Papa?

Marie heeft een lichte identiteitscrisis. Als we haar vragen waar papa is,  priemt ze met haar beide wijsvingertjes in haar eigen buik en roept ze “papa, papa!“.

Er is gelukkig een logische verklaring voor. Om zijn jongste dochter duidelijk te maken dat hij wel degelijk haar papa is, priemt manlief namelijk ook met beide wijsvingers in zijn buik en zegt dan “ik ben papa“. Maar blijkbaar begrijpt Marie het concept van ‘wijzen’ nog niet zo goed en ziet ze het gewijs als een extra kunstje zoals “handjes klappen” of “kusje geven” en denkt ze dat als ze “papa” hoort, ze het kunstje van papa moet nadoen, namelijk met beide wijsvingertjes in haar eigen buik duwen …

Een nogal hardnekkige, moeilijk af te leren gewoonte, maar grappig is het wel! :)

Advertenties
Explore posts in the same categories: Kinderklap, Marie

4 reacties op “Papa?”

  1. prutsen Says:

    Haha, grappige dochter!

  2. Tess Says:

    Hoe verwarrend het ook wel niet moet zijn voor haar, het is wel een heel erg klein beetje grappig! ;)

  3. Jennifer Says:

    lol :) Hier hebben we dat ook gehad met mijn moeder. Zij wees ook altijd naar zichzelf en Jona heeft dat toen ook heel lang gedaan wanneer hij Muti bedoelde.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: