Persbericht

Ons oudste staat in de krant! Met foto en al. Allez ja, tussen een 50tal andere leerlingen maar soit.

Nieuwsgierig? Klikken! *

Het artikel is uiterst positief over het peter- en meterschap. En wij eigenlijk ook wel. Zoals vermeld in het artikel lijkt het me inderdaad verrijkend zowel voor de kleuter als voor de prille tiener. Alleen Nora is niet zo overtuigd van het hele concept.
Bij de kennismaking, een ruime maand geleden, was ze blijkbaar – volgens de juf, we waren er niet zelf bij – heel erg schuchter, bijna bang. Ze durfde haar peter niet aan te kijken en deed dus ook niet mee met het hele kennismakingsgebeuren. Er waren nog veel kleuters die wat overdonderd reageerden bij de eerste kennismaking. Logisch ook, de introductie gebeurde in een volle turnzaal met alle 5de en 6de leerjaren en alle 1ste kleutertjes tesamen. En dan wordt er een oudere jongen of meisje vrij plots opgedrongen en wordt er van een 3-jarige verwacht dat hij/zij zich meteen op het gemak voelt bij dat groot vreemd kind.
Het concept is fantastisch, maar de aanpak was voor sommige kleuters een beetje te bruusk en niet geleidelijk genoeg.
Maar geen nood, ze proberen nu om de meters en peters langzaam aan vertrouwd te doen geraken met de kleuters. Door ze mee te nemen bij een klein uitstapje waarbij ze hun petekindje dan mogen helpen en entertainen (en een extra gemak voor de kleuterjuf!) en door ze tijdens de speeltijden en het middageten de ‘taak’ te geven om een beetje te waken en te zorgen over en voor hun beschermelingetjes.

Ze heeft nu al een goeie maand haar peter en heeft al een paar mooie kaartjes gekregen, een zelfgemaakte halsketting en een armbandje. Ik vind het alleszins heel aandoenlijk en lief. Grappig ook dat ik die jongen zelf nog niet gezien heb, alleen op de foto van het artikel kan ik vermoeden wie hij is. Nora is blijkbaar nog steeds niet zo enthousiast. Als ik vraag naar haar peter, zegt ze altijd: “Ik doe mijn hoofdje altijd weg als ik M. zie”. Wil ze dus zeggen dat ze haar hoofdje helemaal verbergt en hem niet durft of wil aankijken.

Naar leeftijdgenootjes toe is ze heel open, spontaan en zelden verlegen, maar naar oudere kindjes en volwassenen kan ze zich wel extreem verlegen gedragen. Hopelijk is haar schroom snel voorbij en kunnen ze elkaar echt wat leren kennen.

* De foto is kleiner dan in de ‘echte’ krant maar door het beeld te vergroten kan je haar heel misschien wel herkennen. Tip: ze staat rechtsvooraan de foto in een grijs kleedje.

Advertenties
Explore posts in the same categories: Nora, School

4 reacties op “Persbericht”

  1. annouk Says:

    Leuk ! Ik denk dat de band meisje-meter en jongen-peter misschien vlotter werkt. Iedere jongen wil trouwens niet zo een kleintje bemoederen. We tof dat ie al dingen voor haar gemaakt heeft.

    Hier in school zijn de grootste kinderen meter en peter van de kindjes in het eerste leerjaar. Dan is die grote verlegenheid weg en het helpt wel op de grote nieuwe speelplaats die eerste weken of om iets te vragen wat ze niet dadelijk aan een leerkracht durven vragen. Seppe had een peter maar is er uiteindelijk ook nooit echt fel mee bezig geweest.

    Ik had op mijn schooltijd ook een meter en daar herinner ik me wel nog veel van. Zo speelden we iedere middagspeeltijd samen, ook de jaren na het meterschap. Zij zat in het middelbaar maar de speelplaatsen liepen in elkaar over en we speelden dan altijd op de grens ;o)

    Mij metekindje in het 6de leerjaar kwam ik, beiden reeds afgestudeerd op de hogeschool, enkele jaren terug ook nog eens tegen. Zij herkende mij nog maar ik moest diep graven in mijn geheugen om me haar te herinneren.


  2. Dit verhaal is zo herkenbaar!
    Ik heb een dochtertje van vier en bij ons op school zitten de kleutertjes tijdens de middagpauze aan tafel bij de “groten”(kleuters zitten dus niet samen).
    Valentine haar “tafelhoofd” is een jongen en zij voelt haar daar dus echt niet op haar gemak bij! Toen ik vroeg hoe die jongen noemde, zei ze: “Ik weet dat niet, want ik durf daar niet tegen praten…”
    Deze week zei ze ook: “Mama… die jongen wil altijd grapjes doen, maar ik vind dat niet leuk…”

  3. annava Says:

    Leuk systeem, kan me wel voorstellen dat ze op het eerste moment nogal overdonderd zijn door al dat groot geweld. Leuke foto (en gewoon vanuit de verte leek dat wel een tof kleedje ook zeg:))

  4. Tamara Says:

    @Annouk: Ja, dat dacht ik ook nog: misschien dat ze zich bij een meter meer op haar gemak zou voelen. Maar goed, ze moet ook leren dat grote jongens best wel lief kunnen zijn eh :)
    Leuk dat je zo goede herinneringen hebt aan jouw meter!

    @Soraya: zo schattig en zielig tegelijk. Het is inderdaad heel herkenbaar…

    @annava: Nora heeft dan ook alleen maar toffe kleedjes eh ;) Een kleedje van La Redoute!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: