Ze kunnen soms moeilijk met maar nooit zonder elkaar…

Aan alle mooie liedjes komt een eind. Zo ook aan manlief zijn verlof. We zijn het groot verlof samen gestart, maar na 3 weken moet manlief terug gaan werken. Jammer, maar helaas. En den duts ziet het ab-so-luut niet zitten, ocharme. En ook ik heb een beetje de blues op onze laatste samen-verlof-avond. Want samen dingen doen, samen genieten van ons gezinnetje, samen uitstapjes doen is toch vele vele plezanter en – ook belangrijjk – vaak ook ontspannender en makkelijker.

Ik heb nog verlof tot 20 augustus. Een 5-tal weken mag ik onze patatjes entertainen en ondertussen huisvrouwtje spelen. Wel leuk, heel leuk die quality time met mijn meisjes. Maar tegelijkertijd hou ik mijn hart een beetje vast. Want de twee samen hebben is echt niet altijd evident. Marie wil constant, maar echt con-stant exact hetzelfde doen wat Nora doet. En jammer genoeg gaat dat vaak gewoonweg nog niet. Ofwel omdat ze het nog niet kan (puzzelen, knutselen, verven,…) ofwel omdat ze het fantasiespel van Nora – ongewild – verstoort en dwarsboomt.  Als Nora wil puzzelen, wil Marie ook puzzelen. Maar wel enkel en alleen met exact dezelfde puzzel, haar afleiden met een andere puzzel lukt niet of zelden. Haar afleiden met ander speelgoed zeker niet. Dus wordt Marie boos. En als Marie boos wordt, slaan trommelvliezen (en zenuwen) tilt en kan er helemaal niet meer gepuzzeld worden, door niemand. Bovendien zijn er 101 dingen die ik zou willen doen met Nora (knutselen met haar Dopido-boekje, verven, koken, …) én met Marie (spelen, lezen,…) maar ongewild dwarsboomt ‘de ene’ het spel van ‘de andere’ en krijg ik het niet of heel moeilijk gedaan. Ook Nora kan het vaak niet verdragen dat ik eventjes alleen met Marie bezig ben (ook al leg ik het op voorhand uit en spreek ik af dat ik nadien iets met haar zal doen) en raakt geregeld jaloers…
Tot voor kort sliep Marie in de voormiddag 1 a 2 uurtjes en konden we met Nora iets doen wat we anders niet kunnen doen, maar sinds vorige week slaapt Marie – net zoals Nora trouwens, meestal, niet altijd – nog enkel in de namiddag.
Er zijn gelukkig ook wel momenten dat Marie wel flink alleen kan spelen terwijl Nora iets anders doet (en omgekeerd) of dat ze zelfs mooi samen spelen. Al duurt dat laatste echt niet lang. Dat echt samen spelen nog niet lukt, is normaal, gezien hun leeftijd. Maar dat ze ook moeilijk elke apart alleen kunnen spelen zonder dat de ene de andere ‘ambeteert’ of zonder dat ze hun spel na 30 seconden beu worden, dat is wel jammer. Maar waarschijnlijk ook wel normaal, gezien hun leeftijd…

En dan heb ik het nog niet over ’s middags iets te kunnen koken zonder dat Marie 23890 keer de keuken in komt , vaak zeurend, huilend, in het slechtste geval krijsend  omdat ze wil gepakt worden en niet alleen kan of wil spelen.

Heel typisch en opvallend is wel dat als ze alleen zijn, bvb. als Nora gaan spelen is bij de buren of als Marie toch nog eens in de voormiddag slaapt, ze wel voorbeeldig en lang kunnen spelen, minder tegendraads zijn, minder zeuren en klagen. Vooral Marie is dan veel makkelijker en zelfstandiger. Dan kan ze zich met gemak een uur bezighouden met haar speelgoed, ze is rustiger, minder snel afgeleid, verveeld of gefrustreerd. Echt een hemelsbreed verschil.

Bijna 3 en bijna 1,5 jaar: niet altijd makkelijk!

Tips over hoe ik mijn twee trezekes nog een kleine maand kan entertainen zonder met zo weinig mogelijk kleerscheuren, huilbuien van hun en “gescheidsrechter” van mijnentwege zijn uiteraard meer dan welkom! :)

’t Is uiteraard niet allemaal kommer en kwel. Ze zien elkaar echt supergraag, knuffelen elkaar heel vaak en Nora is heel bezorgd over haar zussemie, doet haar best om boze, krijsende Marie te troosten (hoewel ze het vaak evengoed straal negeert, waarschijnlijk omdat ze het al zo gewoon is…) en is bijna altijd bereid om een snoepje of koekje te delen met haar kleine zus. Of een wortel.

Advertenties
Explore posts in the same categories: Gezin, Kleine Ergernissen, Marie, Nora, Ontwikkeling

7 reacties op “Ze kunnen soms moeilijk met maar nooit zonder elkaar…”

  1. rozebril Says:

    Heel herkenbaar, maar als het een troost kan zijn: het betert echt naarmate ze ouder worden. Dat kleine leeftijdsverschil gaat meer en meer een voordeel worden. Tussen onze meisjes zit ook maar 18 maand verschil, maar nu zijn de momenten dat ze ruzie maken serieus in de minderheid. Het komt nog voor natuurlijk, en dan kan het héél hevig zijn, maar de momenten dat ze gewoon leuk samen spelen… zaaalig!

  2. Karen Says:

    Mooie foto van de 2 zussen! En succes nog! Tips kan ik nog niet echt geven. In dat stadium zijn wij nog niet :-)

  3. Inge Says:

    Ik weet nog goed dat dat de vakantie was waar ik serieus met de handen in het haar zat (Lena 3,5 en Fran 1,5). Toen heb ik voor het eerst contact opgenomen met de opvoedingswinkel en het waren de 2 langste maanden uit mijn leven.
    Maar écht, het gaat voorbij, geloof me. Het jaar er na was dan de zaligste vakantie van mijn leven! Toen Fran eens de 2,5 gepasseerd was, konden ze ineens uren en uren en uren mooi samenspelen.

    Geduld ;o). En succes nog ;o)


  4. Goh, tips… Ik kan me die periode eerlijk gezegd niet meer zo goed herinneren. Dat zegt misschien al genoeg? In de zomer dat de oudste 3 was, werkte ik 4/5, dus ik had niet veel tijd om hen te entertainen (goed excuus, niet :-)?)Ach, niet te veel aandacht aan besteden, zou ik zeggen. Laat ze het maar wat uitzoeken, mét ruzie en gekibbel en af en toe eens gekrijs en getier. Zolang ze elkaar geen pijn doen, hoef je niet altijd in te grijpen, vind ik. En zoals Rozebril zegt: dat betert naarmate ze ouder worden. Al kan het er hier nog héél hevig (véél te hevig) aan toe gaan :-).


  5. Nog een tip voor dat koken. Als je niet te veel gestoord wil worden, zet de meisjes dan aan het werk in de keuken. Giet bijvoorbeeld wat bloem en water in een pannetje en laat hen roeren. Zet al je ingrediënten op voorhand klaar en laat hen dingen aangeven. Waarschijnlijk hebben ze ook wel wat speelgoedpotjes en -pannetjes waarmee ze je kunnen ‘kopiëren’ terwijl je kookt?

  6. Nele Says:

    Wij maken momenteel exact hetzelfde mee.

  7. nele Says:

    Het is niet echt een ‘goede’ tip maar ik doe het erg vaak (uit luiheid waarschijnlijk), gewoon weg gaan met hen, naar de stad, naar het park, naar de boerderij, … Uitjes vinden ze samen fijn. Fietsen (eentje vanvoor en eentje vanachter) of wandelen (dubbele buggy of meerijplankje), vinden ze allebei ook zalig! De bus, ook altijd een avontuur, de trein heb ik nog niet geprobeerd.

    En koken doe ik ook samen met hen. Hun potjes en pannetje op de tafel en maar roeren (flo) en maar kloppen (janne) maar simpel is anders, amai, je verhaal is zeer herkenbaar!

    Buitenprojecten hebben ook altijd veel succes. Huisjes, zandbakken, waterbadjes, zeepbellen blazen, stoepkrijten, veel ballen (groot en klein), vlaggetjes maken, boetseren/ kleien, ‘reis rond de wereld’ (eerst zelf met hen maken en dan doen) ken je dat? (= soort hindernissenparcoers om te beklauteren)…

    Ik wil er nog wel even verder over nadenken, nu die van mij zijn wel nog een slagske jonger …


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: