Zo moeilijk, mama!
Gisteren ging ik op stap met mijn twee jongste ladies. Nora was een beetje ziek en slappekes en mocht thuisblijven bij papa.
Ongelofelijk alweer wat een verschil het is om met 1 of 2 meisjes op stap te gaan in plaats van met de 3 tesamen. Marie gedroeg zich flink, zeurde weinig tot niet en heeft gestapt zonder gezaag. Ze had natuurlijk geen partner in crime door wie ze zich kan laten opstoken of met wie ze kan samenspannen…
Ze werkte dus goed mee. Alleen zit ze in een piek van de “waarom (niet)”-fase:
“Marie, bijt eens niet in de buggy” (Terwijl ik de buggy duwde, hield zij ook het handvat vast. Niet alleen met haar handen, maar ook met haar tanden…)
“Goooh seg, waarom nu weer niet? Ik vind dat lekker”
“Marie! Doe uw voet eens weg van Lena haar hoofd!” (Toen ze, beide in de autostoel zittend, er niets beter op vond om schuin te zitten zodat ze haar been op Lena kon leggen en haar schoen bijna tegen Lena haar neus zat)
“Maar waarom mag dat eigenlijk niet, mama!?” *oprecht gepruil*
Gevat en eerlijk is ze ook wel:
Toen ik in Esprit naar een schoon geel giletje aan het kijken was:
“Mamaaa, je hebt dat toch al!”
Ehm. Ok dan.
“Marie’tje, blijf daar nu toch eens allemaal af” (Nadat ze in Kruidvat van zo goed als alle make-up testers schmink op haar kaken had gesmeerd…)
“Maar dat is zo moeilijk, mama!”
6 mei 2012 bij 20:46
LOL, wat een toffe uitspraken allemaal!!! Ik schrijf die van onze kindjes ook op: http://villaspeelmama.blogspot.com/p/den-toog.html
7 mei 2012 bij 13:04
Ik denk dat dat inderdaad allemaal moeilijk is.
8 mei 2012 bij 20:57
@Veerle: Inderdaad! Dat bedacht ik ook toen ze het zei en ik zei dan ook dat ze eigenlijk wel een beetje gelijk heeft :)