Sint editie 2011

Vóór:

– Een schoen én een laars. Want in het liedje van ‘Sinterklaas Kapoentje’ is er sprake van een schoen én een laars. Dus dat moet zo. Kinderlogica.

– Een appel voor Slecht Weer Vandaag. En een mandarijntje voor Zwarte Piet. Alsof ze zelf nog geen mandarijnenindigestie hebben. Kleine sadistjes, mijn dochters :)

– Een pintje én een Duvel voor de twee Goede Mannen. En een flesje water. Dat ze niet te zat worden om over de daken te klimmen.

– Een slofje én kousje van Lena. Omdat ik vroeg wie er een slofje van Lena wilde halen, Nora en Marie begonnen ruzie te maken omdat ze allebei een schoentje wouden nemen (foute zet, Tamara, foute zet) en Marie dan maar een kousje nam omdat ze te koppig is om gewoon het tweede slofje te nemen zoals ik voorstelde. Oh well.

– En natuurlijk suikertjes en een wortel voor Het Paard. En tekeningen.

– En ook extreem enthousiasme van 2 van de 3 dochters. De 3de keek ernaar en snapte er niet veel van.

Na:

– Een heel hard gewenste schminkkoffer voor Nora. En het heeft mij de Sint bloed, zweet en tranen (lichte overdrijving) gekost om exact die koffer te bemachtigen. De speelgoedwinkel waar de Sint altijd gaat shoppen had geen enkel koffertje meer, maar na een paar telefoontjes van enkele hulpSinten bleek dat er in een winkel in  Blankenberge nog één koffertje lag en ze wouden dat zelfs opsturen, seg!  Ah ja, want het moet natuurlijk dát  exact koffertje zijn als op haar papier stond. En het was een succes. Alle gezinsleden werden professioneel geschminkt. Ik bijvoorbeeld werd getransformeerd in een ‘griezelige prinses’…
En een Mandala Design ding kreeg ze ook nog waar ze ook wreed content mee was. Als ze maar kan tekenen, kleuren en knutselen.

– De draaimolen van My Little Pony voor Marie. Dat en het gezelschapsspel van Bobo was het enige ‘bruikbare’ dat op haar brief stond. De rest was speelgoed voor Lena (“want Lena kan nog geen brief maken dus doe ik het voor haar.” Lief, wel) en exact dezelfde speelgoedvoorstellen als Nora ””want ik wil dat ook hebben!“). En ook al was ze heel content met haar paardjes, toch kon ze het niet laten van teleurgesteld te vragen: “Maar waar is mijn Bobo-spel?”. Maar de teleurstelling duurde gelukkig niet lang. Zeker niet toen ze de geweldige Winnie The Pooh knuffel zag. Een speciale “nu zal ik heel goed zonder tuutje kunnen slapen“-knuffel, want ons grote Marie-krullemie heeft al haar tuutjes afgegeven aan Sinterklaas! En in een echte brief van Sinterklaas en Zwarte Piet, met gouden letters,  stond geschreven hoe geweldig flink ze dat vonden van Marie’tje!* Bravo, Marie!

– Een K3-spel voor de 3 zusjes om samen te spelen.

– Een olifant-muziek-en-balletjes-ding voor Lena. She loves it. Met dank aan Ninfita voor de tip.

– Mandarijn en snoep en chocola en speculaaaaaaas. Van Sinterklaas.

– Weer veel teveel snoep en chocola en speculaas, natuurlijk.

Nora stond de eerste keer om 6u aan onze slaapkamerdeur om te vragen wanneer ze nu “eindelijk” naar beneden mocht gaan. Om 7u opnieuw. Om 7u45 ook. En om 8u15 mocht ze eindelijk de trap af, VOL spanning. Gevolgd door Marie. Lena sliep nog en kwam een half uurtje later de buit bekijken.
De gezichtjes als ze de deur opendoen, de kreetjes, die oogjes vol ongeloof en verbazing en contentement, ze van de ene verbazing in de andere zien vallen en niet weten met wat eerst te spelen of wat eerst op te eten: daar doe je het toch allemaal voor.

En dan Marie die met een fijn, voorzichtig stemmetje vraagt: “Mag ik asjeblief nu al een snoepje en koekje eten, mama?”. Hartverwarmend :)

 

*Ik was er vrij hard van overtuigd dat de eerste nacht(en) zonder tuut nogal dramatisch gingen verlopen voor Marie. Ze is nogal gehecht aan haar tuut (enkel ’s nachts nog) en ze is nogal ehm temperamentvol. En leep. Ze zou ongetwijfeld álles uit de kast halen voor wat extra nachtelijke aandacht en zo zonder tuut zou ze zeker vrijspel hebben. Maar ik was mis. Gisteren, de eerste nacht, moest papa in begin van de avond 1 keer naar boven voor wat troostende en aanmoedigende woorden. Om 4u werd ze ook eens wakker, maar was relatief snel getroost. En vanavond is ze bijna zonder enig protest gaan slapen, haar Winnie The Pooh knuffel stevig in haar armen gekneld. En voorlopig blijft het stil boven… 
Twee tuutloze dochters, nog eentje te gaan :) 

Explore posts in the same categories: Lena, Marie, Nora, Tleven

5 reacties op “Sint editie 2011”

  1. Says:

    leuk hé die gezichtjes :-). Maren is ook verzot op haar ‘kip’ (zelfde princiep als de olifant), ze zou 100 keer na elkaar een balletje erin laten vallen. Ik vind Sinterklaas leuker dan een verjaardag, ze leven er langer naartoe en de weken ervoor zijn echt handig ook om te ‘mis’bruiken als ouder. pas op hé want de Sint… hihi.

  2. zapnimf Says:

    Die zien er alvast content uit.

  3. Lieve Says:

    Wacht tot ge de balletjes naar uw hoofd gekeild krijgt ;)

  4. veerle Says:

    Zolang ze niet weten hoe de vork in de steel is is dat toch een zalige periode, he, zowel voor de kindjes als voor mama en papa?

  5. Marion Says:

    Ik wil niet ontmoedigen maar hier ging dat tutje afschaffen ook prima. Tot er na een week een hele nacht onophoudelijk gebruld werd. Toen ze aan nacht 2 vol gebrul begon heeft ze tutje terug gekregen. Voorlopig durven we het ding niet meer afschaffen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: