’t Zeetje, versie ’09

Naar jaarlijkse gewoonte zijn we ook deze zomer een dagje naar zee geweest.

Het was plezant, heel plezant! En warm! Hoewel de hitte heel draaglijk werd eens we op het strand en aan het water waren.

Enkele impressies:

  • Volk, veel volk. Het plan was om met de auto naar het station van Gent te rijden en van daar met de trein te gaan. Manlief, de meisjes, nicht(je) Annabel en ik. Mijn mama ging de ganse rit met de auto doen… en de grote buggy en de grote zak strandgerief autogewijs transporteren. Handig!
    De autorit naar Gent die normaalgezien een half uurtje duurt, duurde een uur. Accordeonfile (of harmonicafile?) van Groot-Bijgaarden tot Aalter. En nadien als sardientjes in een blik op de trein. Een trein met airco is wreed plezant en comfortabel… behalve als ge in dat stuk tussen twee wagons zit: daar is er geen airco en is het wel puffen en blazen. En dan nog met Marie in de Beco-draagzak: zweten! Geen idee wie het het hardst gezweet heeft: Marie of ikzelf.
    Maar klagen deden we niet (veel): we moesten geen parking zoeken, we waren erop ingesteld dat het druk ging zijn, Nora en papa zaten vlak naast de deur, konden naar buiten kijken en hadden allebei veel pret en Marie was redelijk rustig in de draagzak. Het laatste kwartier toch.
    Ik was al lang blij dat we niet met de auto helemaal naar Oostende moesten rijden in de warmte en in de file
  • De wandeling van 15 minuten van het station naar den dijk was een kwartier te lang voor Nora. Ze verwachtte namelijk van de zee te zien de seconde dat ze uit de trein stapte… “Ma mamaaa, waaj is de see nu?” x 86.
  • En als we aan den dijk waren, moest ze nog wachten om op het strand te gaan omdat we eerst nog gauw gingen picknicken op den dijk én het strandgerief uit de auto van meter/moeke moesten halen die op nog eens 15 minuten wandelen (fout :p)geparkeerd stond.
  • Nora is ZOT van de zee en het strand (“de gjote sandbak“). Eerst speelde ze samen met Marie op het droog zand en ging ze af en toe water halen. Tot ze het nat-zand-gedeelte vlak voor de zee ontdekt had: zéker meer dan een uur heeft ze zich daar beziggehouden met enkel en alleen haar gietertje. Heel geconcentreerd. De papa stond erbij en keek ernaar: hij wou wel meespelen of helpen, maar hij mocht niet, ocharme. “Nee papaaaa, ik kan da seeeeeee(l)f” en “neeee papa, ni meepeleuuuuh!”.
  • Ook de zee en de golven vond Nora geweldig, onze stoere waterrat.  Het enige protest als ze per ongeluk toch eens wat zeewater binnenkreeg: “Beih! Watej is ni jekkej”.
  • Marie vond de grote zandbak ook wel interessant, vooral de rondslingerende sigarettenpeuken boeiden haar (en stak ze in haar mond)
  • Marie’s echte eerste ontmoeting met de zee viel vrij goed mee, ondanks haar recente lichte watervrees. Ze weende of verkrampte niet, maar was vooral heel gefascineerd en onder de indruk. Na 10 minuutjes had ze het wel gehad, maar dat kan ook aan de vermoeidheid gelegen hebben.
  • Marie is vrij vlot (dankzij de zachte hand van mijn mama en Marie’s ‘moeke’) in slaap gevallen in het strandtentje.
  • Nora’s favoriet ijsje momenteel is de ‘raket’
  • Is het omdat het warm aanvoelde of omdat de textuur haar aanstaat, geen idee, maar het was opvallend dat Nora graag languit in zowel het nat als droog zand ging liggen.
  • Manlief en ik zijn erin geslaagd elkaar kwijt te geraken door slecht af te spreken… en bellen naar zijn gsm die in de rugzak zat die ik bij me droeg en niet in zijn broek waar minstens 5 broekzakken in zitten, brengt ook niet veel op.
  • Maar eind goed, al goed: na een half uurtje stress werden we herenigd. Om ons dagje aan zee af te sluiten, zijn we nog iets gaan eten in een brasserie’tje. Een perfecte gelegenheid voor Nora om nog eens te laten zien hoe dwijs en koppig ze kan zijn. En hoe ze ons geduld op de proef kan stellen. Waarbij vooral mijn geduld het hard te verduren kreeg, zeker met een Marie die ook plots zin kreeg in een hysterisch intermezzo. Maar ’t was wel een lekker pastaatje, voor de rest.
  • De fonteintjes aan het stationspleintje hebben er een fan bij: ’t was lastig om Nora in de trein te krijgen…
  • Ik had een licht vermoeden dat Nora tijdens de treinrit  naar huis Gent (Nora ging terug mee met de trein, terwijl -vermoeide –  Marie meemocht met haar moeke waar ze rustig kon slapen in de auto) zo moe ging zijn dat ze wel in slaap zou vallen. Maar mis poes! Moe was ze zeker en vast wel (en nog geen klein beetje), maar dat uitte zich vooral in behoorlijk hyperactief en onrustig gedrag. En dat heeft het koppel achter ons ook geweten. Vriendelijk was ze wel: constant en om ’t er ’t luidst: “ajjooooooo!” roepen naar de twee mensen achter ons. De man vond het (in begin toch) wel grappig, de vrouw kon er net iets minder mee lachen, tssss.
  • Tijdens de autorit was Nora’s batterij wel helemaal op… en de onze ook.Enkele collagekes (de nieuwste rage): klikken is de boodschap!
Advertenties
Explore posts in the same categories: Gezin, Uitje

16 reacties op “’t Zeetje, versie ’09”

  1. maaike Says:

    ziet er heeeeeerlijk uit!
    wel jammer dat de collages zo klein gepost worden

    • Tamara Says:

      Als je op de collages klikt, zie je ze in ’t groot he.

      Maar ik vind het fotogedoe bij wordpress ook niet handig. Vroeger kon ik foto’s en collages ‘gewoon’ posten (niet via fotogalerij zoals nu) en kwamen die groot genoeg op het scherm. Maar sinds kort toont wordpress de foto een stuk kleiner en vooral bij collages vind ik dat jammer. Vandaar dat ik nu de collages post via fotogalerij, dan kan je klikken op de foto en hem groter zien. Nadeel bij zo een fotogalerij is dat de thumbnails inderdaad klein zijn en dat je telkens moet klikken om de foto goed te zien. Je kan kiezen voor grotere thumbnails maar dan vergroot hij alle ooit gebruikte thumbs via fotogalerij op je blog en dat is dan kwa lay-out niet altijd goed…

      Enfin, ik vind het programma nogal omslachtig ofwel ligt het aan mij en snap ik het programma niet goed.

  2. veerle Says:

    Ik weet weer waarom ik liever buiten het seizoen naar zee ga. Maar als jullie maar genoten hebben…

    • Tamara Says:

      Persoonlijk heb ik het ook veel liever minder druk, maar voor de kindjes moet het vooral een beetje warm weer zijn en dat is nu eenmaal meestal in het hoog seizoen ;) Maar behalve op de trein, heeft de drukte ons eigenlijk niet gehinderd.

  3. annava Says:

    Leuk leuk!
    Heel fijn verslag ook, tof om te lezen!

  4. lieselot Says:

    Nu heb ik nog meer spijt dat ik niet mee kon. Wel mooie foto’s en de zwembroekjes van hello kitty zijn ook heel mooi :)

  5. Kim nichtje Says:

    Supermooie foto’s!!! Jullie hebben zeker een spiegelreflexcamera?

    • Tamara Says:

      Hey nichtje :)
      Ehm, geen idee eigenlijk, maar ik denk het niet. ’t Is een gewone digitale camera van Canon. We kunnen hem wel op stand ‘strand’ zetten én via Picasa3 kan je de foto’s afstellen zodat de belichting soms wat verbeterd wordt.

  6. evalou Says:

    Leuke en mooie foto’s, heel mooi die van jou en nora. Super ook die laatste, hoe ze erbij staan te ‘kijken’.

  7. Karen Says:

    Mooi verslag van wat ongetwijfeld een leuke dag was! De zee blijft toch echt wel een topper voor kindjes (en mama’s en papa’s) he…

  8. Isabel Says:

    Coole zomerse foto’s! Is dat een bandana die Nora aanheeft? Indien ja: waar gevonden en indien ja: wil zij dit aanhouden?! *jaloers*


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: