september 2008 at 10:18
Amai! Ik heb echt respect voor je!
Als ik ook maar 1/10e van je discipline en doorzettingsvermogen had zou ik al blij zijn…
16 september 2008 at 11:09
Ik had je nog geen proficiat gewenst met je fantastische resultaat! Hierbij dus: een dikke proficiat. Heeel veel respect zeg! Ik ben bijlange zo ver niet geraakt *schaam* Ik ben gestopt voor ik het te veel tegen mijn zin zou doen. Nu heb ik nog de moed en de intentie om volgende lente opnieuw te starten. Ik schrijf er nog wel eens iets over ;-)
17 september 2008 at 21:27
Waw! Heel goed gedaan Tamara! Je mag echt tevreden zijn over je prestatie, toch een goed gevoel hé, als je al de lessen goed volbracht hebt :) Sterk!
2 december 2008 at 13:04
[...] speeksel en het effect op een zwembril… Het Start to Run-project is jammer genoeg een trage dood gestorven. Na de 27 lessen heb ik het een drietal weken volgehouden [...]