Drie slapende brokjes geluk.

*start meligheid*

Grappig hoe herkenbaar dit is. En aan de reacties te zien, doen blijkbaar heel veel mama’s (en papa’s) dit.

Hier is dat niet anders. Het mag vroeg of laat zijn. Ik mag nog zo moe of doodop zijn. Ik zal en moet eerst eens gaan kijken bij alle 3 mijn kadeekes voor ik zelf kan gaan slapen. Ik moet zeker zijn dat ze rustig liggen te slapen en goed liggen in hun bedje.

Eerst ga ik bij onze eerstgeborene kijken. Nora is een hele vaste, diepe slaper, dus ik moet niet voorzichtig de kamer binnengaan. Vaak doe ik zelfs het groot licht aan om eventueel kleren voor de volgende dag uit haar kast te nemen. Dan loop ik naar haar bed en check of ze goed ligt. Als ze met haar hoofd tegen haar nachtkastje ligt, kan ik haar zonder probleem oppakken en haar terug comfortabel positioneren. Ze geeft geen krimp en slaapt voort. Snurkend, meestal. Wegens haar extreem uit de kluiten gewassen tonsillen. Soms slaakt ze eens een zuchtje. En heel soms wordt ze toch half wakker. Waarna ze haar rechtzet in bed en haar armen in de lucht steekt. Vragend naar een kus en knuffel. Ik neem haar dan eens goed vast, geef haar een dikke kus en fluister: “Slaap maar weer voort, zoeteke. Ik kwam gewoon eens kijken.” Waarna ze mij elke keer een zacht kusje geeft, gaat liggen en gewoon voortslaapt. Heerlijk, vind ik dat. Dat slaapwarm, onschuldig lijfje tegen mij aan en dat lief kusje. Zo heerlijk dat ik stiekem, heel stiekem elke keer stilletjes hoop dat ze een beetje wakker wordt…

Bij onze middelste kadet moet ik veel voorzichtiger zijn. Zij slaapt veel minder vast. Maar vooral: als Marie ’s nachts wakker wordt, heeft ze een grote portie aandacht nodig. Acute hevige dorst, helse pijn aan de knie (waartegen we een fantastische placebozalf hebben), uiterst slechte droom die ze zich weliswaar niet meer herinnert enz. En aangezien het een nogal koleriek ding is, gaat deze aandachttrekkerij gepaard met hysterisch gebrul en gekrijs. Waarbij vaak enkel de papa kan en mag helpen… Voordeel is wel dat Marie, in tegenstelling tot haar oudere zus, een zalige langslaper is. In het weekend slaapt ze geregeld tot 8u30 of zelfs later.
Dus. Ik doe heel stilletje de deur open en check van ver of ze rustig slaapt en of ze goed ligt. Meestal ligt ze compleet dwars in bed (een dwarsligger, haha), maar laat ik ze toch maar liggen om drama’s te voorkomen. Bij haar moet ik haar kleertjes in het halfdonker uit de kast nemen en snel maken dat ik weer uit de voeten ben.

Ons jongste trezebees mag uiteraard niet ontbreken. Zij is zoals haar oudste zus een vaste slaapster, maar (nog) geen langslaper. Lena is ook geen dwarsligger. Neen, meestal ligt ze gewoon helemaal omgekeerd in haar spijlenbedje. Haar hoofd ligt dan waar in begin van de avond haar voeten lagen. Een slaapzak is duidelijk geen hindernis om helemaal omgekeerd te gaan liggen. Zonder dekentje of lakentje uiteraard. ’t Zijn alledrie nogal zweterkes dus extra dekens of lakens zijn hier zelden nodig als ze een slaapzak dragen. Ook Lena kan ik gewoon oppakken, omdraaien en terug goed in bedje leggen. Knuffelkonijn in haar handje steken, tuutje in mondje proppen en klaar. Ze wordt ’s nachts nog zelden wakker, zelfs niet voor een ontbrekend tuutje, maar tussen 6u en 6u30 ligt ze wel al te brabbelen. Soms valt ze nadien wel nog even in slaap tot 7u30. Maar soms ook niet en dan is het om 7u groot alarm en opstaan geblazen. Ook zij krijgt, omdat ze een vaste slaper is, nog gauw een kusje van de mama. Waarna ze een paar keer hevig sjokt op haar tuutje en weer volledig in dromenland wegzakt.

En bij het sluiten van haar deur, prijs ik me telkens opnieuw oprecht gelukkig met mijn drie lieve, gezonde, prachtige schatten. Dat we gezegend zijn, zeg ik u. En dat ik nooit had durven denken dat ik ze alledrie zo graag zou zien. Met héél mijn hart. <3

*einde meligheid*

Explore posts in the same categories: Lena, Marie, Nora, Tleven

10 reacties op “Drie slapende brokjes geluk.”

  1. jessie Says:

    ahhh *scheune* Tis toch iets die moeder-dochters liefde ;-)

  2. The Miss Says:

    Ik zit hier al met tranen in mijn ogen, seg!

  3. fie Says:

    hihi, die mama’s toch hé. Ik krijg zelfs regelmatig tranen in mijn ogen als ik die bloedjes zie slapen. Zelfs al had ik hem een paar uur eerder achter het behang geplakt.

  4. Karen Says:

    Grappig! Dat lukt hier niet, ik zou ze gewoon wakker maken vrees ik. Dus geen nachtelijke kusjes hier, hoewel het wel heerlijk lijkt als ik het zo lees.

  5. Says:

    beste moment van de dag is dat en idd zelfs na een hele slechte dag word ik daar ook elke avond weer emo van. Hier een zoon die gewoon doorslaapt als ik m’ terug deftig leg en de dochter die slaapdronken haar armpjes in de lucht steekt en een knuffel wil om dan direct terug door te slapen, poep in de lucht :-)

  6. zapnimf Says:

    Eerlijk? Ik zie ze ook het liefst slapend.

  7. fozke Says:

    ik geniet daar ook elke avond van!

  8. Patsy Says:

    Zo schoon, zo herkenbaar… Ik kan zelfs “gewoon” enkele minuutjes staan blijven kijken en mij proberen ieder detail goed in te prenten, die lipjes, die wimpertjes, die wangetjes, die rust die ze uitstralen,… hopelijk zal ik het mij kunnen herinneren eens ze pubers zijn…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: