30

Dertig. 30. Ik. Vandaag.
Geen twintiger meer.

Het voelt toch een beetje onaangenaam raar, zo een ander eerste getalletje. Ook al is het maar een cijfertje.

Maar niet getreurd, het wordt ongetwijfeld een leuke dag. De voormiddag wordt een luie zalige rustige zondagmorgen: koffiekoekjes (allez, dat hoop ik toch!), genieten van mijn twee drie schatten en eventueel de kou trotseren en een kleine wandeling maken. In de namiddag gaan Jurgen en ik met ons tweetjes naar de kerstmarkt in Brugge. Lekker gezellig kuieren, chocomelkske drinken, warm wafeltje eten, glühwein-tje drinken, samen iets eten.

Genieten dus. Met grote G.

Anders maar toch gelijk

Ok, ze lijken op het eerste zicht helemaal niet op elkaar: andere ogen (zowel kleur als vorm), andere haarkleur, ander huidtype, ander vorm van gezicht.

Maar hun identieke bolle wangetjes en hun gelijkaardig mondje verraden wel dat het zusjes zijn!

Chocaholic

Nora en ik zijn het al, Marie binnenkort heel waarschijnlijk ook…

(Klik om de foto’s te vergroten)

*klik klik*

Gisteren zijn we hier geweest.
En benieuwd dat we zijn, niet te doen!

Een heel toffe madam trouwens, met engelengeduld en veel creativiteit en nieuwe ideetjes om onze kadeekes constant alert en afgeleid te houden. Ook al hebben Nora en Marie dat heel goed gedaan en waren ze heel flink!

Kerstvakantie

Niet om jullie jaloers te maken ofzo, maar ‘t ventje en ik hebben twee weken vakantie, jippie!
Leuke dingen doen, bijslapen, feestelijkheden, familiedingen en genieten. De twee weken zullen ongetwijfeld voorbijvliegen.

De eerste vakantiedag is alvast gestart met twee bijna altijd terugkerende fenomenen aan het begin van een vakantie:

1. De drang om alles te kuisen. En dat moet dan per se de eerste verlofdag gebeuren en ook nog het liefst alles op één dag, dat het gedaan is. Alsof ik (onbewust) pas helemaal kan genieten van mijn verlof als ik met een “schone lei” kan beginnen. Ook al besef ik dat ons huis er niet zo heel lang proper zal bijliggen met ons twee patatjes die nu ook meer gelegenheid hebben om de boel te bevuilen.
Gekuist in pyama trouwens, wegens een kort nachtje na een supergezellig etentje met mama, vriend van mama, broer en schoonzus ter ere van mijn mama haar 50ste verjaardag! Nog nen dikke proficiat eh, mama :)
Het is het jaar van de ronde, speciale verjaardagen trouwens: zij is er 50 geworden, ik (héél binnenkort) 30 *slik*

2. Ziekjes worden. Sinds vandaag voel ik weer de typische sinuspijn opkomen, een prikkel in de neus en het begin van een verstopte neus. Gezellig!
‘t Is eigenlijk al de moeite geweest. Sinds oktober maximim één week snotvrij geweest, het ene virus volgt het andere op. Nu was ik welgeteld één dag hoestvrij. Niets ernstig, en gelukkig nooit erg genoeg om er echt ziek van te zijn, maar wel lastig soms.

Best vanavond eens vroeg in bed kruipen dus.

Moeten er nog krullen zijn?

En hier zijn ze dan: de après-kapper-foto’s!

En ppffffft, het is tegenwoordig lastig om deftige foto’s te maken van ons trezebees! Ofwel trekt ze een scheef smoeltje ofwel loopt ze weg…

Kunst met een grote K

Nora’s eerste vingerverfschilderijtjes, gemaakt op 18 juni 2008.

Missie geslaagd. Eindelijk.

Beetje vroeger gestopt op het werk, Nora en Marie gaan halen in de crèche, Marie gedropt bij de mama en Nora en ik – opnieuw – naar Kreatos!

En jaja! Er is eindelijk een goed stuk van haar haar geknipt, toch wel zo’n 5tal cm. Geen enkel spoor van twijfel of spijt, ik was blij toen ik haar versgeknipt koppeke zag: fris, makkelijk, net en proper.

En ik was nog blijer toen bleek dat ik niets meer moest betalen! Een pak van mijn hart. Het zag er eerst nochtans niet goed uit: ik had in de voormiddag gebeld naar Kreatos (om te checken of ze wel open zijn wegens waterpanne) en uitgelegd wat er aan de hand is en toen reeds gepolst of ik nog eens de volle pot moet betalen. De vriendelijke maar kordate dame ontnam mij toen alle hoop op een gratis kappersbezoekje. Maar eens we daar waren en toen ze nog eens de volledige uitleg kreeg, draaide ze bij en zei ze dat ze het zo ging laten en dat ik geen 17 € moet betalen. Woohoo! Ik was heel aangenaam verrast en dankbaar want ik ging er al volledig van uit dat ik wel zou moeten betalen.
Ik laat even in het midden of mijn overacting over hoeveel spijt ik had over haar eerste knipbeurt en hoe erg ik haar te weelderige bos haar beu was, heeft bijgedragen aan de plotse goodwill van de kapster.

Het is nog niet gelukt om foto’s te trekken, maar die volgen zeker nog!

*stoefmodus aan* Nora was zowel zaterdag als vanavond zo ongelofelijk superflink bij de kapper. Ze bleef heel mooi stilzitten op de stoel en keek de hele tijd heel flink naar beneden. Naar het einde toe vroeg ze wel voortdurend of het “etaan” was maar ze bleef volhouden. Ik was echt onder de indruk. En de kapsters ook. Ze had dus zeker en vast tweemaal een snoepje verdiend! De snoepjes die ze vanavond trouwens nog perfect wist staan op de toonbank en waarnaar ze metéén vroeg toen we binnenkwamen.*stoefmodus uit*

Wat de krullen betreft: ze heeft er nog! Deze kapster was er trouwens redelijk van overtuigd dat de krullen niet zo rap zullen weggaan (zoveel kapsters, zoveel meningen!). Het zijn wel geen pijpekrullen meer maar misschien komen die wel terug als haar haar minder uitgebrusht en uitgekamd is. Achteraf gezien had ik niet zo hard mogen twijfelen. Ik ben er nu ook van overtuigd dat ze haar krullen wel zal houden (en indien niet, zouden ze sowieso later wel eens verdwenen zijn) en dat ze bovendien beter zullen uitkomen bij een korter coupeke. Dit besef heb ik ook te danken aan jullie reacties, ervaringen en meningen trouwens, waarvoor dank!

Vlinderbal

Net zoals héél véél mensen hebben we dit weekend de kerstboom gezet. Als ik de commercie, de overdaad en de hypocrisie rond Kerstmis negeer, vind ik het best wel een gezellige warme periode. De lichtjes in de winkelstraten als het donker en koud is, ik vind dat wel iets hebben.
Bovendien is Nora heel enthousiast als ze een “ek(s)boom” * ziet en hebben de kindjes in de crèche meegeholpen met het versieren van de kerstboom. Dus ook om haar een plezier te doen, kon de kerstboom hier niet ontbreken.

En om het voor haar helemaal speciaal te maken, hebben we deze namiddag ook een halfuurtje geknutseld en heeft Nora haar eigen kerstbal gemaakt en zelf in de boom gehangen. Haar “vjindej-bal” (= vlinder-bal), zoals ze hem zelf noemt: ze kon kiezen uit vlindertjes, bloemetjes, sterretjes, rondjes, hartjes en veertjes om op haar kerstbal te kleven en ze koos opvallend vaak voor de vlindertjes.

* In begin zei ze “epsboom” maar nu zegt ze “ek(s)boom”.

Ik ben een mietje.

Een gezellig uitstapje met mama en oudste dochter was het zeker en vast deze voormiddag. Naar de kapper, beetje geshopt en samen een warme chocomelk en een fruitsapke gedronken en nadien nog gezelschap gekregen van nichtje Lieselot. Heel tof!

Maar veel haartjes zijn er niét geknipt geweest…

Geen slecht woord over Kreatos, er was een aparte leuk ingerichte hoek voor de ‘kids’ en de kapster was vriendelijk. Ik vertelde dat ik wou dat Nora’s haar gelijk geknipt werd, dus achteraan gelijk knippen met haar haar vooraan en aan de zijkant wat zou betekenen dat er een heel stuk af zou gaan. Ik schat toch zo’n 3 a 5 cm. Ik vertelde er ook bij dat ik het wel jammer zou vinden moesten haar krullen verdwijnen of verminderen. Misschien heb ik teveel nadruk op dat laatste gelegd? Misschien had de dame een (on)bewuste voorliefde voor krullen en een even (on)bewuste weerstand om krullen (af) te knippen?
Alleszins, ze kreeg het niet over haar hart om in of boven Nora’s krullen te knippen (ze heeft vooral aan de uiteinden van haar haren krullen) uit angst dat ze niet meer zouden teruggroeien. Ook al zat ik met het beeld van een gelijkgeknipt carrétje met krul in mijn hoofd, protesteerde ik niet. Ook niet toen de kapbeurt klaar was en ik heel weinig en heel korte lokjes haar van ons patat op de grond zag liggen. Lokjes van màximum 1 cm, waarschijnlijk zelfs minder lang. Ook niet toen de kapster Nora’s haar droogde en ik weinig tot géén verschil zag in lengte met toen we de kapperszaak binnenstapte.

Waarom hield ik niet voet bij stuk? Waarom zei ik niet: “neen knippen die handel!” ?Omdat ik een mietje ben waarschijnlijk. Omdat ik op het moment zelf de deskundigheid van de ervaren kapster blindelings vertrouw. Maar ook omdat ik het ook  doodjammer zou vinden als haar krullen weg zijn.
Want ok, ze heeft nu nog steeds krullen, heel mooi, prachtig zelfs. Maar dat neemt niet weg dat haar haar er nog steeds vaak wild, weerbarstig, modelloos, slordig, onhandelbaar uitziet. En dat ben ik beu.

Er bestaat inderdaad een kans dat als ik (een deel van) haar krullen laat wegknippen ze niet meer zo weelderig terugkomen wat jammer zou zijn. Maar anderzijds: ik kan toch niet voor eeuwig en altijd enkel de uiteinden van haar krullen een beetje laten bijknippen? Dan zou haar haar nooit eens tot op haar schouders of tot in haar nek kunnen geknipt worden. Bovendien heeft ze heel erg fijn haar waarbij een halflang carré-kopje mooier en makkelijker is dan een lange coupe haar.

Maar waarom bedacht ik dit deze morgen niet en liet ik me meeslepen door de lieve kapster die het zooooo zonde vond om in die prachtige krullen te knippen. Omdat ik een mietje ben, dus :)

En daarom ga ik volgende week zaterdag maandag opnieuw naar Kreatos voor een veel drastischere knipbeurt!
Of doe ik het beter toch maar niet..?

Wordt dus (alweer) vervolgd.

P.S. Het knippen van de puntjes, laat ons zeggen 7 mm lang, zonder te wassen (enkel wat nat spuiten) en 27 seconden het gebruik van een haardroger kostte mij 17 (zeventien!) euro. Ik vind dat veel.
Ik hoop stiekem dat de eventueel drastische knipbeurt op maandag goedkoper of zelfs gratis is; bij mijn laatste Kreatos-knipbeurt vertelden ze mij dat als ik binnen de veertien dagen mijn haar opnieuw laat knippen omdat ik niet tevreden ben, ik niet moet betalen. Denk ik.

Hier de foto’s van haar ‘nieuw’ kapsel. Zoek de nul verschillen met hier…