Carnaval Ninof 2009

Ik kijk elk jaar toch wel een beetje uit naar carnaval. Ik ben ermee opgegroeid, als kind gingen we elk jaar trouw kijken naar de carnavalstoet met als kers op de taart de kermis. Tussen mijn 17de en 20ste ging ik elk jaar de maandagavond carnaval vieren: verkleed uitgelaten dansen op straat met een minimum aan alcohol ;) Pure nostalgie.

Nu kan ik nog steeds genieten van de carnavalstoet en al de gewoontes errond: het verkleden (al doe ik dit zelf niet meer), confetti gooien, de typische carnavalliedjes. Bovendien is het ook een gewoonte geworden dat de familie langs mijn vader zijn kant (bijna) allemaal op één plaats naar de stoet komen kijken waardoor er nog eens kan bijgebabbeld worden. Ook altijd mooi meegenomen.

Ik was dan misschien niet verkleed, maar Nora uiteraard wel, voor de allereerste keer. En als je dan toch gaat voor cliché, kan je beter er totaal over gaan, niet waar? Nora was dus verkleed als prinses: een babyroze prinsessenkleed met hartjes inclusief glitterkroon én toverstaf én schmink. Een “K3-prinses”, volgens Nora zelf.

Nora genoot van de stoet, geheel op haar eigen typerende manier: een uur aan een stuk heeft ze met (letterlijk) grote ogen gestaard naar de grote wagens, de soms even grote maskers, de verklede mensen en was ze behoorlijk onder de indruk va het lawaai en het hele gebeuren. Op zo’n moment kijkt ze heel ernstig en serieus, is ze op en top geconcentreerd, dring je nauwelijks tot haar door als je iets zegt. Ze is niet zo uitgelaten als anders, ze praat niet, lacht zelfs nauwelijks, ze blijft met een uitgestreken gezicht kijken en staren naar al wat er rond haar gebeurt en negeert al de rest straal. Je zou denken dat ze het maar niets vindt of dat ze wat bang is, als je haar zo ziet, maar niets is minder waar: ze is aan het genieten en wil elke prikkel, elke indruk in haar opnemen.

Net toen we op punt stonden om te vertrekken naar de kermis, kwam ze uit haar coconnetje en begon ze lachend en gibberend rond te lopen tussen de mensen en ontdekte ze de geneugten van confetti gooien. Vreemd genoeg vond ze het vooral leuk om de confetti op zichzelf te gooien en dan heel hard weg te lopen…

Op naar carnaval Ninof 2010! Dan mét Marie die we met 40° koorts wijselijk binnen hebben gehouden, in de lieve handen van haar moeke.

Explore posts in the same categories: Gezin, Uitje