“Ik wil K drieeeee-eeeeeeee!”

Nora was nogal redelijk content met haar schoenen botjes die ze kreeg van haar meter voor haar verjaardag. Nuja, ’t is een meisje en de dochter van haar moeder voor iets natuurlijk.

De ongelofelijke hysterische scènes die eraan voorafgegaan zijn, proberen we uit alle macht te vergeten. Aja, want ze mocht haar nieuwe winterlaarsjes mee helpen kiezen en passen. Vroeger ging dat probleemloos en vond ze ongeveer mooi wat ik mooi vond. En omgekeerd. Maar je kan het al raden. Deze.Keer.Niet.
Hallelujah, was me dat een uitstap from hell! Achteraf gezien een ge-luk dat Marie er niet bij was en dat ik assistentie had van mijn mama…
De eerste (en enige eigenlijk) schoenenwinkel die we bezochten was den Torfs. Nora was heel flink, heel meegaand, protesteerde niet toen ik voorzichtig zei dat ik felroze Dora-sportschoenen toch niet zo mooi vond en die ook niet warm genoeg zijn voor in de winter.

Tot…

Tot ze schoendozen en schoenen zag van… K3. Aan de schoenen zag je nauwelijks dat het K3-schoenen waren, maar aan de schoendozen die erachter stonden wel vaneigens. Man, wat heb ik die mensen van de winkel meermaals vervloekt omdat ze die schoendozen er vlakbij zetten, anders had ze het waarschijnlijk niet eens gemerkt. Aan elke schoen hing enkel een klein blinkend K3-hangertje. Waar ze uiteraard ook zot van was.
Enfin, ze wou dus absoluut enkel en alleen K3-schoenen. De andere bekeek ze niet meer. Want “Iedereen van mijn klas heeft die en iedereen van mijn klas gaat die mooi vinden” en “Ik vind K3 zoooo leuuuuuuuuk, mamaaaaaaa” en “Toeeeeeee, mamaaaaaaaaa!” en “Ik wil K drieeeeeeeeeeee, K drieeeeeeeeeeee, K DRIEEEEEEEEEEEEEEEEEE!”.

En echt, moest ik ze nu een beetje mooi vinden eh, die K3-laarsjes, ik zou misschien nog gezwicht zijn. Maar ik zweer het u, ze waren niét mooi. Saai en lelijk. Ik vond er niets aan.

Drama natuurlijk toen ik herhaaldelijk zei dat ik geen enkele K3-schoen mooi vond en dat we die dan ook niet gingen kopen, want dat ze mag meekiezen maar dat mama en meter de schoenen óók mooi en degelijk moeten vinden. Dat had ik trouwens ook op voorhand met haar afgesproken.

Ze was vreselijk hysterisch. Een krijsende, boze Nora in een – ondertussen pokkewarme – schoenenwinkel op een drukke zaterdagnamiddag. Joy! Maar ik zwichte niet, voor geen geld ter wereld. Zo’n mottige laarsjes, seg.
Ik liet aan Nora de keuze: ofwel stopte ze met te zeuren achter K3 schoenen en koos ze met ons een ander mooi paar laarsjes ofwel gingen we gewoon naar buiten en waren het géén winterlaarsjes en moest ze maar de winter doordoen op haar sandalen.

2 keer ben ik de winkel uitgestapt met een krijsende Nora op de arm. 2 keer zei ze dat ze terug flink ging zijn. De eerste keer lukte dat niet, de tweede keer wel. Een beetje.
Maar we hebben veel truuken uit de doos moeten halen:

  • We gaan straks naar de speelgoedwinkel* en dan mag je wel iets kiezen van K3. Maar geen schoenen”
  • “Kijk hier, Nora, laarsjes met bloemetjes, zo mooi!”
  • “Oh en kijk, Nora, laarsjes met versieringskes, zo tof!”

Uiteindelijk waren er twee paar laarsjes in de running. Een paar bruine met veters (zonder tralala) en een paar zwarte met een bloem op. Ik vond ze allebei op ’t eerste zicht mooi. Maar dan mocht ze passen. En vond ik het zwarte paar lelijk en lomp en mottig en combat-shoe-achtig. En de bruine heel mooi en tof. En vond Nora die bruine maar niets en die zwarte geweldig… omdat er een bloem op stond. *zucht*
Haar voor een ultimatum stellen kreeg ik toen niet meer over mijn hart dus heb ik nog meer truuken uit de doos moeten halen om haar te overtuigen van de bruine te nemen. Uit zichzelf, niet uit dwang. Ook omdat anders de kans groot is dat ze ze nooit wil aandoen natuurlijk.

  • Maar Nora’tje zoeteke, die zwarte zijn eigenlijk wat te groot. Je kan er niet zo goed mee stappen en ze hebben geen maatje kleiner (right…).”
  • “En kijk eens, die bruine, met veters! Zo stoer! En cool!”
  • “En die bruine passen veel beter op uw rokjes en kleedjes”

Maar wat dé doorslag gaf – na een kwartier onderhandelen en geduldig blijven-, was dit argument:

  • Ik ben zeker eh schat, dat de juf die bruine ook de mooiste gaat vinden. Echt waar. Ik denk dat de juf bruin mooier vindt dan zwart en zeker met die veters. Kijk, we zullen ze kopen en na je verjaardag mag je ze aandoen voor naar school te gaan en dan kan je het haar zelf vragen. Ok?” Nora: “Ok dan…”

Yes! En ondertussen werd dat zwart paar heel snel weer terug in het schoenenrek gezet en uit haar zicht gehouden.

Enfin, uiteindelijk is het gelukt maar ’t heeft ons allemaal veel zweet en geduld gekost. En fantasie. En creativiteit. En ook hoera voor de snoepjes en de ballonnen in de Torfs die haar tussendoor een beetje konden troosten.

*Aja, want we gingen nadien naar de speelgoedwinkel waar ze ook samen met ons een speelgoedcomputer mocht kiezen voor haar verjaardag. Ook daar een drama natuurlijk. Zij wou oh zo graag de prinsessencomputer. Wij niet. (Want te weinig opties en te weinig variatie en ze zou hem veel sneller beu of uitgespeeld zijn dan een andere roze van VTech). Uiteindelijk wonnen wij wel weer de strijd. In ruil kreeg ze armbandjes van de prinsessen waar ze ook extreem content mee was.

Ik vraag me vaak af of we ze hadden moeten meenemen of niet. Voor die speelgoedcomputer, achteraf gezien, misschien niet. Het brak toen ook wel mijn hart om de teleurstelling in haar ogen te zien toen ze de prinsessencomputer niet mocht meenemen. Ook al was het verdriet relatief snel geweken met de prinsessenarmbandjes. En ook al is ze met haar huidige computer ook heel content. Maar anderzijds, ze moeten toch ook een beetje leren dat ze niet telkens hun zin krijgen en ze soms een compromis moeten sluiten? En voor schoenen moeten ze toch mee om te kunnen passen?

Het enige waar we in ’t vervolg misschien best wel voor zorgen is dat ze zo geen twee grote teleurstellingen en hysterische buien op één dag moet meemaken. Dat was er misschien een beetje over.

Explore posts in the same categories: Gedrag, Nora

15 reacties op ““Ik wil K drieeeee-eeeeeeee!””

  1. zusjesenzo Says:

    LOL!
    En ik zou hetzelfde gedaan hebben, zeker weten, ik geef ook geen geld aan lelijke schoenen alleen maar omdat er een doos van K3 bijzit. Maar ze ziet er gewoon supercontent uit!

  2. Inge Says:

    Hier ’t zelfde met die really-ugly Lelli Kelli’s! Echt elke keer als we bij Torfs binnengaan, begin ik al in de auto: gééééééééééééééééééén Lelli Kelli’s. En durf er niet om te zeuren of ge gaat op uw sandalen de winter door ;o)

  3. maaike Says:

    over de schoenen snap ik u
    over het speelgoed… wel ik ken geen enkele spelpc die pedagogisch goed in elkaar zit, dus laat ik ze maar kiezen ;-) zij moet er tenslotte mee spelen en na een tijd ligt dat er toch maar te liggen
    (vorige sintperiode ergerde ik me aan dat roze fotoestel, en ze speelt daar feitelijk ook te weinig mee… maar ja, zij wou dat)


  4. Hier geldt ook de afspraak dat ze zelf mogen kiezen, maar wel binnen onze smaakgrenzen. En dat lukt intussen goed. Ze weten nu dat als wij zeggen: “Nee, die vinden we niet mooi, die krijg je niet”, we dat ook menen en dat het geen zin heeft om daarover te blijven zeuren. Dat zal Nora nu ook geleerd hebben, denk ik ;-).

  5. Katrien Says:

    Jawadde! Zeker dat ze nog maar drie werd? ;)
    Ik begin al te zweten van ’t lezen alleen al. :p

  6. elke Says:

    sorry, tamara, maar ondanks jouw slechte dag, heb ik wel zeer hartelijk gelachen hiermee.

    Veel courage nog, er volgen nog dergelijke dagen en momenten. Maar ze gaan voorbij (voor een paar jaar en dan dient de puber zich aan). ;-)


  7. Jongens zijn toch een stuk makkelijker daarin (in schoenen kiezen) :-) nu toch nog tenminste, misschien verandert dat ook wel nog …

    Wat het speelgoed betreft mocht GroteMan ook mee naar de winkel en hij mocht zelf iets kiezen (binnen het afgesproken budget) – soms zeiden we ‘dat is te duur’ en hij leek dat wel te snappen, verder is hij met een robot uit de winkel gestapt (niet direct mama’s keuze, papa zag dat gelijk al meer zitten), maar hey we hadden gezegd dat hij zelf mocht kiezen, dus …

  8. miestaflet Says:

    Proest Tamara, ben ik content dat ik niet de enige ben. Vorig voorjaar heb ik zo’n scene gehad met onze oudste en roze schoenen. Ook buitengelopen met een krijsend hysterisch kind. En één of andere oma die me toesiste dat ze haar kleindochter wel roze schoenen gunde…

    Maar ik heb uiteindelijk wel gewonnen met de donkerpaarse schoentjes :)

    Deze keer ben ik zelf eerst grondig op voorstudie geweest en zijn we allebei heel content :)

  9. moeferkoe Says:

    Het probleem met hen te laten kiezen is dat ze zo goed weten wat ze willen hé :D

  10. Says:

    hihi.. ik ga ook op voorhand ‘schoenspotten’ en zorg ervoor dat ik weet met welke we gaan buitenkomen.. en dat is hier ne zoon hé dus dat maakt geen verschil want er bestaan dus van die spuuglelijke dinges van cars en toestanden ook :-). Speelgoed laat ik ‘m (binnen budget) zelf kiezen… als hij 700 auto’s wil awel dan.. Ik vind eigenlijk gelijk welke winkel met driejarigen niet te doen want ze vinden overal wel iets wat ze willen (of niet willen)


  11. Ik begin daar dus ook van te zweten, hé. Wat staat er mij nog te wachten? Ze is nu (=23mnd) al zo koppig…

  12. Sandy Says:

    Jeetje,
    Ik kan al niet meer blij zijn dat ik een jongen heb, als ik al die Cars-toestanden en dergelijke zie. En neen, ik vind dat ook niet mooi en zeker niet praktisch en zo… Momenteel mag mama nog kiezen, maar de dag dat hij zelf kan en wil kiezen, stuur ik hem met papa op pad! :-)

  13. David Says:

    Hier kun je wel bijpassende K3 laarsen kopen bij het K3 jurkje. http://www.4kidsnl.nl Echt leuk

  14. Patsy Says:

    O jee, deze post is een blik in de toekomst van wat mij te wachten staat met m’n dochtertje… I’m prepared now ;-)
    Het kan Maxime momenteel niks schelen hoe z’n schoenen eruit zien. Bij hem is het meestal een probleem dat hij zo houdt van z’n oude schoenen dat hij z’n nieuwe niet wil aandoen (hoe die er ook uitzien).

  15. ilse Says:

    Ik heb ook al gehoord van mama’s die op voorhand al eens naar de winkel gaan en de winkeljuf zeggen welke soort schoenen zeker niet te tonen.
    Bij ons valt het eigenlijk nog best mee, maar misschien dat jongens daar anders in zijn (en dat ze voorlopipg nog te vinden zijn voor de smaak van mama). Want naast mooi en lelijk is er nog de vraag hoeveel een deftige schoen mag kosten. Ik durf in de schoenwinkel ook wel naar de prijzen te vragen want schoenen duurder dan 100 euro zijn principieel uit den boze.
    En speelgoed, daar durf ik ze toch ook een beetje in te sturen hoor.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: