Die verdomde M!
Gisteren moesten we tijdens het verven het speelgoed op de speelmat aan de kant zetten en een deel van de speelmat losmaken. En omdat die puzzeltegels er behoorlijk – ehm – vies uitzagen (zeker de onderkant) en omdat die puzzeltegels nog maar zelden nooit (schaam op mij!) deftig gewassen werden – wel af en toe met een licht sopje en wel regelmatig gestofzuigd – besloot ik om tijdens het verven van de keuken de puzzeltegels een deftige wasbeurt te geven.
In het wasmachine. Op 30° met een kort wasprogramma en als je ze laat zwieren zijn ze niet eens zo nat meer. Handig jong! ‘t Machientje heeft wel een keer of 5 moeten draaien maar de meisjes waren toch een ganse dag op logement dus tijd zat.
Nu kunnen ze de propere, zo goed als nieuwe puzzeltegels weer gaan bekliederen met speeksel, kots, etensresten, snot enzomeer.
En – het mooiste van al – ze liggen alfabetisch, hoera! Toch veel leuker en ordelijker als die letters lekker mooi alfabetisch liggen? Ook al duurt het dan drie kwartier eer de puzzelmat klaar is, want ah ja, ze moeten niet alleen alfabetisch liggen, de kleurencombinaties moeten evenwichtig zijn: géén twee dezelfde gekleurde tegels naast elkaar eh, brrrrrrr, stel je voor!
En ja, ik stoor me geweldig aan die tweede blauwrode M die de min of meer aanwezige symmetrie en orde totaal om zeep helpt, maar het kon niet anders: ruilen met de eerste M leverde niets op want dan was er bovenaan een overload aan blauwrood. En jammer dat ik dat vond. Echt waar. Onbegrijpelijk dat ze tijdens het fabriceren van die tegels geen rekening houden met de kleurtjes wat evenwichtig te verspreiden.
Misschien moet ik er een stuk speelgoed op zetten, dan valt het niet zo op…
9 april 2009 at 20:56
Hé, dat is een goede tip, ik sukkel altijd om die letters en die tegels deftig af te kuisen.
Zo grappig dat ik niet alleen ben in mijn gepuzzel om een symetrie te vinden.
9 april 2009 at 21:10
Oh, ik was absoluut géén fan van die foammatten! Vetzakkerij vond ik dat. ;)
We hebben ze dan ook niet zo heel lang in gebruik gehad.
En maak u maar ni te druk in die kleurkes. De kleuren van uw muren zullen langer meegaan dan dat die mat daar ligt. :P
12 april 2009 at 9:49
Eigenlijk ben ik die puzzelmat ook wat beu, ik zou liever een mooie kleurrijke grote mat willen leggen in de speelhoek, maar dat lijkt me dan zo lastig om telkens helemaal te moeten wassen bij elk kots-, snot- of ander accidentje.
Eens de kindjes een jaar of 2 zijn, gaat de puzzelmat alleszins voorgoed weg.
9 april 2009 at 21:36
Of hoe iedereen wel autistische trekjes heeft ;o)
12 april 2009 at 9:43
Klopt! De ene al wat meer dan de andere natuurlijk.
9 april 2009 at 23:10
Wat geweldig dat die onderdelen in de wasmachine kunnen. Over een paar maanden gaan wij ze opnieuw moeten uithalen, en ik zag er al tegen op om deze een voor een proper te maken. Bedankt!
12 april 2009 at 9:50
Graag gedaan!
Het is inderdaad heel makkelijk en handig. In de vaatwas zou het ook lukken trouwens. Succes ermee!
10 april 2009 at 0:02
freak ;-)
onze kat eet onze mat op, alle stukken zijn afgeknabbeld. Dat is pas geen zicht.
We hebben ook puzzelstukken et diertjes, ellendig … die bestaan uit ieniemienie kleine stukken en ‘t is niet gemakkelijk die in elkaar te steken, je moet al een puzzelexpert zijn. Vooral bij het transporteren van de matten vloek ik er steeds weer op.
12 april 2009 at 9:44
Ik wou ook eerst die diertjesmat kopen tot een collega mij de tip gaf om dat vooral niet te doen wegens de miserie die jij aanhaalt ;)
10 april 2009 at 7:59
lol, ik houd wel een beetje rekening met de kleurtjes, maar alfabetisch leg ik ze niet (ik geef voorrang aan kleur)
10 april 2009 at 8:04
Tamara en haar dwangneurose :-p
12 april 2009 at 9:51
Gelukkig beantwoord ik nog niet helemaal aan àlle DSM IV criteria ;)
10 april 2009 at 9:46
je kan de mat ook helemaal omdraaien ,dan zie je beter de A;B; c.aangezien da het alfabet toch zo begint
10 april 2009 at 10:43
Tamara, Tamara toch… zo grappig!
En daar moet ik mee samenwerken…
12 april 2009 at 9:55
Wat zou het lastigste zijn? Samenwerken met iemand die houdt van symmetrie en orde of met iemand die een ‘beetje’ chaotisch is? :p
Maar troost u, ik werk nog steeds graag samen met u hoor :)
10 april 2009 at 13:15
Rofl! Zo grappig en (schaamtelijk ook een beetje herkenbaar). ‘k Moest overlaatst nog aan je denken toen ik Renees kleerkast aan ‘t herschikken was, jij had daar toch een fantastisch systeem voor hé, volgens maat, kleur, enzovoort….?
12 april 2009 at 9:46
Niet overdrijven eh! De meisjes hun kleertjes liggen wel per maat en per lange/korte mouwen en de kleedjes bij de kleedjes, rokjes bij de rokjes, broekkousen met print naast broekkousen zonder print. Maar per kleur, neen, zo erg is het niet :p
10 april 2009 at 13:33
Goh, daar heb ik nooit het geduld voor gehad. Kleuren, alfabet… We hebben de letters trouwens niet zo vreselijk lang gebruikt. Ze zijn na een tijd buiten verzeild geraakt, onder het zwembadje op het terras en daar werden ze er zeker niet properder op. En nu gebruik ik ze onder mijn knieën, als ik in de tuin aan het werken ben. Je ziet, die dingen zijn multifunctioneel!
10 april 2009 at 13:35
ok, ik dacht dat ik af en toe erg was. Maar ik moet mijn meerder erkennen! ROFL!!!
Waar ik me bij mijn speelmat wel aan stoor (zie foto op mijn weblog) is dat ik ze op een manier heb liggen, waar door ik aan een kant geen volledige rij kan maken. En ik vind die tegels nergens meer. Ik heb ze indertijd in de collishop gekocht. Maar ook al zou ik ze vinden, het is echt een beetje overdreven denk ik om 26 tegels bij te kopen om 2 tegels te kunnen leggen. Ik denk dat Walter daar niet mee kan lachen.
Maar voor de rest maakt het me eigenlijk geen hol uit hoe en waar ze liggen.
12 april 2009 at 9:47
Ondertussen heb je dus een oplossing gevonden voor de asymmetrie. Gelukkig! Een beetje symmetrie kan het leven toch een pak mooier maken eh ;))
10 april 2009 at 18:51
Tamara, ge bent een freak! :-D
Het gaat over met de jaren, echt waar. Ik ben het rondlopende voorbeeld.
12 april 2009 at 9:47
Ach, zolang ik er gaan last van heb (enkel mijn omgeving soms…) :)
10 april 2009 at 19:28
ik snap dus echt in de verste verte niet hoe je het dan wel zou willen ;-)
denk dat ik dat sorteergen echt niet bezit ;-)
10 april 2009 at 22:00
Bij mij liggen die tegels op een hoopje gepropt. Ik maak er altijd een mat van maar mijne zoon vindt het dus ENORM grappig om die mat telkens weer af te breken. Moeder haar geduld is dus op en heeft ze die tegels mooi op een hoopke gesmeten.
Tis erg, maar ik verschiet er zelfs niet meer van:) Dat zegt genoeg toch?
12 april 2009 at 13:33
Got me!