1!
Toen was ze nog 0 jaar:
En in een *flits* werd ze 1 jaar vandaag, ons mini-patatje Marie.
Ik heb het al ontelbaar keer gezegd, maar potverdorie, het gaat zo bliksemsnel, veel sneller dan bij Nora indertijd. Echt onvoorstelbaar. In mijn hoofd is ze nog een baby, terwijl ze eigenlijk al een peutertje is.
Ze stapt aan één handje, ze kan de volle 30 seconden helemaal alleen rechtstaan, ze zegt: “dada”, “kijk” en “tut(je)”, ook “mama” en “papa” maar nog niet duidelijk of dit al bewust is, ze is zot van boekjes en kijkt en wijst bewust naar de prenten en ze is stekezot van haar grote zus (en omgekeerd: erg hartverwarmend). En ze heeft een heel sterk eigen willetje. Haar jasje aandoen gaat tegenwoordig wel vlot en zonder gekrijs, maar ze zet haar keel wel wagenwijd open als ze een boke met kaas krijgt terwijl ze (altijd) choco prefereert of wanneer we ons buiten haar gezichtsveld durven begeven of wanneer we iets afpakken waarmee ze niet mag spelen. Het is niet zozeer het feit dat ze op zo’n moment van haar oren maakt dat zo opvallend is, maar wel de mate waarin ze hysterisch is en niet of heel moeilijk te troosten of te kalmeren valt. Ik begin lichtjes te vermoeden dat we pas gaan weten wat een echte peuterpuberteit is wanneer Marie de terrible 2 bereikt heeft en dat we Nora achteraf gezien (nu eigenlijk ook wel al, meestal) een lammetje gaan vinden wat dat betreft.
Op naar de 2!
3 maart 2009 at 7:49
Proficiat!
(en wat een flegma voor de camera!)
3 maart 2009 at 7:59
proficiat aan Marie en de ouders. Mag ze dan vandaag voor het eerst taart (en met haar handen erin graaien)?
3 maart 2009 at 8:38
Toch een ferme blik hé zeg, pfff :) Volgens mij wordt die idd nog een tikje feller dan Nora… ;) (P.S.: als boorling was die toch écht om op te eten hé)
3 maart 2009 at 9:17
super :)
3 maart 2009 at 9:17
Hey,
Ik volg je blog nu al een paar maanden en ik ben een trouwe lezer geworden. Ook van mij dus een dikke proficiat met Maries eerste verjaardag! Ik heb zelf een dochtertje van 10,5 maand (de eerste verjaardag lonkt ook al) en ik herken veel van haar favoriete bezigheden in het lijstje dat je hier opsomt…
Ik blijf meelezen, dus ongetwijfeld tot later nog eens!
Marleen
3 maart 2009 at 10:07
Proficiat!
3 maart 2009 at 11:54
Ze worden groot zeg!! Een dikke proficiat!
En die cake van je vorig postjes ziet er wél goed uit hoor…
3 maart 2009 at 11:58
Een heel dikke proficiat!!! Ze heeft de kroon dan toch net lang genoeg willen ophouden voor een fotootje…
Ze was als baby inderdaad als op te vreten (nu ook trouwens hoor). Opvallend vind ik vooral haar mondje, dat is gewoon nog identiek het zelfde als toen ze geboren werd.
3 maart 2009 at 13:47
Die blik, zo ferm!
Ik vind Alexander in vergelijking met Joost ook een engeltje. Dat was niets vergeleken met wat we nu met Joost soms tegenkomen.
Als tweede moeten ze natuurlijk meer hun mannetje staan hé.
3 maart 2009 at 14:39
wat een mooie 1 jaarsfoto met mooie kroon
had je ons niet op de hoogte gebracht van jouw vergeet-modus ;-) niemand had het aan de kroon kunnen afleiden
al een ferme madam zo op de foto :-)
3 maart 2009 at 14:39
Hieperdepiep hoera voor Marie! Wat is ze flink zeg! Ze zal wel snel alleen lopen denk ik, gezien het alleen staan al zo goed lukt… Het lijkt inderdaad wel vaker zo te zijn dat de nummertjes twee feller zijn dan hun ouder broertje of zusje ;-)
3 maart 2009 at 16:09
Proficiat aan Marie! Ik volg jullie wedervaren hier al meer dan een jaar, en de tijd vliegt idd nogal voorbij.
Oei oei, nummer twee nog feller dan nummer 1, dan gaan wij later nog onze peren zien :-) wij hebben nu al een temperamentvolle dochter van 5 maanden rondlopen.
Ook mijn complimenten aan de mama, je schrijfstijl is echt geweldig!
3 maart 2009 at 19:57
Wat een boeleke zeg!
Proficiat aan Marie, de zus en trotse ouders. :)
4 maart 2009 at 8:47
Ook van hieruit een hele dikke proficiat aan Marie en de rest van het gezinnetje! Inderdaad al een hele flinke meid!
4 maart 2009 at 15:49
Merci voor de gelukwensen, ze zijn doorgegeven aan het feestvarkentje.
@elke: Dat mocht ze zeker, alleen viel de taart niet echt in de smaak en prefereerde ze een vitabiskoekje :) Nuja, Nora lustte de allereerste keer ook geen taart, maar dat is vlotjes overgegaan…
@Marleen: leuk dat je meeleest en dat je gereageerd hebt! Ik kom binnenkort ook eens piepen op jouw blogje :)
@Kim: goed opgemerkt! :) Haar mondje is inderdaad nog identiek hetzelfde, zeker op deze twee foto’s.
@alejosa en Patsy: klinkt inderdaad logisch, dat een tweede kindje vaak feller is omdat het meer haar/zijn mannetje moet staan. Wat moet dat dan wel niet zijn met een derde?? :)
@vixilady: bedankt voor het compliment! :) en leuk dat je mijn blogje leest!
8 maart 2009 at 20:33
Oei ik ben weer véél te laat! Maar mogen mijn gelukwensen er nog bij? Wat een grote meid al zeg!
30 juni 2009 at 13:28
HOi!
Je kent me niet maar was aan het googleën op patatjes en kwam bij jou terecht. Wij noemen ons dochtertje ook patatje!
Ik vond het zo grappig dat jullie dat ook doen!
Wat is jullie reden?
Groetjes Judith en Julia (patatje)