Stilte voor de storm.

De mentale rust bevindt zich blijkbaar niet alleen in mijn hoofd, maar ook op mijn blog. Nuja, veel valt er hier ook niet te melden eigenlijk. We hebben een weekje herfstvakantie (bijna) achter de rug waarbij we allemaal thuis waren, ook manlief. Een leuke, rustige vakantie was het. Veel binnen gespeeld (wat doet ne mens anders met zo’n nat, winderig weer), koekjes gebakken, rijstpap gemaakt, pudding met een speculooskoekje, samen naar de markt geweest, Nora op logement geweest. Veel zottekes gedaan. En geluierd: ’s morgens bokes in de zetel eten, laat ontbijten, aankleden als het al middag is, ganse dag niets doen en spelen zonder tussendoor op te ruimen. Onbetaalbare quality-time met ons twee patatjes eigenlijk. En ze blijven de meest schattige, grappige, mooie, lieve, knappe meisjes van de hele wereld. Voor ons toch :)
Maar ook wel vrij productief geweest. Zo goed als alles is klaar voor de nieuwe baby: bedje, park, valies, pampers, geboortelijst, doopsuiker,… En een gedetailleerde checklist voor wat er allemaal moet gebeuren ná de geboorte. Ook handig. En heel rustgevend. Lijstjesfreak die ik ben.

Nu enkel nog bevallen, zeker? Maar dat zal nog niet voor direct zijn, peins ik. Bij de laatste controle, een paar dagen geleden, was er een klein vingertopke opening (maar dat is volgens mij net hetzelfde als zeggen dat er noppes opening is, maar soit), maar de baarmoederhals was nog lang en stug. En nog niks noppes indaling. Maar dat zijn we nu wel al gewoon. Mijn kinders beginnen maar in te dalen als de mama al een uur of 10 aan het afzien is. Zo lief zijn ze wel.

Nu,  ze mag nog een weekje blijven zitten. Maandag start Marie met school en haar eerste (korte) week wil ik toch wel heel graag van thuis meemaken. Vanaf 11 november krijgt ons derde dochter vrijspel en mag ze haar waterbubbel verlaten. 12/11/10 zou mooi zijn. Maar ik ben realistisch (of probeer het toch te zijn): ik heb een donkerbruin vermoeden dat ik die tweede week school ook nog van heel nabij zal mogen meemaken en dat ik echt pas rond die 18de november zal bevallen. Maar please, oh pretty please, niet veel later! Ten laatste zondag 21 november. Mooie deadline, vind ik dat. Afgesproken, klein stevig buikbewonertje?
Want eerlijk. Ook al ben ik overdag alleen thuis, die drukke ochtend- en avondrushes als het opnieuw school is en manlief gaan werken is, ik kijk daar precies toch niet zo superhard naar uit. Toch niet voor twee weken. Of meer.

En ja, de ochtend- en avondrushes als de baby uít de buik is, zullen ongetwijfeld nog lastiger en hectischer zijn. Maar dat zijn zorgen voor – veel – later. De man des huizes is na de bevalling 4 weken thuis en tijdens de kerstvakantie ook. Het échte werk, alleen met drie kinders, is dus pas voor na de kerstvakantie…

Met al die voorbereidingen en ook door de steeds dikker wordende buik, wordt het voor Nora en Marie steeds duidelijker dat er binnenkort echt een baby’tje komt. Nora is de laatste weken énorm aan mij gehecht, heel veel spontane knuffels, naast/op mij komen liggen in de zetel en uitgebreid gekus en geknuffel bij het gaan slapen. Ook mijn buik krijgt spontane kusjes en aaikes. Superlief. Misschien beseft ze bewust of onbewust dat ze me straks even zal moeten missen als ik in het ziekenhuis lig? Of beseft ze dat ze binnenkort mijn aandacht zal moeten delen met een kleine baby? Ze kijkt alleszins wel uit naar de komst van haar klein(ste) zusje.  In de buurt van andere baby’s gedraagt ze zich alleszins als een perfect moedertje, dus dat komt wel goed.
Marie is ook enthousiast. Ik betwijfel soms wel of ze ten volle beseft wat een baby in huis eigenlijk betekent. En aangezien het een aandachts- en showbeestje is en aangezien ze tot nu toe altijd de jongste geweest is, zal zij het moeilijker hebben, denk ik. En zal er zeker en vast sprake zijn van wat jaloezie. ’t Is al zo een sterk en hevig karakterke met uitgesproken emoties. Ze is ook zót van baby’tjes en er heel lief mee, dus ik hoop dat als we haar veel betrekken in het zorgen voor en haar ook de nodige exclusieve aandacht geven, het wel goed komt.

Tot slot, enkele sfeerbeelden van de twee zusjes. Twee meisjes die prachtig en mooi kunnen samen spelen. Die heel lief kunnen zijn voor elkaar, voor elkaar in de bres springen, nu al. Die leren toegeven en compromissen sluiten, elk om beurt. Maar die ook ruzie kunnen maken om het minste, elkaar pijn doen, elkaar plagen en jennen. Maar toch, als puntje bij paaltje komt, kunnen ze echt niet zonder elkaar. Hun gezicht als ze elkaar ’s morgens terugzien, is onbetaalbaar.

Linksboven: Nora die redelijk blij was met haar echt prinsessenbed; de roze hemel werd deze week aan het plafond bevestigd. Roze all the way!
Rechtsboven: Halloween! Boe!
Linksonder: Zusterliefde ’s morgens in bed.
Rechtsonder: Samen doktertje spelen.

Explore posts in the same categories: Kamiel, Marie, Nora, Tleven

13 reacties op “Stilte voor de storm.”

  1. jessie Says:

    Klinkt geweldig gezellig eigenlijk. Geniet nog van de laatste dag morgen en super veel succes voor maandag natuurlijk!! Wat een spannende dag zeg!

  2. Katleen Says:

    Zo spannend allemaal zeg… Volgens mij gaat iedereen alles goed doen.

  3. fie Says:

    geniet er maar van.
    En volgende week een postje over 3zusjes die elkaar doodknuffelen (nouja niet etterlijk natuurlijk)

  4. miestaflet Says:

    Heerlijk herkenbaar postje. Alleen over die nakende bevalling, die mag hier nog lang op zich laten wachten :)

    En amai, manlief zoveel thuis, super!

  5. missfolies Says:

    Zalig, die 4 foto’s. Succes met de eerste schooldag morgen & alvast ook een goeie bevalling gewenst!

  6. Zita Says:

    Zalige foto’s! :-)

    En succes met de eerste schooldag morgen!

  7. Tine Says:

    Heel leuke foto’s, vooral die van Nora en Marie samen in bed. Binnenkort mooie foto’s van 3 zusjes!

  8. Kim Says:

    Zo schattig dat ze zo uitkijken naar de komst van hun zusje! Daar kijk ik ook het meeste naar uit, om Emma in haar rol als grote zus te zien!

  9. meter/moeke Says:

    ook ik kijk uit naar dat derde schatje
    en ik zal je heel graag komen bezoeken en je een handje toesteken

  10. fozke Says:

    W’ke was ook 4 weken na de geboorte van Lukas thuis, en daar was ik heel blij om. Hij bracht de meisjes naar ’t school, wat me toch ’s morgens wat minder werk bezorgde. Lukas is in mei geboren, en de laatste 2 weken van juni moest w dus terug gaan werken, maar bracht hij ze ook eerst nog naar school. Dus pas vanaf september stond ik er ’s morgens alleen voor, en eigenlijk viel dat goed mee.

    Hier had Pauline het ook het moeilijkst met de komst van een nieuwe baby. Amelie was meteen een echt moedertje, maar Pauline had het idd vooral moeilijk met het feit dat ze niet meer de kleinste was, en dat heeft toch wel zo’n jaartje geduurd ongeveer. Nu doet ze het prima :-)

    Dat komt allemaal wel in de sjakosj ;-)
    veel succes

  11. maaike Says:

    Mijn wederhelft was ook 5 volle dagen thuis ;-)
    en als je zo moe bent slapen de kinderen precies wel heel snel door… aja je hoort ze niet :) :)

    Geniet nog van uw tonneke,het “persen”, het samenzijn :)
    ik ben zooooooo nieuwsgierig!

  12. Karen Says:

    Wat een leuke vakantie was dat daar bij jullie! Veel succes met de laatste loodjes…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: