Blah

!Waarschuwing! Dit is een op en top klaagpostje waar u niet goedgezind zal van worden. U kan nog altijd beslissen van nù te stoppen met lezen…

Wat er scheelt? Wel, ik voel mij al een tijdje niet goed in mijn vel. Niet alleen fysiek: chronische hoofdpijn, soms een zwaar hoofd, soms een ijl gevoel in mijn hoofd, duizeligheid, pijnlijke keel, heel moe, stramme spieren,… Maar vooral mentaal. Ik voel me vaak  leeg en futloos. Alles, echt alles is me bij momenten teveel. Zelfs leuke dingen. Ik zie tegen alles op en bekijk alles erg negatief (nog negatiever dan anders). Ik loop ook enorm prikkelbaar en ongeduldig. Voor het minste schiet ik uit mijn krammen of begin ik te wenen. Ik heb momenteel ook geen energie om strict te letten op mijn verdomd dieet, integendeel, ik zou een ganse dag door kunnen ‘boefen’ waardoor ik me uiteraard achteraf nog slechter voel. Ik loop ook constant met een figuurlijke krop in de keel, alsof er iets scheelt, maar ik kan onmogelijk zeggen wat. Iets onbestemd. Een constant gevoel van opgejaagdheid en ambetantigheid zonder te weten waarom. Lastig dat dat is! Echt lastig.
En ik word dan nog eens extra ambetant omdat ik me zo voel en niet eens zelf weet waarom. En kwaad op mezelf omdat ik puur rationeel absoluut geen reden heb om me zo ‘depri’ en down te voelen. Ik stel me gewoon heel hard aan, denk ik dan.
Maar het gevoel blijft wel.

Is het de vermoeidheid? Ik geraak al maanden aan slechts 6 a 7 uur slaap en ik merk dat dat echt te weinig is voor mij. Is geheel aan mezelf te wijten; ik moet mezelf maar verplichten om om 22u in mijn bed te kruipen. Punt, andere lijn, basta. Maar ehm, tja, dat lukt dus zelden.
Maar soms denk ik dat het meer is dan ‘enkel’ vermoeidheid. Maar wat dan? Het weer? Hoewel ik altijd dacht dat ik daar ongevoelig voor ben. Ons drukker leventje sinds Nora naar school gaat? Hoewel zij eigenlijk nauwelijks problemen stelt. Een burn-out? Een extreem vroege midlife-crisis? Een nog extreem vroegere menopauze? :)

Geen flauw idee, maar het is niét plezant.

Advertenties
Explore posts in the same categories: Kleine Ergernissen, Mezelf

19 reacties op “Blah”

  1. annava Says:

    Vervelend!Zeker als je de oorzaak niet weet.
    Anders de kindjes eens naar een vrijwillige oma, tante, vriendin sturen en gewoon lekker lang uitslapen? Ik ben er zeker van dat je een vrijwilliger zal vinden!

  2. moeferkoe Says:

    Tijd voor vakantie en/of een zwangerschapstest zou ik denken…
    Iedereen heeft wel zo zijn dagen, maar dat mag allemaal niet te lang duren hé.

  3. Katrien Says:

    Amai nee, dat klinkt niet plezant.

    Een half jaar na Fien haar geboorte heb ik ook last gehad van me slecht te voelen. Relaxatietherapie heeft geholpen bij mij.

    Ik hoop dat je een manier vindt om dat slechte gevoel te kanaliseren en zo op te lossen!

  4. Jennifer Says:

    Ik had zo’n periode toen Luca 8-9 maand was. Hier kwam het vooral voort uit vermoeidheid.

    Hoop dat het snel weer overgaat.

  5. Karen Says:

    Nee, dat klinkt niet leuk! Anders eens proberen om er een weekendje tussenuit te knijpen met je man, en de kindjes bij iemand laten logeren? Een beetje ongestoord kunnen relaxen, en de dingen op jou tempo doen, zonder rekening te houden met dutjes en fruitpapjes kunnen misschien eens deugd doen…


  6. Wat vervelend voor je. En heel herkenbaar…
    Een maandenlang slaaptekort, diëten, twee kinderen, een job die allicht ook niet zo stressloos is,… Tussen de lijnen door heb ik op je blog ook al gelezen dat je de dingen graag goed in orde hebt. Ik denk dat je niet veel verder moet zoeken. Mijn advies klinkt zoals dat van de anderen: eens een weekendje weg, af en toe eens een avondje voor jezelf nemen om echt te relaxen, de boel soms de boel laten, een weekje elke dag op tijd gaan slapen,… Je zal zien: je bent zó weer de oude! Ik duim dat je je snel weer beter gaat voelen.


  7. Weinig slapen is op langere termijn funest voor alle goed gevoel. Maar ik neem in het voorjaar altijd extra magnesium. Eeen uitstekende vitamineoppepper!

  8. Lien Says:

    Nood aan verlof zeker? Ik ook, maar het mijne is net begonnen!

  9. Sarah Says:

    Pfff,…
    Ik heb al een aantal weken net hetzelfde.
    Ik voel me compleet uitgeput en belachelijk emotioneel. Bij mij is het te wijten aan vermoeidheid denk ik. Ik ga wel op tijd slapen, maar slaap al een aantal weken vreselijk slecht. Wat dan weer te wijten is aan stress op het werk en een chronisch overvolle agenda.
    Hopelijk waait het snel weer over!

  10. maaike Says:

    idem hier
    maar een dag is ook zooooo voorbij he
    sterkte ginder en hopelijk lig jij wel al in bed!

  11. Inge Says:

    Hmmm, las eens een dagje voor jezelf in? Saunake ofzo? Effe alles weer op een rijtje zetten… Kan helpen om duidelijkheid te brengen waar het schoentje wringt…

  12. Isabelle Says:

    Hey Tamara,

    Heus het overkomt elke mama wel eens. Ook ik heb al eens zo’n periode gehad. Maak eens wat exclusieve tijd vrij voor jezelf. Jou kennende, je hebt het graag allemaal in orde, op streepkes leggen. Maak het jezelf niet té moeilijk op zo’n momenten. Leg de lat niet onmetelijk hoog. Tracht te relativeren. RELAX. De combinatie full-time werken, huishouden, kindjes… Het is niet evident. Ook ik kijk niet uit naar de aanstormende periode van 90% werken. Voldoende slaap is ook wel belangrijk. Elke batterij moet geladen zijn/worden.
    Dit gaat over… zeker weten.
    Hou moed!
    Warme knuffel
    Isabelle

  13. Kim Says:

    Ooh Tamara, dat vind ik echt spijtig voor je.

    Ik herken je gevoel. Ik heb ook ongeveer de hele winter met het zelfde gevoel gezeten.
    Ik weet zelfs nog goed dat het in de loop van december is begonnen, en het is eind maart, begin april ergens over gegaan. Ik heb ook niet speciaal iets gedaan om het te laten passeren omdat ik weet dat dat meestal vanzelf overgaat bij mij. Wat ik me wel ongeveer 1000 keer per dag heb voorgehouden is ‘na regen komt zonneschijn’. Dat was ongeveer het enige dat me er door kon slepen.

    Maar anders zou ik toch eens bij de huisarts langs gaan om eens te babbelen. Want als ik je beschrijving zo lees heb ik een beetje schrik voor een beginnende depressie. Ik heb het zelf een aantal jaren geleden aan de hand gehad toen ik werkloos werd. En ik herinner me dat super-ellendige gevoel nog zo goed. Ik ben er gelukkig wel zelf uitgeklauterd, maar het heeft toch lang nagesleept.

    Dus je er zeker niet voor schamen en op tijd hulp inroepen en erover durven babbelen. Als je wil mailen, ik sta er zeker voor open. Tegen een vreemde kan je soms beter je hart luchten dan tegen een bekende.

    Kop op hé!

  14. Isabel Says:

    Bah mottig hé… heb ik (zoals elke mama veronderstel ik) ook wel eens, maar bij mij komt het meestal zo één dag voor dan een paar dagen niet, dan weer een dag wel, dus nooit echt weken aan een stuk. Bij mij is er meestal één grote oorzaak: slaaptekort (ik kan daar echt niet tegen) en stress en een te laag relativeringsvermogen.

    Raar maar waar, de periode dat ik ging lopen, had ik hier veel minder last van.

    Anders eens bloed laten nakijken (maar daar ben je waarschijnlijk wel al zelf op gekomen)?

    Sterkte meid!!!

  15. rozebril Says:

    Ik vind het heel herkenbaar, al komt het bij mij meer in kortere periodes voor en is het heel erg cyclusgebonden Ofwel als ik te weinig geslapen heb door de kinderen die ziek zijn en dan ’s nachts wakker worden. Dan heb ik het héél erg. Gelukkig gebeurt dat niet vaak, maar ik kan me voorstellen, als ik dagen aan een stuk met slaaptekort zou rondlopen, ik zou een zombie worden. Zo’n dagen word ik dan ook voor het minste lastig op de kinderen (als die te lawaaierig zijn bv, of ruzie maken). Nadien voel ik me dan zo vreselijk schuldig tegenover hen!

    Voor de rest in de herfst/winter kan ik ook al wat minder energie hebben, dan neem ik (elk jaar weer opnieuw en dit al van in mijn studententijd)een Pharmatonkuur en ik vind dat dat wel een beetje helpt.

    Wat ik zou doen: om te beginnen écht ervoor zorgen dat je op tijd gaat slapen. Het klinkt belachelijk, maar ik ben vorig jaar (in een vermoeiende periode)een tijdje elke avond rond 9 uur- half 10 gaan slapen. Verplicht jezelf misschien eens om dat ook te doen, of er nu nog een afwas/was/… staat of niet, gewoon je bed in. en de kindjes eens een weekendje bij de grootouders kan ook al wat helpen.

    Ik hoop echt dat het gewoon weer overgaat! Veel succes!

  16. rozebril Says:

    Nog vergeten: helpt het lopen niet om je wat beter te voelen? Het is soms vreselijk om je op te peppen om te gaan sporten, maar nadien zit ik dan wel beter in mijn vel. Als ik heel ambetant rondloop en mijn man merkt dat, dan gaat hij soms mijn loopschoenen halen: “Allez, ga jij maar eens een toerke lopen, want ’t is weer erg precies”, zegt hij dan. Met als enige effect dat ik dan natuurlijk nóg lastiger ben (op hem)!

  17. hilde S Says:

    Als ik je berichtje lees ( als ervaringsdeskundige … ) is het hoog tijd om die zaken die je lange tijd op het achterste vuurtje hebt gezet, naar voor te halen: ‘me time’ inlassen en niet een uur, geen dag, maar als een vaste routine + nagaan wat jij wilt en niet iemand anders ( best moeilijk als mama, echtgenoot, vriendin, etc. ) maar wel heel noodzakelijk. Slecht slapen, geen fut meer in van alles en nog wat… zeer herkenbaar en als je er niets aan doet, groot risico op burn out en dat wil je niet meemaken, trust me. Lees misschien het boekje ‘een jaar voor mezelf’ eens, ik heb er nuttige tips uitgehaald.


  18. […] alleszins al 2 voorbeelden herinneren van niet-gecensureerde, eerlijke, pijnlijke blogposts. Over mezelf en dat over Lena en de Bumbo. Maar bon, speciaal voor Wijvenweek. Nog een dingetje waar ik niet […]


  19. […] alleszins al 2 voorbeelden herinneren van niet-gecensureerde, eerlijke, pijnlijke blogposts. Over mezelf en dat over Lena en de Bumbo. Maar bon, speciaal voor Wijvenweek. Nog een dingetje waar ik niet […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: