28 weken en een klets

En dit is de buik momenteel:

Ik vind hem – alweer – best nog meevallen om 6 maand (zes maanden al, mensen, nog maar 3 maandjes!) te zijn. Hoewel, vergeleken met een 3-tal weken geleden is er toch sprake van zekere progressie. En aan de bandenpijn te voelen de laatste dagen zal hij heel binnenkort plots nog dikker worden. Hallelujah.

En hoe vlot de zwangerschap ondertussen? Wel, redelijk goed eigenlijk, geen grote kwaaltjes.

– De rugpijn wordt wel steeds meer uitgesproken. Zeker na belasting. Ambetant is dat momenteel de kleine dingen al belastend zijn: vegen, stofzuigen, lang rechtstaan, veel bukken, lang stappen, Marie pakken,… Zakken en dozen naar de zolder sleuren via een zoldertrap in een zolderluik en op zolder bakken verplaatsen en versleuren zijn misschien dingen die ik nu best wel probeer te vermijden. De avond erop was ik net een kreupel oud madammeke.

– Sporadisch voel ik tekenen van bekkeninstabiliteit opkomen. Scherpe pijn in rechterbil bij rechtstaan en beginnen stappen. Pijnscheuten in schaambeen (uhuh…).  And me not like! Bij Marie had ik daar toch serieus last van. Enige geruststelling is dat bevallen een geweldige remedie is hiertegen…

– Snel, heel snel moe. En buiten adem. De trap op gaan is aan een slakkentempo om te vermijden dat ik piep en puf als ik boven ben. Soms moet ik Marie naar boven dragen en dat is helemaal een beetje doodgaan.

– Af en toe een gespannen buik. Ook pijnloze harde buiken, vooral in bed als ik me met alle moeite van de wereld wil draaien en waarbij dat worstkussen altijd vreselijk in de weg ligt. Maar zonder kan ik nog moeilijk slapen.

– Olifantenpoten! Vreselijk. Als ik regelmatig wat rondstap, valt het redelijk mee. Maar als ik een ganse tijd stilzit of -sta zwelt vooral mijn linkervoet mottig op. En krijg ik mijn slipper niet meer aan of uit. Slipper ja. Of mijn Birkenstocks. Dat is het enige dat ik nog kan dragen. Niet alleen omdat mijn voeten dikker zijn, maar ook omdat ik het mij ontzie om gesloten schoenen aan te doen: bukken, vooroverbuigen, gesp of richts dichtdoen, zorgen dat ik mijn evenwicht niet verlies. Het lukt allemaal niet meer zo goed. Laat ons hopen dat het nog een warme nazomer wordt. Of dat Birkenstocks met kousen plots hip worden. But i doubt it.

– Hoewel, ook niet té warm, want ik zweet me nu al onnozel. Als een paard. Of een rund. Je kiest maar. Ook met dat frissere weer heb ik nog niets anders gedragen dan t-shirts met korte mouwen en dan heb ik het nog te warm. Ook nu ja. *puf puf* Vreemd, dat fenomeen kan ik me eigenlijk niet herinneren van de vorige twee zwangerschappen.

-Wat ook nieuw was in deze zwangerschap is de verplichte suikertest op 26 weken. Nooit moeten doen. Nu dus wel: een al bij al een niet zo’n heel slecht drankje moeten drinken, een uurtje wachten in St Lucas (leve Stieg Larsson) en dan bloed laten prikken. Alles was in orde trouwens. Niet dat ik me veel zorgen maakte eigenlijk.

– Een beweeglijke baby! Ik voel de ganse dag door wel beweging, maar vooral zo rond 15u en ’s avonds rond 22u is het big party in de buik. Ik voel mij letterlijk heen en weer schudden van het geschop, getrappel en gewiebel. ’s Morgens zo rond 8u is hij/zij het rustigste. En ’s nachts word ik er gelukkig nog niet wakker van. Houden zo, Kamiel, houden zo. Please. Ook na het naar buiten komen, als ’t even kan.

– Af en toe brandend maagzuur. En slokdarmkrampen. Op dit eigenste moment zelfs. Heel lastig en pijnlijk, i tell you.

– En ijzerpillen. Maar dat had ik al eens gezegd, geloof ik. En ik hou niet van die ijzerpillen, echt niet. Ze maken mijn darmen lui om het eens proper te zeggen. En daar krijg ik behoorlijk last van.

– Voor de rest geniet ik echt enorm van mijn bolle buik, van het bewegend mini-mensje in de buik en van het zwanger zijn. Zeker omdat het heel heel heel heel erg waarschijnlijk de allerlaatste keer is… En ik ben nog steeds graag zwanger, ja. Ondanks het steeds regelmatiger wordende gezucht en geklaag :)

En vanaf woensdag is het weer voltijds werken. Na een jaar halftijds gewerkt te hebben en na twee maanden vakantie. ’t Zal een serieuze aanpassing zijn, ook al is het maar voor 2 maanden. Het idee van elke dag te moeten gaan werken, de kindjes enkel in het weekend een ganse dag te zien, Nora in de week niet meer kunnen gaan halen van school,… het zorgt toch een beetje voor een knoop in mijn maag. Tegelijkertijd kijk ik er ook wel heel erg naar uit, ik ben echt niet geknipt als thuisblijfmoeder. En eerlijk, die zomervakantie duurt mij toch ietsje te lang. Ook voor Nora trouwens. Twee fantastische meisjes elke dag bezighouden en in de weer zijn voor die prachtige patatjes, gecombineerd met een dikke buik, het zorgde af en toe voor heel drukke, vermoeiende, lastige dagen. Maar gelukkig ook heel vaak voor plezante, gezellige dagen waarop ik volop heb genoten van mijn twee supermeiden. En dat nemen ze me alleszins niet meer af. Ik ga ze verdorie missen.

Maar hey, vanaf 1 november ben ik weer thuis tot ongeveer april 2011. Dus ja, ik zwijg en stop met klagen ;)

P.S. Zelf foto’s proberen maken met behulp van een fototoestel (duhuh) en een spiegel en zonder flits, het levert soms grappige arty foto’s op. Zoals deze:

Explore posts in the same categories: Kamiel

10 reacties op “28 weken en een klets”

  1. moeferkoe Says:

    amai dat begint nogal te korten!
    Als ik al die kwaaltjes zo lees… een mens is dat toch sebiet vergeten hé, eens dat kindje er is.


  2. Amai, maar 3 maandjes meer zeg … en zo schoon zwanger !!

  3. jessie Says:

    wooooooooooowww!! hoe snel gaat dat daar bij u zeg???!!!!! Geniet nog van de beweging en dat de kwaaltjes snel mogen minderen!!!

  4. juffrouwbaele Says:

    Nog maar eens bewezen, het gaat zo snel bij andere zwangere madammen!

  5. Sandy Says:

    Mooi om te zien dat je er – ondanks de kwaaltjes – toch zo erg van geniet.
    Ik wist ook niet dat de suikertest nu verplicht geworden is. Bij Ylias was dit namelijk nog niet zo. Toen hebben ze enkel naar de bloedwaardes gekeken, maar mocht ik geen “lekker” drankje drinken…
    Zou dat al lang zijn?

    • Tamara Says:

      Echt verplicht is het natuurlijk niet, de gyne kan het enkel maar aanraden. En ik weet natuurlijk niet of elke gynaecoloog dat doet. Mijn gyne nu wel. Eind 2007 was ik ongeveer 26 weken zwanger van Marie en toen moest het alleszins niet van mijn gyne.

  6. Lieve Says:

    Ik noem dat een worstELkussen :p

  7. An Says:

    Wij tellen mee af hoor!
    Als ik dat hier zo allemaal lees begint het soms toch beetje te kriebelen :-).

    *stopt de kriebels toch maar weer weg ;-)*

  8. EvaLou Says:

    Wauw dat is hier zoooo herkenbaar!! Gelukkig hoef je nog niet van die sexy steunkousen aan te doen!


  9. […] vergelijk met 4 weken geleden. Explore posts in the same categories: Buik, […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: