To kleurig zakje of not to kleurig zakje?

Ons oudste spook wordt binnen een week of twee 3! En uiteraard mag dat ook wat gevierd worden in de klas. Maar hoe?
Ik ben nog steeds van plan om iets te bakken, hoewel ik nog niet weet hoe ik het praktisch ga doen want ze verjaart vrijdag en donderdagnamiddag + – avond gaan manlief en ik naar de film in Brugge en zullen we pas laat terug thuis zijn. Ofwel wordt het dus ’s nachts bakken, ofwel ’s morgensvroeg. Ik word van beide opties alleszins nu al heel erg moe. Maar bon, dat zien we dan wel weer.

Maar wat ik me nu eigenlijk afvraag. Als ik iets lekkers (laat ik er maar even van uitgaan dat mijn baksel ietofwat lekker zal zijn) voorzie dat dan in de klas opgegeten wordt, “moet” ik dan nog iets extra voorzien om met Nora’s klasgenootjes mee te geven? Je kent die klassieke kleine kleurige zakjes met een (chocolade)koek, drankje, snoepje, ballon, potlood,… waarschijnlijk wel. Wel, met alle respect enzo, maar als ik zo een zakje in Nora haar boekentas zie, slaak ik al een diepe zucht. Het koekje mag ze dan wel al eens opeten, het fruitsapje blijft heel lang in de koelkast staan want thuis drinkt ze nagenoeg nooit fruitsap en het zoveelste potlood of gommetje belandt meteen in de kast die al vol ligt met gelijkaardige potloden en gommetjes in de vorm van een kleurig diertje. Nu, er is zo een spreekwoord over een gegeven paard en dat het niet hoort om in diens bek te kijken en iedereen doet uiteraard wat hij/zij wil en ik bedoel het zeker niet respectloos, maar àls ik een extra attentie’tje zou voorzien, wil ik wel iets anders. Maar wat? Verder dan een ook niet zo bijster origineel bellenblaaspotje komt mijn inspiratie momenteel niet.
Maar bon, ik weet dus eigenlijk niet of ik überhaupt iets extra zou voorzien of niet. Wat denken jullie?

En ja, dat zijn dus zo van die eigenlijk onbenullige vragen waar ik soms toch heel lang kan over piekeren en twijfelen  :)

Van bakkertje spelen

Gisterenvoormiddag heb ik meer dan 100 van deze koekjes gebakken. Oefening baart kunst. Niet dat mijn koekjes kunst zijn, maar ze werden wel steeds lekkerder en lekkerder.

Ik heb vier keer deeg gemaakt (ik dufde de hoeveelheden niet gewoon x 4 doen en heb dus elke keer een nieuwe klomp deeg gemaakt…). De eerste deeg was niet goed: te plakkerig, niet echt vast. Waarschijnlijk omdat de boter wat te warm was? De andere 3 ‘degen’ waren wel ok. Van elke klomp deeg kon ik een 35 tal bolletjes rollen, denk ik. En er konden maximum 25 koekjes per keer in de oven. De oven heeft nogal toeren gedraaid!

Enkele dingen die ik al doende geleerd heb of – àla “SOS Piet” – : “wat hebben we vandaag heleerd?”:

1. De boter mag niet te koud (lastig om te mengen!) en niet te warm (slap deeg en slappe koekjes!) zijn

2. Als de deeg in balletjes gerold is en ze kunnen niet meteen in de oven: even in de koelkast zetten. Anders worden ze weer te slap. Enfin, dat was mijn ervaring althans.

3. Altijd het recept dubbel checken en er niet vanuitgaan dat het 10 minuten bakken is terwijl ze eigenlijk een kwartier in de oven moeten staan.

Aanleiding van mijn 2 uur (!) gezwoeg en gebak in de keuken: vandaag is het mijn laatste werkdag. ‘t Is te zeggen: de laatste dag in één van de twee vestigingen waar ik werk. En ik wou mijn dierbare collegaatjes trakteren op self-made-chocolate-cookies.
En ik zou ik niet zijn als ik vorige zondag al geen proefbaksessie zou gehouden hebben vooraleer aan het echte werk te beginnen. Zeker na de eerste keer.

Maar dankzij de emailsgewijze tips van Sara is het deze keer wel (beter) gelukt! Waarvoor bij deze nog eens nen welgemeende merci!
Zeker de koekjes van laatste 3 degen zijn best wel lekker. En gelukkig hebben mijn proefkonijnen, lees collega’s, dit ondertussen ook al beaamd.
Nora en Marie (vooral Nora eigenlijk) vinden ze ook lekker. Mijn belangrijkste jury, want die liegen (nog) niet om bestwil ;)

En hoewel het resultaat wel leuk en lekker is en hoewel ik best wel trots ben, toch denk ik dat dat bakgedoe niet echt iets voor mij is. Of toch niet op heel regelmatige basis. Stress dat ik altijd heb, maar stress! Constant schrik dat het gaat mislukken, constant met mijn neus tegen de oven en panikeren omdat de koekjes te laat opstijven, of te vochtig blijven of aanbakken, constant met een vork in de koekjes prikken om te zien of ze wat hard worden, verschillende keren proeven of ze écht wel gelukt zijn, iedereen in mijn buurt afblaffen, op mijn tanden bijten omdat Nora wil (en mag) helpen maar ik strontnerveus loop omdat ze soms een heel klein beetje in de weg loopt (en alle chocoladestukjes al op voorhand wil opeten),…

En toch, toch zal ik binnenkort weer van bakkertje mogen/moeten spelen want het is binnenkort Nora’s verjaardag en dan wil ik haar klasje wel trakteren met een eigen – hopelijk lekker – baksel.
Een appelcake. Of een appeltaart. Of nog eens iets met chocolade. Of koekjes in een vormpje, ook wel leuk. Of…

Eenvoudige (een-vou-di-ge) , lékkere receptjes zijn altijd welkom!

Oproepje: bellen blazen!?

Gevraagd: de ideale samenstelling voor een zeepsopje om perfecte mooie grote en veeeeeeel bellen te blazen!

Ik had een bellenblaaspotje met al zeepsop in maar dat is nu op. Ik dacht dat gewoon een beetje afwasmiddel met water voldoende was, maar dat lukt dus voor geen meter. Met veel moeite komt er ocharme 1 bel uit die dan nog meteen kapot spat. Ik heb er ook al wat suiker bij gedaan (de tip was honing maar die is hier ook op, dus eens met suiker geprobeerd), maar dat gaf ook geen verschil.

Nora en ik danken u alvast van harte!

Speelgoedkeukentje

Nora wordt bijna 2 en de meter vraagt zich af wat ze zou kunnen kopen voor onze patat en het enige dat ik (voorlopig) kan bedenken is een speelgoedkeukentje. Ze heeft al een servies waar ze vroeger heel veel mee speelde, nu wat minder maar misschien dat de combinatie van een echt keukentje en het servies wel een treffer zal zijn.

Maar - oh my god – zoveel soorten/merken/maten keukentjes dat er bestaan! Zo moeilijk om te kiezen als je er zelf nog geen ervaring mee hebt. Hout of kunststof? Hoe groot? Welk merk?

Ik wil iets dat lang meegaat zodat Nora er lang mee kan spelen, maar het is ook de bedoeling dat later Marie er nog plezier aan kan hebben. Het moet dus degelijk zijn (ik denk dan meteen aan een houten uitvoering ipv plastiek/kunststof), het moet ook iets zijn dat ze niet te snel ontgroeid zijn, iets dat eventueel door de verschillende mogelijkheden eventueel meegroeit? Als dat bestaat.

Tips en ervaringen zijn welkom! Alvast bedankt!

Scheefpoepen: help!

Sinds Marie aan de kunstvoeding zit, is het een eersteklas scheefpoepster geworden (met dank aan Saar voor de rake term!). Elke keer ze ‘kakt’, vliegt de mosterdachtige brei uit haar pamper, over gans haar rug, bijna tot in haar nek en onder haar oksels. Elke keer een andere body en tshirt en massa’s doekjes om de vuiligheid op te kuisen. En stinken! Uw eigen kind zijn/haar kak stinkt niet? Tarara!

En moest ze nu maar ene keer per dag of, nog beter, ene keer om de twee dagen haar darmen professioneel ledigen, ‘t zou ook nog niet zo erg zijn. Maar neeneen, twee keer per dag poept ze scheef, vaak zelfs drie keer. En dat terwijl ze, toen ze nog mamamelk kreeg, soms maar om de 5 dagen kaka deed, die ook erg vloeibaar was maar wel mooiekes in de pamper bleef.

We gebruiken Pampers pampers, Baby Dry, nummer 3. Maar deze luiers kunnen Marie’s poepgeweld duidelijk niet meer aan. Dus willen we op zoek naar andere luiers waarbij we – hopelijk – Marie niet steeds volledig moeten wassen en helemaal uit- en aankleden. Van Sarah kreeg ik hier al een goeie tip, maar extra ervaringen en tips zijn altijd welkom natuurlijk.

Dus lieve mama’s, papa’s, meme’s, pepe’s: wat zijn jullie ervaringen met welke luiermerken? En dan specifiek bij gevalletjes zoals Marie waarbij de kaka niet in de luier kan blijven.

Alvast nen dikke merci!

Filmpjes

Afgelopen weekend heb ik me bezig gehouden met de opnames op 2,5 tapes van onze mijn mama en Luc hun camera over te zetten op de laptop. Allemaal filmpjes van Nora toen ze ongeveer één jaar oud was en een paar recente filmpjes van 1 a 2 maanden geleden.
Héél leuk om die filmpjes te herontdekken! Vooral grappig om te merken hoe haar geluidjes, kreetjes en lachjes nog identiek hetzelfde zijn en hoe klein ze toen nog was en hoe kort haar haar was en hoe weinig krulletjes ze toen nog had. Ze kon nog niet eens stappen toen, wat we ons nu nog nauwelijks kunnen voorstellen.

Anderzijds zijn de filmpjes wel erg amateuristisch opgenomen: ze duren vaak heel lang, nogal schokkerig soms, te bruusk of incorrect in- en uitzoomen, teveel achtergrondgeluiden (zelf praten als je filmt is echt not-done, heb ik gemerkt) enz.

Dus zou ik sommige filmpjes wat willen bewerken. Eenvoudige bewerkingen, geen professioenele toestanden: stukjes eruit knippen, achtergrondmuziekje eraan koppelen, enz.

Dus via deze weg dan ook een oproepje: zijn er mensen die ervaring hebben met programma’s om filmpjes te bewerken? Zijn die te downloaden? Gratis of niet?

Alvast bedankt!

Hier alvast zo’n filmpje uit de oude doos: ons (ongeveer) 1-jarig patatje in actie in ons ex-appartementje in Gent.

Let wel: het filmpje duurt vrij lang (3 min 43 sec) maar probeer het vol te houden tot het einde: de opname wordt nogal bruusk beëindigd omdat…. Kijk zelf maar :)

Blogroll

Door zelf te bloggen en door de blogroll van gekende blogs te verkennen en zo op andere interessante blogs terecht te komen en opnieuw hun blogroll uit te pluizen, zijn er een hoop blogs bijgekomen die ik regelmatig een bezoekje breng.
Dus heb ik mijn blogroll eens wat aangepast en aangevuld!

Wie ontbreekt en er graag bij wil, mag een berichtje achterlaten. Omgekeerd zou ik het uiteraard ook leuk vinden om in jouw blogroll een bescheiden plaatsje te krijgen…

Ik ben trouwens ook wel een beetje benieuwd naar de lezer(e)s(sen) van deze blog. Veel bekenden, vermoed ik, maar waarschijnlijk toch ook onbekenden die deze blog af en toe eens komen bezoeken (waarvoor mijn eeuwigdurende dank!). Plaats eens een reactietje! Gewoon zomaar :)

Digitaal fotoalbum

De digitale foto’s stapelen zich op en ik wil er graag ‘iets mee doen’. Aanvankelijk vond ik een klassiek fotoalbum het leukste. Foto’s laten afprinten en zelf samenstellen en plakken in een dik album. Van Nora heb ik een selectie foto’s tot haar 12 maanden besteld en ik heb ook al een tijdje een ‘écht’ fotoalbum in de kast liggen. Klaar om beplakt te worden met fotootjes.
Maar ik ben van gedacht veranderd en nu denk ik dat een online samengesteld fotoboek aan de hand van digitale foto’s veel makkelijker, sneller en misschien ook wel even leuk is. Want de foto’s selecteren, bestellen, zelf inkleven enz enz… is misschien toch een beetje te omslachtig en tijdrovend, zeker als er misschien een evenwaardig (of misschien zelfs beter?) alternatief bestaat.

Dus ben ik nu van plan de foto’s van Nora tot en met 1 jaar nog op de klassieke manier in te plakken in een fotoalbum. Voor de foto’s van Nora vanaf 1 jaar en de foto’s van Marie zou ik een digitaal fotoboek/fotoalbum willen samenstellen en bestellen.

Ik merk dat er reeds een groot aanbod is van digitale fotoalbums online en ik zie door het bos de bomen niet meer.
Tot nu toe heb ik steeds gebruik gemaakt van extrafilm.be om foto’s te laten afprinten. Zij hebben ook de mogelijkheid om een fotoalbum samen te stellen, ben er al even mee aan het spelen geweest, maar ik ben totaal niet overtuigd. Te weinig mogelijkheden en te weinig vrijheid om de foto’s te schikken zoals ik wil. Op het eerste zicht toch.
Wat ik zoek is: een album waarbij je meer dan één foto per pagina kan plaatsen, waarbij je kan variëren in formaat van foto’s, waar je iets kan bijschrijven én dat er ook nog wat mooi en leuk uitziet…

Dus vandaar mijn oproepje naar jullie, trouwe lezers en lezeressen!

Welke goeie en slechte ervaringen hebben jullie met online digitale fotoalbums? Van welke websites zijn jullie (on)tevreden? Alle tips zijn welkom!

Alvast nen dikke merci :)

Zoektocht naar laarsjes

Omdat als we gaan wandelen Nora nu reeds aangetrokken wordt door modder en plassen.
Omdat ze ook graag eens in de zandbak wil spelen in het park van Ninove.
En omdat het er o zo schattig uitziet!

Ben ik op zoek naar leuke regenlaarsjes voor onze patat.

Maar dat is nog niet zo simpel.

In Hema hebben ze niets, in Blokker ook niet. In de schoenenwinkel Schoenenreus en in de Brantano hebben ze er wel, maar kleinste maatje is 22 en daar zwemt ze in.
In haar schoentjes heeft ze momenteel maatje 19, maar 20 zou ook wel al goed zijn. En aangezien laarsjes ook ruimer zitten dan gewone schoenen, zal maatje 21 echt wel het maximum zijn, of zelfs al te groot.

Vandaar mijn oproepje:

Waar o waar vind ik schattige én tegelijkertijd stoere - ik ben nogal kieskeurig: geen babyroze, geen winnie the pooh, wel felle kleurtjes of kewle printjes - mooie leuke kléine regenlaarsjes voor Nora? Liefst maatje 20.

Alle tips zijn welkom!

Oproepje

Ik ben al een tijdje op zoek naar een leuke, warme winterjas!

Voorlopig heeft ze wel nog een goeie dikke warme zachte jas (dank u, Tante Ann!) maar deze wordt wat te klein. Veel eisen heb ik niet (denk ik): ze moet warm genoeg zijn, met een kap (aangezien ze niet zot is van mutsen), liefst een rits en ook liefst een kleurige jas… ah, en niet té duur :p

Ligt het nu echt aan mij of is dit moeilijk te vinden? Leuke winterjassen voor jongens kom ik vaak tegen, maar voor meisjes? Ofwel zijn ze te saai of te lelijk, ofwel zijn ze te groot, ofwel vind ik ze supermooi maar is er geen kap aan.
Ben al gaan kijken in de Hema, de H&M, JBC, Petit Filou, Esprit Kids.

Alle ideetjes/tips zijn meer dan welkom! :)