Koleirige tik.

Marie is a girl with a temper. Dat was al zo van toen ze geboren werd. Toen werd ze hysterisch als ze moe was of ongewild wakker gemaakt werd. En nog hysterischer als we haar wouden troosten.
Nu wordt ze boos voor om het even wat haar niet aanstaat. Ook voor onnozele, kleine, pietluttige dingen. Een puzzelstukje dat je verlegt omdat het in de weg ligt, ongevraagd speelgoed opruimen als ze met iets anders bezig is (maar zelf opruimen wil ze ook niet natuurlijk), eten op haar bordje wat bijeen schrapen zodat ze gemakkelijker zelf kan scheppen, haar eten snijden, de tafel afruimen als zij nog aan het eten is (maar de rest al een kwartier gedan heeft), haar kleedje wat goed trekken, een pluisje van haar arm halen,… Allemaal redenen genoeg om buiten proportie hysterisch te worden, te tieren, te krijsen, te brullen, met bestek te gooien of met iets anders dat op dat moment binnen handbereik ligt, te schoppen, te stampvoeten. “Neen, niet doen!” , “neen! laat mij gerust!”, “neen, domme mama!” of – hou u vast – “neen, e-domme!” zijn kreten die hier momenteel schering en inslag zijn. Een paar weken geleden vooral van Nora, nu van Marie.

En koppig is ze ook. En een eersteklas plantrekker.
Zo bakte papa vandaag een eitje. Maar Marie wou een gekookt eitje. Niet omdat ze dat per se lekkerder vindt, wel omdat we een eierdopje hebben in de vorm van een kuikentje en dat vindt ze geweldig. Sindsdien wil ze enkel een ei dat in dat houdertje past. Maar een gebakken ei past daar niet in. Maar dat was buiten Marie-poppemie gerekend. Na een fikse huilbui en afzondering op de speelmat, kwam ze terug aan tafel en begon ze haar stuk gebakken ei met een verbeten trek rond haar mond en nog steeds een beetje boos in stukjes te scheuren… en in dat eihoudertje te proppen. En proppen was het, want haar volledig stuk moest.in.dat.dopje.geraken. Helemaal. En het is haar gelukt ook.

Daarna was ze de volle 3 minuten rustig. Tot ze weer hysterisch werd omdat ze ook een boterhammetje moest eten bij dat ei (the horror!). En nadien omdat ze haar boterham niet helemaal alleen mocht smeren. En nadien omdat ze het velletje van de salami niet over haar hoofd mocht trekken. En nadien omdat ze enkel salami at en geen boterham en de salami afgenomen werd.

En nadien was ze blij want ze mocht eindelijk gaan slapen. En wij waren zo mogelijk nog blijer! Ze is trouwens behoorlijk trots op haar vers geschilderde slaapkamer. Waarover later meer :)

Explore posts in the same categories: Gedrag, Kleine Ergernissen, Marie

15 reacties op “Koleirige tik.”


  1. Lang leve de 2-jarigen :-)

  2. moeferkoe Says:

    Amai dat is daar precies wel de moeite! In die mate kennen wij dat gelukkig niet. Onze Marie begint dan aan tafel gewoon te wenen en jammeren dat ze wil gaan slapen. En daarmee zijn we er vanaf. :)

  3. Karen Says:

    Hilarische foto, die blik in haar ogen en dat volgepropte eierdopje :-) Ik heb echt luidop zitten lachen!

  4. Moorkes Says:

    Ooh, ben ik blij dat ik niet de enige ben met zo een spook van een dochter! Ik herken er veel van… erg vermoeiend vind ik het. Good luck! Ooit zal het wel overgaan zekers

  5. nele vb Says:

    Heerlijk Herkenbaar.
    Nu ja, heerlijk is misschien wat veel gezegd maar wij hebben ook zo’n woedend wezen zo nu en dan. Het arme ding kan helaas nog niet veel zeggen wat veel van haar frustratie (en die van ons) nog groter maakt!
    Ik troost me met de gedachte dat ze het met haar stevig karaktertje nog erg ver zal brengen. Beter zo dan dat ze over zich heen laat lopen, toch?
    Succes en idd leve de bedstee!

  6. Sara Says:

    Fantastische foto! Op zo een moment moet je toch heel hard lachen! :)

  7. Saar Says:

    Wij hebben hier de laatste weken ook zo’n boos spookje in huis. Alles is ‘nee’ en het kleinste detail dat niet naar mijnheerke zijn goesting is, is goed voor een crise met tieren en op de grond smijten.

  8. Caroline Says:

    superfoto! en ’t is haar toch goed gelukt om het eitje in het eierdopje te krijgen! Chapeau!

  9. Lieve Says:

    En ’t ziet er wel zo een engeltje uit, met die blonde krulletjes!
    Het is wel erg grappig om te lezen, maar waarschijnlijk minder grappig om huis te hebben zo bij momenten ;-)

  10. Zita Says:

    Heerlijke foto!

    :)

  11. heleen Says:

    Super!

  12. fozke Says:

    haha geweldig van dat eitje! Ongelofelijk toch, die kleine kadees. (als het een troost mag zijn: die van mij kennen er ook wat van!)

  13. Tess Says:

    Naar het schijnt is dat eigen aan de jongste…
    :-)

  14. Patsy Says:

    Ik geef toe dat er hier ook dagen zijn dat ik blij ben dat ik m’n jongste in bed kan steken voor een dutje, of dat het eindelijk 18u45 is, zodat ze kan gaan slapen… Maar kijk, ik ben er bijna vanaf, in september wordt ze 3 en dan is de terrible two voorbij, toch? Duim, duim ;-)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: