Klein hartje

Wat een spannende dag vandaag. Niet omdat het mijn eerste werkdag is (ben al terug bezig sinds 21 augustus), niet omdat het Nora haar eerste schooldag is (dat is pas na de paasvakantie), maar wel omdat het zo een beetje Marie haar eerste schooldag is.
Vandaag gaat ze voor de allereerste keer naar de crèche. Na 6 maanden thuis te zijn geweest. Het voorbije anderhalf weekje ging ze bij haar ‘moeke’ overdag terwijl ik op mijn werk zat. En dat was toch een heel ander gevoel dan nu. Toen wist ik wel dat het goed zou gaan: mijn mama is Marie al goed gewoon en omgekeerd. Het drinken was nog een beetje moeilijk in begin, maar ik wist dat het wel snel zou beteren (en dat deed het ook, heel snel) en ik wist dat ze er goed kon slapen, dat ze er graag speelde en dat moeke en Luc haar al heel vertrouwd zijn. Dus meer dan dat ik haar enorm ging missen was er nog niet bij.

Maar vandaag wel. Vandaag zijn er veel onzekerheden en vragen. Gaat ze wat kunnen slapen? Zal ze daar op haar gemak zijn? Zal ze het leuk vinden? Gaat ze niet teveel wenen? Gaan ze haar kunnen troosten als ze weent? En vooral: gaat ze willen drinken van een wildvreemde, want daar had ze een maand geleden alleszins een probleem mee, ze moest eerst helemaal gewend zijn aan een nieuw persoon vooraleer ze er melk van aanvaardde.
Worst case scenario: ze drinkt weinig tot niets, waardoor ze niet kan/wil slapen waardoor ze de ganse dag krijst (want krij-sen kan ze, geloof mij), niet wil spelen, zelfs niet met haar grote zus die daar ook rondloopt en tegen dat ik ze ’s avonds ga halen, heeft ze vuurrode oogjes van het wenen, is ze nog aan het nasnikken of erger, is ze nog bezig met hartverscheurend te huilen. Mijn hart breekt nu al.

Maar goed, we gaan proberen positief te denken. Misschien drinkt ze wel vlot nu ze het flesje al een maand gewoon is, of drinkt ze tenminste een beetje waardoor ze wel kan slapen. Misschien slaapt ze er ook van de eerste keer goed en rustig en voelt ze haar zelfs van de eerste dag op haar gemak en vindt ze het geweldig om haar grote zus een ganse dag te kunnen observeren. Misschien tref ik haar al schaterlachend aan als ik toekom. Wie weet.

Het was met een heel klein hartje dat ik de deur van de crèche dichttrok, na in sneltempo de ‘gebruiksaanwijzing’ van Marie overlopen te hebben (uiteraard heb ik ook een lijstje gemaakt van Marie’s eet- en slaapritme, tot in het kleinste detail) en met een – alweer – huilende Nora op de achtergrond (ook dat nog!). Het is nu anderhalf uur geleden en ik voel me nog steeds op mijn ongemak, beetje opgejaagd, nerveus. Gelukkig stelde Leen, een van de twee kinderverzorgster, zelf al voor dat ik ’s middags eens mag bellen om te horen hoe het gaat. I can’t wait. Wat zou ik nu graag, zo erg heel graag, een vliegje zijn…

Er zijn, alleen al in blogland, trouwens heel veel mama’s (en papa’s) die vandaag ofwel de eerste keer opnieuw mogen/moeten gaan werken, of mama’s wiens kindjes voor de eerste keer naar (een nieuwe) school gaan, of mama’s wiens kindje voor de eerste keer naar de créche gaat. Voor al die mama’s (en papa’s): succes! Ik hoop dat het een succesvolle dag wordt, zowel voor de ouders als voor de kindjes. Mijn gedachten gaan vandaag ook een beetje naar jullie!

Onderweg naar het werk zag ik ook veel kinderen met een (veel te grote) boekentas op de rug voor de eerste keer opnieuw naar de school stappen of fietsen. En opeens kreeg ik een flashback van gemengde gevoelens die ik had als kind toen ik ook weer naar school mocht/moest na een lange zomervakantie. Zowel gevoelens van angst en spanning (is het een leuke juf/meester? ga ik mijn vriendinnekes meteen zien op de speelplaats? ga ik nog steeds samen bij mijn vriendinnekes zitten?) als gevoelens van verlangen, enthousiasme en vreugde (bijkletsen met de vriendinnekes, eindelijk die splinternieuwe vulpen of agenda of ringmap of boekentas of pennenzak mogen gebruiken).
En ik had ineens zin om al die vol spanning zittende kleine mensjes een knuffel te geven en ze allemaal persoonlijk veel succes te wensen en ze gerust te stellen. Al autorijdende was dat een beetje moeilijk, maar in gedachten heb ik ze wel allemaal een leuke, toffe, zin-in-meer schooldag gewenst!

Advertenties
Explore posts in the same categories: Marie, Tleven, Werken

3 reacties op “Klein hartje”

  1. moeferkoe Says:

    Ik zou ook nerveus lopen denk ik. Gelukkig loopt haar zusje daar ook rond. Mocht ze wenen, dan zal die haar wel troosten zeker?

  2. Jennifer Says:

    Hopelijk valt het allemaal mee (dat ze Nora kan zien zal toch al verschil uitmaken denk ik) :)

  3. maaike Says:

    hopelijk is de eerste een goede dag geweest, zodat de 2de je gemakkelijker zal afgaan ;-)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: