Vertrokken!

Marie vroeg al sinds half augustus elke avond wanneer ze bij juf Kristin mocht gaan.
Nora ’s gezicht glunderde elke keer toen ze op de kalender het boekentasje zag staan bij 1 september.

Dus ehm ja, ze keken er wel naar uit om opnieuw naar school gaan. ’t Is dat het hier thuis ongelofelijk saai is zeker? :)

En ze zijn heel vlot gestart. Eens ze samen met haar juf naar de klas kon, liet Marie papa los en stapte vrolijk haar klasje binnen. Ook Nora volgde haar vriendinnekes en juf zonder nog om te kijken. Toen we bij Nora eens gingen piepen in haar klasje, wuifde ze ons zelfs weg. Geen pottenkijkers!

Na school waren ze vooral doodmoe en versleten met een boos-zijn-en-huilen-om-niets-Nora als gevolg. Naar school gaan met een brede lach en terug naar huis gaan met tranen in de ogen. Ge moet het maar doen. Marie was vooral heel stillekes en lag meestal als een vodje in de zetel.

Zie ze hier eens blinken, pre-school:

 

Ze vertelden allebei jammer genoeg bitter weinig over hun eerste schooldag. En ook over hun tweede schooldag hadden ze niet zoveel te zeggen.

Behalve dan dat 2 vriendinnekes van Nora hadden gezegd dat haar nieuwe boekentas niet mooi is. Het lef! En ze was al niet zo wild enthousiast van haar boekentas die ik zonder haar gekocht heb. Een boekentas zonder inbreng van de dochter: ’t zijn fouten, ja, ik weet het. Maar ik dacht: hey, ’t is met roze, ’t zal wel ok zijn. Niet dus. De chinese retro-figuurtjes zijn waarschijnlijk nog wat moeilijk apprecieerbaar voor mijn bijna 5-jarig spook. Maar de oplossing was gelukkig snel en makkelijk. Blijkbaar wou ze haar boekentast heel graag dragen zoals grote mevrouwen hun handtas dragen: over de schouder. En toevallig zat er toch geen schouderriem bij de boekentas zeker! Ik heb nogal punten gescoord toen ik haar boekentas op 1 2 3 omtoverde in een schoudertas. Content dat ze was! En ik ook, ja. Alweer een crisis (ik! wil! die! boekentas! niet! meer! meedoen! naar! school! ik! wil! een! andere! boekentas!) vermeden. Hoera hoera.

Marie maakte gelukkig niet zoveel spel van haar nieuwe boekentas dat eigenlijk een cadeautje was voor Lena, maar de moeder des huizes vond het te zonde om die mooie boekentas nog 2 jaar ongebruikt te laten liggen. “Kijk eens Marie, ’t is met mooie groene bloemen! Juf Kristin zal dat zeker wel mooi vinden, seg!”. En ’t was ok.

Voila zie, we zijn weer vertrokken. Nog 10 maanden en ’t is weer grote vakantie! Woohoo! :)

Explore posts in the same categories: Marie, Nora, School

4 reacties op “Vertrokken!”

  1. jessie Says:

    moh??? Hadden die dat écht gezegd??? Haha, die kinders zeg! Ik vind ze wél héél mooi hoor :-)

    En fijn dat ze zo vlot gestart zijn zeg!!!

  2. kientjes Says:

    Fran was ook zo’n ongelofelijke donderwolk na school, die eerste 2 dagen. Het zal de spanning zijn die van hun afvalt zeker??

  3. veerle Says:

    De school is hun eigen wereldje, he. Zoonlief vertelde vroeger ook niet veel over wat er in de klas gebeurd was, hoor. Als ouder moet je kinderen zo wel loslaten.


  4. kinderen kunnen toch supergemeen zijn hé ? Je dochters hebben beiden een om-ter-mooiste-boekentas en dan gaat zo één jaloers joch jouw stijlkunsten met de grond gelijk maken .. tss Maar, mama, je hebt dat prima opgelost en u niet laten doen door die kleine opdonder. *steekt nu haar 2 duimen in de lucht*


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: