My idziemy na Polska!

Het is hier stress in huis! Vanavond vertrekken we met de auto naar Polen voor een dag of 5. Waarom we naar Polen gaan, heb ik al reeds enkele keren verteld. Een grote onderneming met twee kleine kindjes en vooral: veel gerief! De auto zal bomvol zitten en dan hebben we gelukkig nog wat spullen kunnen laten meenemen door broerlief. De draagmand moet mee anders kan Marie nauwelijks slapen op verplaatsing, de twee buggy’s, een reisbedje (gelukkig moeten er geen twee mee), een frigobox voor eten onderweg en de relax voor Marie sleuren we ook mee, op het eerste zicht overbodig maar aan de andere kant: ’t kind kan nog niet zitten, we zitten op hotel, dus als wij bvb willen gaan eten in het restaurant moeten we Marie toch ergens kwijt, ni waar…?
Enfin, ne grote verhuis…

En Nora lijkt ook te merken dat er iets op til is: mama constant in de weer met valiezen maken, papa die behoorlijk nerveus is (vooral voor de lànge autorit, namelijk 1300 km) en geen tijd om kleertjes aan te doen (en ook niet de moeite: straks gaan ze in bad en mogen ze meteen hun pyama aandoen).

De valiezen zijn ongeveer allemaal klaar (zalig om te kunnen schrappen op mijn lijstjes!), enkel het food-gedeelte moet ik nog bijeenrapen en dan mag alles in de auto gepropt worden.
Vanavond nog samen eten (spinaziestoemp zodat we zeker weten dat Nora een volle maag heeft!), Nora en Marie nog een flesje rond 19u30 en dan hupsakee ribbedebie! Spannend.

Vooral spannend…

… of de lange autorit mee-of tegenvalt. Normaalgezien zullen ze het grootste gedeelte van de rit slapen, tenzij ze toch geen u-ren aan een stuk kunnen slapen en we vannacht met twee wakkere, huilende meisjes zitten. Ik hou mijn hart al vast.
… of we de weg naar het hotel makkelijk zullen vinden. Voorbereid zijn we alleszins wel: we hebben zowel de GPS (mét Polen erin, want dat is ook nog niet zo evident) als een routebeschrijving.
… of we ter plaatse ’s nachts gaan kunnen slapen, zo met ons viertjes op één hotelkamertje.
… of Nora daar wat zal willen eten. Ik heb alleszins een 5tal kant-en-klaar-menuutjes mee voor de patat, maar het zou me verbazen als ze dat zal willen.
… of we gaan kunnen genieten van de huwelijksviering (die trouwens pas om 19u begint!) of dat we ons gaan opjagen omdat Nora en/of Marie de Poolse gemeenschap entertaint met hun geroep/gehuil/gekrijs. En aangezien we zelf getuigen zijn, kunnen we niet eventjes de kerk verlaten. We zullen dus moeten rekenen op de vakkundigheid, ervaring en creativiteit van de naaste familie om onze patatjes in toom te houden. Ik hou vooral mijn hart vast voor Marie die hysterisch kan wenen als ze moe is. Vandaar onder andere dat de buggy met draagmand meemoet.
… of het zal lukken om de meiden ‘rap rap’ in bed te steken tussen de huwelijksmis en het feest.
… of onze babyfoon zal werken. De feest vindt plaats in het hotel zelf, maar nog geen idee hoe ver onze kamer zich bevindt van de feestzaal. Als de babyfoon werkt, zal ik vrij gerust kunnen meefeesten (denk ik). Indien niet, dan moeten we ter plaatse nog een oplossing improviseren (ofwel met een beurtensysteem om het kwartier gaan kijken, ofwel een plaatselijke babysit die weliswaar enkel Pools praat, maar aangezien onze patatjes zullen slapen en over het algemeen goeie slapertjes zijn, is dit communicatieprobleem waarschijnlijk verwaarloosbaar) en zal ik veel minder gerust kunnen feesten.
… of (vooral) Marie niet helemaal ontregeld zal zijn en daardoor lastiger en huileriger.
… of ik het Poolse eten ga lusten, maar er is meestal héél véél eten dus er zal wel iets zijn dat ik lust zeker?
… of het mij gaat lukken om kordaat maar beleefd aan de vodka-zuip-toestanden te ontsnappen. Misschien moet ik een fles water meesmokkelen en ongemerkt water in plaats van vodka drinken. Ze zullen dan alleszins ferm onder de indruk zijn van hoeveel die Belgische mama kan drinken!

Maar ik kijk er ook wel naar uit om te vertrekken. Ik zie het als een avontuur, als een uitdaging en we zijn ook eens weg van de dagelijkse sleur en een beetje op vakantie.

Tot volgende week!

Advertenties
Explore posts in the same categories: Gezin, Reis

9 reacties op “My idziemy na Polska!”

  1. tine Says:

    Ik duim dat al je zorgen voor niets zijn! Veel plezier en geniet er vooral van!!

  2. Lien Says:

    Op reis gebruikte ik de maxi-cosi als relax op restaurant. Die moesten we toch al meezeulen en konden we de relax toch al thuislaten.
    Maar geniet ervan verder! Het vertrekken is de grootste stress! Hoewel, als ik het zo allemaal lees… Ik duim dat alles goed gaat!

  3. Isabel Says:

    Heel veel plezier alle vier!!!

  4. maaike Says:

    probeer, tussen het stressen door, ook af en toe een beetje te genieten ;-)
    have fun en ik duim dat de meisjes de rust zelve zullen zijn tijdens de viering zelf!

  5. Elke T Says:

    Geniet ervan! Enneuh, kindjes pakken stress over, dus kap u gerust vol vodka, dan daalt het stressniveau een beetje :)

  6. Karen Says:

    Jullie zijn al lang weg waarschijnlijk, maar ik wilde jullie toch nog de prettige-vakantie-vibes doorsturen…

  7. Kim Says:

    Jullie zullen waarschijnlijk al wel niet meer in het land zijn, maar toch nog heel veel plezier gewenst!

  8. annava Says:

    Veel veel veel plezier!
    Ik hoop dat de reis is meegevallen.

  9. psychosaar Says:

    En en en? Hoe is het geweest?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: