“Gjoot bed”

De overgang van spijlenbedje naar groot bed is heel goed verlopen eigenlijk. De eerste nacht is ze wel uit haar bed gevallen. Op de kussens gelukkig: ze heeft enkel wat gejammerd en gezucht. Manlief heeft haar zonder problemen terug in bed gelegd en ze sliep meteen voort. In begin had ze ook de neiging om dwars te gaan liggen in haar bed, ’t is 90 cm breed, dus dat lukt nog net.
Elke keer ze gaat slapen, is ze apetrots op haar “gjoot bed“, maar elke avond zegt ze ook één keer, totaal niet overtuigend: “ik wil niet in gjoot bed slapeuh” terwijl ze haar toch knus neervlijt in haar bedstede.

Het enige waar ze een beetje mee worstelt, is dat (te) groot kussen. Ze is sowieso geen kussen gewend en het ligt overduidelijk in haar weg: als we, voor we gaan slapen, nog eens gaan kijken, heeft ze zichzelf zo in bochten gewrongen om toch maar niet op dat enorm kussen te moeten liggen. Begrijpelijk, het lijkt me ook niet zo makkelijk, een kussen dat, op 30 cm na, even groot is als zijzelf. We zouden het kussen wel willen weglaten, maar ze is er blijkbaar al aan gehecht want elke keer vraagt ze ernaar om het in de loop van de nacht toch nog op de grond te keilen.
Zelf uit haar bedje stappen doet ze (nog) niet. Ze wacht heel voorbeeldig tot de ogen van het aapje open zijn, dan roept ze ons en pas dan springt ze uit haar bed. Hopelijk blijft dit zo nog even.

Ahja, dat maan-lachtlampje naast haar bed, daar komt ze eigenlijk niet aan, neen. Voorlopig toch niet.

En oh ja, gisterenavond was er nog iets. Een week of zo geleden zei ik eens langs mijn neus weg tegen Nora dat grote mensen en (hele) grote kindjes zonder tutjes slapen. Dus dat zij, als ze nog wat groter is, ook zonder tutjes mag slapen. Verder niets meer over gezegd tot ze gisterenavond zelf totaal uit het niets zei: “mama, ik ben al gjoot eh, ik geen tutjes meej ebbe en geen kjuffels”  – Huh!? –  “Ah, ehm, ok, Nora en wat moet ik doen met jouw tutjes? Zal ik ze op de kast leggen?” “Ja, ok, op de kast is goed, en de kjuffels ook eh mama“. “Maar met je knuffels mag je wel nog slapen hoor, zoeteke, ook als je heel groot bent. Sommige grote mensen slapen ook nog met een knuffel”. Maar bon, de knuffels moesten ook op de kast. Uiteindelijk is ze niet in slaap gevallen zonder tut, want toen papa nog eens bij Nora langsging, wou ze toch nog één tutje terughebben… :)
Misschien is dit wel een aanleiding om op haar tempo het tutjesgedoe af te bouwen?

Nog enkele nachtelijke kiekjes:

IMG_1029-1

IMG_1034-1

IMG_1036-1

Advertenties
Explore posts in the same categories: Nora, Ontwikkeling, Vanallesennogwat

8 reacties op ““Gjoot bed””

  1. maaike Says:

    schattig! :-)
    en het ziet er inderdaad een kanjer van een hoofdkussen uit!

  2. Kim Says:

    Amai wat flink van Nora! Ze ziet er super schattig uit zo slapend! Ik denk dat het ook echt wennen is voor zijn kleintje een kussen. Emma gaat in de loop van oktober ook haar groot bed krijgen, en ik ben van plan om er voorlopig nog geen kussen bij te kopen.

  3. miestaflet Says:

    Heel koddig … ik krijg er zowaar ook zin van om wat nachtrust in te halen :)

    Hier zijn we al eventjes overgeschakeld op’t grote bed omdat Flore besloot met slaapzak en al uit haar klein bed te “springen” … met een bloedende lip tot gevolg :( Zonder slaapzak was ze er op 123 uit na de nodige halsbrekende toeren.

    En oh, wat hebben we die eerste nachten afgezien om haar in dat groot bed te ‘houden’.

    Hier een kussen van Ikea – redelijk dun en een stuk kleiner!

    • Tamara Says:

      Merci voor de Ikea-tip! We zijn ook van plan om een kleiner en heel plat kussen te kopen. Want nu ze weet dat er zoiets bestaat als een kussen, wil ze niet meer zonder :)

      Nora blijft wonderwel heel flink in haar bed, ondertussen wel al twee keer eruit gevallen zonder zich pijn te doen. Maar als ze wakker wordt, blijft ze flink wachten in haar bedje tot we bij haar komen…


  4. […] sábana fantasma Dit postje deed me denken aan onze buren. Want hun dochtertje van 15 maanden slaapt al een tijdje in het […]

  5. prutsen Says:

    Wat ligt ze daar lief!
    Wij hebben in het begin zo’n zijbeschermer aan het bed van Grote Pruts gehad. Hij bleef er maar uitvallen. En dat kussen, daar heeft hij ook moeten aan wennen. Al kan hij nu niet meer zonder en moet ik het alle dagen voor hem ‘opschudden’ ;-)

  6. Jennifer Says:

    Mijn jongens slapen het liefst zonder kussen (en mijn man ook trouwens lol) en Luca’s tutje geven we in december mee met sinterklaas. Ik vond dat het makkelijkst en het is ook wel duidelijk dan dat ze weg zijn vind ik.

  7. Karen Says:

    Maar zo schattig dat ze daar ligt te slapen! Hier ook een klein en plat kussen van de Ikea en dat lukt prima!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: