Het leven zoals het is… met 4

Ons twee meisjes slapen momenteel – hoewel Marie langzaam aan het wakker worden is, snel bloggen is dus de boodschap! – en mama en papa zitten in de zetel. Mama met de laptop op de schoot en papa naar tv starend. Een van de zeldzame momenten rust waar we dubbel van genieten.
Maar genieten doen we ook als onze twee patatjes wakker zijn.

Tot nu toe valt de aanpassing en de drukte heel goed mee, eerlijk gezegd. Uiteraard speelt het feit dat de papa 4 weken verlof heeft hierin ook een grote rol. Als hij terug moet gaan werken, dan zal ik waarschijnlijk pas merken hoeveel meer werk 2 kindjes zijn. Bovendien doet Marie ook nog niet veel anders dan eten en slapen.
En dat doet ze goed!

De borstvoeding verloopt vlot. Ik heb de indruk dat Marie beter doordrinkt dan Nora indertijd. Nora moest ik constant wakker houden/maken aan de borst en elke voeding leek een eeuwigheid te duren, terwijl Marie na een kwartiertje zuigen meestal al voldaan is. Marie heeft dan weer de neiging om melk terug te geven, terwijl Nora daar nooit last van gehad heeft.
Ze drinkt ongeveer om de 3 a 4 uur en tussenin slaapt ze.
Wat haar soms wel parten speelt, zijn buikkrampen. Niet na elke voeding gelukkig, maar vooral ’s avonds en jammer genoeg ook vaak ’s nachts. Veel meer dan tutje aanbieden of met haar rondwandelen in de slaapkamer – in buikkramphouding: buikje en gezichtje leunend op de voorarm – kunnen we niet doen. We horen het dan luid borrelen in haar buikje en als het meezit, wordt het geborrel snel gevolgd door een nog luidere stoelgang-lading in de pamper. Ongelofelijk hoeveel fors er in zo’n klein lijfke kan zitten :)

De gebroken nachten, daar moeten we (of alleszins ik) wel nog serieus aan wennen. Het gaat mij nog niet goed af. Als het enkel drinken is en opnieuw slapen, geen probleem, maar die huilbuien door buikkrampen ertussen maken het wel extra lastig. Gelukkig vangt de papa heel veel op en is hij het meestal die Marie probeert te troosten bij krampjes.
Ze heeft het wel al 3 keer gepresteerd om 5 uur (!) tussen twee voedingen te laten ’s nachts, 5 uur zonder buikkrampen zelfs. Laat ons hopen dat het geen toevalstreffers waren …
Gelukkig is Nora een vaste slaper en is ze tot nu toe nog niet wakker geworden door het gehuil van haar zusje. En het zijn ferme decibels: niet zozeer luid maar erg hoog, net een muisje.
Ik noem haar ook al vaak ‘mijn kleine muis’, niet alleen wegens haar schel stemmetje maar ook omdat ze een beetje een muizengezichtje heeft :D

Al van bij haar geboorte, viel het op dat ze weinig lijkt op haar grote zus kwa uiterlijk. Lichtere haartjes, blauwgrijze ogen (zoals de meeste pasgeborenen) terwijl Nora van bij de geboorte al donkerbruine ogen had, andere vorm van gezichtje, …
Ik had trouwens nooit gedacht dat ik zo vaak en zo veel ging vergelijken, maar het is sterker dan mezelf.
Er zijn ook wel gelijkenissen: ze hebben hetzelfde mondje, dezelfde kreuntjes soms. En naarmate ze ouder wordt, zullen de gelijkenissen (en verschillen) ongetwijfeld meer en meer opvallen.

En hoe gaat het met Nora? Wel, tot nu toe verbazend goed. Ze is lief voor haar babyzusje: lachen, aaikes geven, enthousiast wijzen en kirren. De interesse duurt echter vaak niet lang en ze is even snel weer afgeleid door andere dingen. Jaloezie hebben we – nog – niet echt opgemerkt. Enkel enkele keren in het ziekenhuis maar dat zal meer te maken gehad hebben met vermoeidheid, andere omgeving en verveling.
Wel heeft ze in de periode dat ik op materniteit lag, de mama blijkbaar wel een beetje gemist. Volgens papa heeft ze nog nooit zo vaak op mama zitten roepen. Ze heeft ook een fotoboekje met foto’s van ons gezinnetje en familie en blijkbaar droeg ze dit heel vaak bij haar, constant wijzend naar een foto van mama. Hartverwarmend :)
Nu ik terug thuis ben, merk ik ook wel dat ze meer hangt aan mij dan voor de bevalling. Voor de bevalling was het zelfs omgekeerd en was het een echt papakindje. Logisch ook: papa gaf altijd het flesje, het badje enz. Ik kon haar zelfs nog met moeite dragen, op de schoot houden, laat staan gaan zitten op de speelmat en gezellig spelen met haar …

Maar ik doe dus nu mijn uiterste best om dit in te halen en als Marie slaapt, exclusief met Nora bezig te zijn en met haar te spelen. Ze is de laatste tijd veel veranderd: ze begrijpt nog meer, maakt haar al wat meer verstaanbaar – ze begint eindelijk goed het verschil te kennen tussen ‘ja’ en ‘nee’ én ook toe te passen –, ze kan zich nog meer amuseren met haar speelgoed en is vooral snel content, blij, opgewekt. Zalig!
Uiteraard wordt dit gedrag perfect afgewisseld en gecompenseerd door de hevige (maar gelukkig meestal korte) woedebuien, soms om iets, vaak om niets.
Maar het is een schatje!
En ik ben o zo trots op mijn twee meisjes, het is nauwelijks met woorden te omschrijven.

We stellen het dus goed, met ons 4tjes! Behalve heel soms ’s nachts als ik toch oooo zo graag liever zalig wil voortslapen en m’n ogen nauwelijks openkrijg. Ik probeer mezelf dan wijs te maken dat slapen een overschatte basisbehoefte is. Right :) Ik slaap gewoon veel te graag.

P.S. Wat heel frappant is – en het was een collega die mij hiervoor “waarschuwde”: Nora lijkt in veel opzichten plots een r e u z i n. Als ik haar draag, lijkt ze 10 keer zwaarder dan een week geleden. Als ik haar verschoon lijken haar armen, benen, voeten, romp immens groot. Als ik ze zie stappen, spelen, dansen, eten,… ze lijkt zoveel groter en ouder dan een week geleden. Enkel en alleen omdat ik nu een ander ‘referentiepunt’ heb, namelijk kleine Marie. Raar!

P.P.S. Merci voor al jullie gelukwensen!!

Advertenties
Explore posts in the same categories: Gezin, Tleven

10 reacties op “Het leven zoals het is… met 4”

  1. Loesz Says:

    Das weer een schoon pakje dat er bij jullie is afgeleverd :) Geniet ervan!

  2. maaike Says:

    amai zo een schoon verslagske!
    wat foto’s toch met zo’n minimensje kunnen doen he! leuk dat jullie voor nora een boekje gemaakt hebben ;-)

    ik hoop dat marie het slaapritme snel doorheeft!
    geniet maar met jullie 4-en!!!

  3. Jennifer Says:

    :) Mooi
    Buikkrampen had Luca ook dikwijls, zo erg dat hij uiteindelijk een buikslaper geworden is.

  4. Karen Says:

    Ik bezoek al een hele tijd jullie site als “anonieme lezeres”, mijn dochtertje is namelijk ongeveer even oud als jullie Nora (aug ’06) en het is leuk om gelijkaardige avonturen te lezen…
    Maar bij deze gelegenheid wou ik nu toch uit de anonimiteit treden en jullie een dikke proficiat wensen met jullie 2 prachtige dochters! Geniet ervan!

  5. Tamara Says:

    @maaike: het idee voor zo een fotoboekje komt van jou natuurlijk, maar dat wist je nog wel waarschijnlijk :)

    @jennifer: tips enzo om de buikkrampen wat op te vangen zijn altijd welkom, als ervaringsdeskundige. Nora had ook last van buikkrampen (gelukkig niet heel erg) en ze is nu ook een buikslaper.

    @Karen: leuk dat je uit de anonimiteit treedt! Merci voor de gelukwensen en ik ben ondertussen ook al eens gaan piepen op je leuke site van je schattige dochter :)

  6. Eef & Geert Says:

    he,
    hierbij nog ne keer nen dikke proficiat met je prachtige 2de dochter! En het mag gezegd worden … Tamara heeft dit weer schitterend gedaan.
    Wat betreft de buikkrampjes heb ik 2 “tips” die ik je kan geven
    1. in wijzerszin rond Marie haar naveltje wrijven met lichte druk
    2. op haar buikje laten slapen.
    Tot binnenkort …

  7. maaike Says:

    @ tamara: tips zijn er om door te geven, die van de foto’s heb ik ook van een vriendin.

    ook isla had als baby wat last van krampjes… alles heb ik geprobeerd: venkeldruppels (hielp niet), twijfelen aan mezelf want ik gaf ook borstvoeding (hielp niet), knuffelen en ronddragen en wiegen en… (hielp wel), zelf minder melkproducten gebruiken (hielp ook wat, al weet ik dat niet helemaal zeker)

    sterkte!!!

  8. inge Says:

    Een draagdoek gebruiken ;o). Als je een baby in “kikkerhouding” in de draagdoek zet, werkt dat als een natuurlijke darmmassage. Daardoor gaan de baby sneller windjes laten of stoelgang doen. In een draagdoek is het veel langer vol te houden om je baby rechtop te houden. Is ook goed tegen de melk die ze teruggeeft.

    Misschien eens bij Eva (www.doekentheek.be) langs gaan? Want je woont een beetje ver om naar hier te komen he ;o)

  9. Isabel Says:

    Oei, dan moet ik dringend weer eens de fotootjes van boorling Nora bekijken, ik had de indruk dat ze toch wel op mekaar leken, allez van gezichtje toch, op oogjes heb ik nog niet echt gelet.

    Leuk verslagje, ik hoop dat de nachten langzaam langer en langer worden en dat Nora haar liefde voor het zusje mag behouden ;)

  10. Tamara Says:

    @inge: inderdaad, met de draagdoek heb ik ook goede ervaringen toen Nora last had van buikkrampen. Lekker makkelijk ook.

    Bedankt voor alle tips alleszins.

    Ik heb gemerkt dat als ik Marie lang genoeg de kans geef om te boeren (haar rechtop houden en naar voor en achter wiegen) ze minder last heeft van krampjes.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: