Afscheid

Ik stop met de borstvoeding. Gisterenavond was de laatste keer dat Marie mamamelk dronk.
Eergisteren beslist, vandaag uitgevoerd. Eens het in mijn koppeke zit, gaat het er niet meer uit of moet het diréct gebeuren.
En ik weet het, ze raden aan om geleidelijk aan af te bouwen en niet plots te stoppen, wegens overmatige pijnlijke stuwing en kei-harde borsten en risico op borstontsteking enz enz. Maar toch stop ik plots. Bij Nora ben ik ook bruusk gestopt, dat was enkele dagen afzien (bij de mama vooral dan) maar af en toe de druk wat aflaten (letterlijk) en dat ongemak verdwijnt ook wel weer.

Maar bon, ik stop dus. Waarom? Goh, verschillende redenen. Allereerst praktische redenen. Ik begin 21 augustus opnieuw voltijds te werken en deze keer ben ik niet van plan om af te kolven en zo blijven borstvoeding te geven. Ook al zou het maar om één voeding gaan overdag in de crèche en zou ze normaalgezien ’s middags groentenpap eten. Ik ontzie het me. Ik heb dit anderhalve maand volgehouden bij Nora en toen werkte ik maar 50%. En het is niet evident. Het kolven zelf viel – in begin- nog mee, ik had er meestal ook wel de tijd en gelegenheid voor op het werk, maar na een dikke maand was het me teveel. Het gesleur met het kolfapparaat, het gedoe met de flesjes moedermelk die koel bewaard en getransporteerd moesten worden en de constante druk: ik moet nog zoveel ml kolven en de gedachte: ik ga niet genoeg melk bijeenkrijgen voor morgen. Onze oudste patat dronk namelijk flesjes van 250ml melk of meer…
Nora was pas 3 maanden toen ik ging gaan werken (Marie zal bijna 6 maanden zijn), dus bij haar vond ik het wel nog belangrijk om nog even moedermelk te kunnen blijven geven.

Er zijn momenteel ook andere praktische redenen om te stoppen. Half augustus gaan we 5 dagen naar Polen (wegens huwelijksviering en -feest van broertjelief) en is het makkelijker als ze dan aan de fles is. Behalve voor de autorit: dan zou borstvoeding nog handig zijn en zorgt flesvoeding wat voor ongemakken maar uiteindelijk niets dat een flessenverwarmer (die in de auto werkt) niet kan oplossen.
Maar in Polen en tijdens de festiviteiten is het wel handig dat ze kunstvoeding drinkt. Stel het u eventjes voor: Jurgen en ik zitten, als getuigen, tijdens de huwelijksviering achter het gelukkige bruidspaar. Marie krijgt honger, begint te krijsen als een varkentje. Ik sta recht en trek plots mijn kleedje helemaal uit (aja, want mijn ideaal kleedje is natuurlijk niet gemaakt om er makkelijk en discreet mee te voeden), ga weer zitten, leg Marie aan de borst en lees intussen nog een voorbede of een bezinningstekstje hardop voor, getuige zijnde. En ook al heb ik dan mijn mooiste lingerie aan, ik denk niét dat de priester, de andere aanwezigen en in het minst het bruidspaar dit heel tof zouden vinden. Dan is het makkelijker als ze gewoon een flesje kan drinken én iemand anders haar kan voeden.

Het altijd paraat moeten zijn om de 4 uur of er constant rekening mee moeten houden dat ze om de 4 uur moet drinken, het niet uit handen kunnen geven: op den duur weegt het wat door.
Begrijp me niet verkeerd. Ik heb heel graag borstvoeding gegeven, en ik heb er heel hard van genoten ook. Het is heel cliché, maar het schept echt wel een intieme band, het is een apart, intens gevoel. Dat valt niet te ontkennen.
En toch ga ik nu, na bijna 5 maanden, ook blij zijn als de papa het laatste flesje kan geven en ik om 21u in mijn bed kan kruipen zonder te moeten opblijven voor de laatste voeding.

Tegen dat we naar Polen gaan, is Marie de flesjes gewoon en na Polen kan ik dan de groentenpap introduceren zodat ze dit ook gewoon is tegen dat ze in september naar de crèche gaat. Teveel verandering op korte tijd is voor zo’n kleine pruts ook niet aan te raden.

Eergisteren beslist, gisteren poedermelk gaan halen bij de apotheker en gisterennamiddag en gisterenavond tweemaal een flesjes kunstvoeding gegeven. Eerste flesje: 60 cc gedronken. Tweede flesje: reeds 130cc. Dan de laatste keer aan de borst en deze morgen heeft ze 180 cc gedronken uit het flesje! Gelukkig past ze zich heel snel aan en is ze het snel gewend. Dit was met Nora wel eventjes helemaal anders…

Allemaal heel tof dus.

Maar toch! Toch had ik het gisterenavond even moeilijk tijdens de laatste borstvoeding. Ik heb de voeding extra lang laten duren, Marie dronk ook heel rustig, genietend en viel heerlijk in slaap aan de borst. Alsof ze wist dat het de laatste keer was. Ik heb er ook van genoten. 100%. Ik heb als het ware afscheid genomen. Tijd voor een nieuw hoofdstukje.

Ons kleinste patatje wordt groot.

Advertenties
Explore posts in the same categories: Marie, Mezelf

12 reacties op “Afscheid”


  1. […] dus, dus was gisterenavond uiteindelijk niet de laatste keer, maar heeft Marie haar laatste voeding in een bloedhete auto gekregen… (Mental note voor […]

  2. Karen Says:

    Schoon!

  3. tine Says:

    Herkenbaar … De gevoelens …
    Ik ben gestopt omdat mijn productie volledig kelderde. Afbouwen was niet nodig, geen enkele keer stuwing, van 8 keer de borst op een dag, naar 2 keer, naar niets meer … Wel met pijn in het hart, maar de juiste beslissing op het juiste moment. En zo klinkt het ook bij jou.

  4. Isabel Says:

    De allereerste gedachte die nu in mijn hoofd schiet: op naar nummertje drie! :)

  5. psychosaar Says:

    Dat afscheid lijkt me zo moeilijk! Net alsof de navelstreng voor de tweede keer wordt doorgeknipt. Ik verlang naar de rust en de vrijheid die stoppen met bv me zou geven, maar ik koester toch ook nog steeds die intieme momenten met mijn klein ventje!

  6. jennifer Says:

    :) goed dat ze zo makkelijk overstapt zeg.

  7. meter Says:

    ben wel fier dat ik mocht beginnen met haar eerste melkpoederflesje te geven!dank u

  8. moeferkoe Says:

    Ik ben blijkbaar de enige die borstvoeding geven maar niks vind. Het duurt mij veel te lang, en die momenten kan ik ook weinig of niks anders doen dan zitten wachten tot ze genoeg heeft. Ik doe het enkel omdat ik verstandelijk weet dat dat het beste is, omdat ik 2,5 maand extra verlof voor krijg en omdat de papa het heel belangrijk vindt.
    Maar het moet leuk zijn als je er echt van kan genieten.

  9. Isabel Says:

    @ moeferkoe: dat borstvoeding “het beste” is, vind ik een redelijk riskante uitspraak eigenlijk :) Wat dan met ouders die 200% bewust kiezen voor flesvoeding (om wat voor redenen ook), kiezen die dan volgens u bewust om niet het beste aan hun kind te geven? En op welk gebied zou borstvoeding dan wel het beste zijn? Geeft flesvoeding ongezonde, domme, lome kindjes ofzo? Wij hebben hier anders een exemplaar rondcrossen die wel het tegendeel kan bewijzen hoor…

  10. Karen Says:

    Hier ook eentje die groot en gezond is geworden op flesvoeding (bewuste keuze).
    Ach, zolang iedereen maar achter zijn keuze staat… Dat is het belangrijkste voor mama en kindje lijkt mij!

  11. moeferkoe Says:

    Oei, blijkbaar gevaarlijke uitspraak gedaan… Ik denk dat borstvoeding de beste voeding is voor de baby (op voorwaarde dat de mama gezond leeft) omdat dat de oorspronkelijke voeding voor een baby is. Maar daarom denk ik niet dat flesvoeding niet goed is voor een baby, ben er zelf mee groot gebracht en zie eens wat een gezonde brok ik ben geworden! Nooit ziek geweest! Net als Renee!

  12. Lien Says:

    Oh, ik heb zelf traantjes gelaten bij de laatste borstvoeding! Maar allez, we hebben dat toch ferm gedaan! Ik vond het eigenlijk het leukst toen ik maar twee keer per dag meer borstvoeding gaf. Ik moest niet meer constant aanwezig zijn, ze kreeg ook andere voeding, maar ik kon toch nog even genieten van die band. Ik zou er een tweede kind voor kopen om nog eens borstvoeding te mogen geven! :-)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: