Lena – 9m

Drie vierde van haar eerste levensjaar zit er al op. Nog 3 maanden… *blokkeert gedachte*

9 volle maanden Lena-geluk!
En ja, ik val in herhaling, maar wat is ze nog steeds een geweldige, contente baby.

Lena in enkele puntjes:

– Rechttrekken doet ze aan alles nu en heel vlot

– Een van de recentste dingen die ze kan en waar ze een tijdje op heeft geoefend: van staan gecontroleerd overgaan naar zittoestand. Rechtstaan aan de salontafel met slechts steun van één handje, haar gecontroleerd laten zakken en nog gecontroleerder laten vallen op haar poep en steunen met haar handje op de grond zodat ze zonder kleerscheuren en blauwe plekken op haar poep kan zitten.

– Ze doet mijn hart nog steeds sneller slaan telkens ik haar kamer binnenkom en haar breed zie glimlachen. Lachen, meteen rechtkruipen wat vaak niet lukt wegens gedraaide slaapzak en honderduit brabbelen. Ik zou haar zo hard kunnen opfretten dan.

– Kruipen doet ze ondertussen als een echte kamikaze. Soms wil ze té snel zijn waardoor de coördinatie eventjes in het honderd loopt en haar gezichtje onzacht de vloer raakt…

– Blokjes tegen elkaar slaan vindt ze geestig!

– Ze eet al sinds een kleine maand een boterhammetje met ons mee. Met boter of met geplette banaan. En plezant dat ze dat vindt. En lekker. Ze eet soms meer en altijd sneller dan haar grote treuzelzussen…

– Ze zit nu ook in een gewone autostoel in plaats van in de maxi-cosi. En ze begin door te hebben dat ze in de achteruitkijkspiegel mama kan zien. En elke keer onze blikken elkaar kruisen, lacht ze enthousiast. En ik lach onnozel mee :)

– Ze vindt “kiekeboe” een fantastisch spelletje.

– Ze doet ons hart meermaals per dag smelten door haar half verlegen gelach, door haar op en neer gespring als ze iemand van ons in haar vizier heeft, door haar gebrabbel vlak voor en na haar dutje, als ze haar hoofdje laat rusten op onze schouder als ze moe is, als ze onze vinger vastpakt tijdens het drinken van haar flesje, enz enz

– Ze gaat dolgraag naar de crèche en amuseert er zich te pletter. Het is er zo leuk en er is zoveel te doen dat slapen als tijdverlies wordt gezien. In bedje 2 uur aan een stuk tetteren en brabbelen met crèchegenootjes is veel leuker…

– Het eentonig brabbelen is geëvolueerd naar gevarieerd brabbelen: “datj” (in alle toonaarden), “kich kich kich”, “kèk kèk”. Nog geen bewuste woordjes ofzo, dat zou dan ook wel heel vroeg zijn, maar ze imiteert af en toe wel klanken. Zo zat ze vanavond op mijn schoot en zat de poes naast ons en nadat ik een aantal keer “poes” zei, kwam er uit haar mondje toch iets dat heel sterk leek op “oesj”.

– Ze experimenteert ook met de luidheid van haar stem: roepen en krijsen kan ze al als de beste.

– Ze begint haar mannetje serieus te staan tussen haar twee zussen. Als Nora of Marie iets wegnemen waar Lena mee aan het spelen is, laat ze al duidelijk blijken dat ze daar niet mee gediend is door behoorlijk luid te roepen en met haar handje heen en weer te zwiepen. Vandaag was Marie met een speelgoedcomputer aan het spelen waar eerst Lena mee aan het ‘spelen’ was, Lena stond naast Marie, begon te roepen en kneep in Marie haar arm. Toeval? Onbewust? Of niet?

– Ze is ZOT van haar 2 zussen. Nog steeds. En hopelijk voor altijd. Niemand die haar zo kan doen lachen dan haar zussen. Of zo kan troosten. En omgekeerd ook. Lena wordt overladen met kusjes en aandacht na een dagje crèche. En wat ook superlief is: als Nora of Marie hun kleine zus moeten passeren, strelen ze bijna altijd eens over het hoofdje of armpje van Lena. Bijna automatisch en onbewust. Ik zou daar kunnen van bleiten :)

– Ze is ook al zot van de tv. Als ik met haar vanuit de keuken naar de living stap, lijkt het of ze verwachtingsvol naar de tv blijft kijken als die uit staat.

– Net zoals ze haar zussen lijkt te zoeken als ze ’s morgens of ’s middags naar beneden komt na haar slaapje of dutje. Ik kan het me natuurlijk ook inbeelden.

– Ze is al even lang uit mijn buik dan dat ze in mijn buik geweest is. En het blijft indrukwekkend hoeveel baby’s in 9 maanden veranderen. Zowel in als uit de buik.

– Ik probeer 200% te genieten van mijn baby. Ik geef haar elke dag 100 kusjes, waarvan 52 blaaskusjes. Op haar buik, in haar nekje, op haar voetjes. Ik ruik voortdurend aan haar. Ik dans minstens één keer per dag met haar de living rond. Ik doe desnoods 30 minuten aan een stuk “kiekeboe” om haar te laten schaterlachen. Een verslavend geluidje. Ik wil élk beeld, élk geluidje, élke blik, élke lach vereeuwigen in mijn hoofd. Want het is onze laatste baby. En ik weet nu al dat ik binnen een jaar heel hard heimwee ga hebben naar zo een schattig, mollig, lief, vrolijk, (niet meer zo) hulpeloos minimensje. En anderzijds ben ik razend benieuwd hoe ze zal zijn en hoe ze eruit zal zien als peuter en als kleuter. En kijk ik daar ook wel ongelofelijk naar uit.

– We zien je verdorie graag, Lena. Tot aan de maan en terug.

– <3

Explore posts in the same categories: Lena, Ontwikkeling

6 reacties op “Lena – 9m”

  1. kientjes Says:

    Haar haartjes zijn ineens zoooo hard gegroeid precies! Binnenkort ga je toch iets anders moeten verzinnen dan een wipstoeltje hoor ;o)

  2. miestaflet Says:

    Mooi! Loopt over van geluk, dit postje!

  3. tricky Says:

    wat een schatje… en wat is ze gegroeid zeg!

  4. caroline Says:

    amai zo een mooi postje, echt kiekenvel! overal!

  5. huppelmuisje Says:

    Dit is mama zijn … punt uit andere lijn … en ik geef je in alles gelijk, elk woord, elk gevoel … :)

  6. Ine Says:

    Die jongste van u…. Dat ziet er een geweldig zotte doos uit! :D
    Lijkt mij een fantastisch gezin om in op te groeien!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: