#wijvenweek – Dromendag

Opdracht:
We hebben ze allemaal: de wildste dromen, de meest ambitieuze verlangens. Of we hadden ze, maar ze zijn om één of andere reden ergens onder het stof van de tijd verloren gegaan. En dat is helemaal niet erg, of net wel. Vaak durven we dat niet uitspreken, om één of andere reden. Op donderdag horen we graag over vervlogen dromen, vergane ambities. Of over heerlijke verlangens naar hoe uw leven beter gaat worden, binnen een paar dagen, maanden, jaren.

 

Geen grootse, exotische dromen hier. Ik ben daar te nuchter voor, denk ik. Een hopeloze realist. Neigend naar pessimist. Iemand die bij het dromen meer aan de obstakels denkt in plaats van aan alle mogelijkheden en kansen.

Kinderen. Liefst meer dan eentje. Dat is wel een droom die ik al heel lang heb, van kleins af aan. Al van toen ik een tiener was, piekerde ik soms over wat ik zou doen of hoe vreselijk ik me zou voelen als bleek dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen. Het leek me echt iets onoverkomelijk.

Maar geen nood, die droom is alleszins al prachtig uitgekomen. Drie gezonde, flinke, schattige dochters. Check!

Grote ambities jobsgewijs heb ik eigenlijk nooit gehad. En toch ben ik geneeskunde gaan studeren. Niet omdat ik per se dokter wou worden, wel omdat het vak en de wetenschap me enorm boeide. Over toekomstmogelijkheden dacht ik nooit echt na tot in mijn laatste jaar. Specialist wou ik niet worden: te intense, drukke opleiding. Ook het leven als huisarts, zelfs in een groepspraktijk, leek me moeilijk te combineren met een gezin. En dat was mijn enige, grote vereiste: ik wou een job die goed combineerbaar is met mijn (toekomstig) gezin. En daarmee bedoel ik: niet in weekends werken en liefst ook niet ’s avonds. Waarmee ik niet wil zeggen dat mensen die dat wel doen geen goeie mama of papa kunnen zijn, absoluut niet. Maar voor mij persoonlijk werkt het niet. Ik heb een aantal jaar Kind en Gezin consultaties gedaan, 1 avonds per week. Maar toen Nora een half jaar was, ben ik daarmee gestopt. Ik wou een 9 to 5  job. Vandaar ook de heel bewuste keuze om na basisopleiding arts de specialisatie-opleiding Jeugdgezondheidszorg te gaan volgen om dan te kunnen gaan werken in een CLB of voor Kind en Gezin. En ik heb het me nog geen miliseconde beklaagd! Ik doe mijn job heel erg graag. Heel variërend, veel uitdagingen, naast het routinewerk dat er ook bij hoort. En veel vakantie en mooie uren, ja. Ideaal.

Heb ik anders nog dromen momenteel? Bwaja. Ons huis dat ooit helemaal in orde geraakt. Onze tuin die helemaal aangelegd en klaar is. Geen grootse reizen, maar als de kinderen groter zijn wel eens iets verdere reizen ondernemen. Mijn sociaal leven wat opkrikken, want wegens kleine kindjes staat dat op een vrij laag pitje. Ook wat meer tijd proberen te maken voor uitstapjes met ons twee zonder de kinderen. Of uitstapjes op mijn eentje, ha! :)

Maar vooral, zoals An het ook al zo mooi verwoordde, wens en droom ik dat ik mijn meiden een warme, veilige thuis kan aanbieden en ze tegelijkertijd genoeg kan loslaten zodat ze opgroeien tot zelfverzekerde, attente, positieve, gelukkige en gezonde volwassen vrouwen. Vrouwen die nog steeds dochters blijven die graag eens gaan shoppen met hun mama. Of wat onnozel doen. Of hun zorgen en geheimen kunnen toevertrouwen aan mij.

Ja, dat zou mij wel heel erg blij maken.

Op wijvenblogs.be kan je lezen wie er nog allemaal meedoet aan wijvenweek.
Explore posts in the same categories: Bloggen, Mezelf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: