Puntjes tellen

Ik had het hier al eens vermeld: ik ben terug begonnen met punten tellen via Weight Watchers om die allerlaatste zwangerschapskilo’s kwijt te geraken. En hetgeen ik toen overwoog, maar nog niet helemaal durfde, doe ik sinds 2 maanden wel: naar de bijeenkomsten van WW gaan in de buurt. Directe aanleiding was een collega die ook naar die bijeenkomsten ging. We zitten niet in dezelfde groep, maar het helpt wel als extra motivatie en ondersteuning.

Ik ben gestart op 31 januari en ben nu, 8 weken later, 4,4 kilo kwijt. Wehey! Iets meer dan een halve kilo per week. Een mooi gemiddelde. Niet spectaculair, maar wel ok. En elke week is er al iets afgegaan en niet erbij, dus dat alleen al is al hoopgevend.

Mijn streefdoel begin januari was 6 kilo verliezen, maar dat doel heb ik ondertussen al wat scherper gesteld. Ik wil er nu zeker nog 5 kwijt, maar 8 mag ook. Dat is het maximum. Nu zit ik trouwens al aan een gewicht dat ik woog ‘tussen Nora en Marie’. En 2 kilo minder en ik zit aan hoeveel ik woog voor ik zwanger werd van Nora. En 5 kilo minder en ik weeg evenveel als op mijn trouwdag. Opnieuw in mijn trouwkleed kunnen, het zou wel de max zijn :)
Het gaat de goeie kant op dus! En ik begin het sinds een week ofzo ook echt te merken aan mezelf en mijn kleren. Broeken die 3 maanden geleden net gepast of wat krap waren, zijn nu te groot. En nog beter: kledij en broeken die ik een half jaar geleden niet over mijn heupen kreeg, zijn nu gepast. Soms zelfs al te groot. Zalig, jong.
Dat extra shoppen binnenkort nemen we er uiteraard met plezier bij…

Maar hoe vlot gaat dat punten tellen en afwegen en naar de ‘weging’ gaan?
Awel, dat gaat redelijk. Ik moet wel zeggen dat ik al het een en ander wist van gezonde voeding en ik al goed wist wat wel en niet verraderlijk is als het op calorieën en punten aankomt. Beroepshalve maar ook omdat ik 9 jaar geleden al Weight Watchers gevolgd heb. Dus het hele puntensysteem en de principes waren niet helemaal nieuw. En ik at sowieso al veel fruit en groenten en at over het algemeen niet heel ongezond. Wel schrok ik er opnieuw van hoe ‘weinig’ brood ik mag eten bijvoorbeeld. Een van mijn zwakke punten. Ik kan veel brood eten, zeker als het lekker vers is. Ook moeilijk als de kinderen na school een boterham eten en ik eigenlijk niet mag mee-eten omdat man en ik later op de avond nog gekookt eten. Ik probeer dan in de plaats een stuk fruit te eten (maar aangezien ik overdag veel fruit eet, heb ik daar vaak geen zin meer in) of probeer ik iets anders te doen waardoor ik niet voortdurend mee aan tafel moet zitten: opruimen, het koken al wat voorbereiden, lezen, smartphone-en,…
In begin was het ook afkicken van het ‘snacken’  ’s avonds in de zetel. Nu probeer ik me tevreden te stellen met wat gesneden fruit in de zetel ’s avonds. Of spaar ik enkele punten zodat ik nog een chocolaatje of een koekje kan eten.
De grootste obstakels zijn natuurlijk de etentjes of bij familie gaan eten of feestjes met taart en cakejes. Persoonlijk heb ik het dan moeilijk om te weerstaan aan al die verleidingen. Me beperken tot 1 stuk taart, ok, geen probleem. Maar dan nadien ook nog mezelf beperken tot 1 pistolet met mager beleg in plaats van toch nog eens te gaan voor tonijnsla of garnaalsla, dat lukt me dus meestal niet. Maar ik leg mij daar dan ook bij neer. Ik eet (en ‘zondig’) dan maar tel het ook wel en schrijf het op.
Gelukkig  hebben we naast ons dagpuntentotaal ook 49 extra weekpunten die je kan (maar niet moet) opsouperen. Ofwel elke dag een beetje, ofwel een heleboel in het weekend. Een leuk extraatje alleszins. Hoewel het mij nog niet gelukt is om ál die weekpunten op te eten. Ergens blijft er nog een psychologische drempel om dat te doen. Alsof ik denk dat ik niet kán vermageren als ik mezelf moet aansporen om meer te eten… Ja, raar.

Wat ik persoonlijk heel goed vind aan het WW gedoe is dat je éigenlijk nog alles mág eten. Het is niet zo dat chocola, snoep, chips, wijn, .. niet.meer.mag. Neen, het mag wel. Maar in beperkte mate. En afwegen en tellen. Verslaafd aan dagelijks een portie chips (of chocola of wijn)? Geen probleem, hou wat punten over zodat je ‘ s avonds in de zetel kan genieten van een (kleine) portie chips of een glaasje wijn. Zonder schuldgevoel.

Uiteraard blijft het een dieet en moet je soms wel ‘neen’ zeggen terwijl gans je lijf JA roept (denk: paaseitjes, oliebollen, frieten, chocoladekoeken,…). Ik probeer mijn doel dan voor ogen te stellen en op mijn tanden te bijten. Of in een stuk fruit of in een saaie, droge rijstkoek. Of kauwgom! Mijn eeuwige verslaving. Met de V6 als favoriet.

Het afwegen en tellen is wel arbeids- en tijdsintensief. Gelukkig is er Weight Watchers Online wat het tellen al wat makkelijker maakt. En oefening baart kunst. Op den duur ken je van veel produkten het puntenaantal van buiten. Dé truuk is wel om ALTIJD je puntenaantal strict bij te houden. En niet te vaak denken: “ik onthou het wel”. Of ‘ongeveer tellen’ want bewust of onbewust tel je te weinig. Als je ’s avonds zwart op wit ziet staan dat je nog maar 0 of 1 punt maar over hebt, helpt het echt wel een beetje om te kunnen weerstaan aan die zak chips.
En ik kan het hier wel allemaal uitleggen, maar het blijft bij mij nog een groot werkpunt, dat opschrijven. Ik tel meestal wel in mijn hoofd, zeker nu ik het puntenaantal van veel dingen al goed ken, maar ik schrijf (of typ) het nog te weinig op.

En die bijeenkomsten? Ik was ongelofelijk nerveus die eerste keer. Vooral omdat ik er een verkeerd beeld van had: een 15-tal kletswijven die in een grote kring zitten en waar je elke week iets moét zeggen en een bekentenis moet doen. Niet dus, he. Wat een opluchting toen bleek dat de stoelen gewoon in rijen stonden en niet in een kring. En dat je vooral moet luisteren naar de coach en niet verplicht bent om iets te zeggen. Hoewel het de laatste twee keer plots well interactief werd. Nu heb ik er eigenlijk geen probleem meer mee om iets te moeten zeggen. Uiteindelijk kies je nog steeds zelf wat en hoeveel je vertelt. Anderzijds, we zitten daar allemaal met hetzelfde probleem en dezelfde zorgen en zwakke punten. Want dat valt echt wel op. Dingen waar ik mee worstel of die ik moeilijk vind, daar sukkelen anderen óók mee. En dat is echt wel een troost. Je pikt er ook veel tips en advies op.
In begin was ik heel enthousiast over de coach, maar het enthousiasme is jammer genoeg een beetje aan het minderen. Ik begin te merken dat ze wel heel erg vaak in herhaling valt. Sommige anekdotes die ik de eerste keer grappig vond, heb ik ondertussen al 4 keer gehoord. En daar kan ik me soms wel eens aan ergeren. Qua inhoud vertelt ze mij ook geen echt nieuwe dingen, behalve soms wat concrete tips. Je kan ook gaan om je enkel te laten wegen (tegen betaling…) en dan naar huis gaan. Maar dat kan ik dan weer niet. Ik ben een strever en als ik aan iets begin, wil ik het helemaal doen en goed doen.

Die laatste 5 (of 8…) kilo: ze gaan eraan!

Het enige dat ik me afvraag. Als ik mijn streefgewicht bereikt heb, is het uiteraard de bedoeling dat ik op gewicht blijf. En als ik nu zie hoe erg ik moet opletten en hoe strict ik moet tellen en hoe weinig ik aan die extra weekpunten kom, ben ik bang dat ik verdomd heel hard op mijn eten zal moeten letten om op gewicht te blijven. Slechts heel af en toe zondigen zonder teveel foliekes. Ik kan daar soms nogal een beetje gefrustreerd van lopen, nu al. Want ik eet toch zo graag. En veel ook, soms. Het zou makkelijker zijn moest ik enkele maatjes meer eigenlijk niet zo erg vinden.  Moest ik er mij kunnen bij neerleggen. Maar dat kan ik niet, heb ik ontdekt. Dus ja, dan tellen we maar puntjes!

We aten vandaag trouwens een ovenschotel met witloof, tomaat, appel en gehakte hazelnoten. Met puree gemaakt met groentenbouillon en een beetje geraspte kaas in plaats van met ei, melk en/of boter. Superlekker!
De kookboeken van Weight Watchers vind ik trouwens een aanrader. Heel makkelijk en handig om alle ingrediënten niet te moeten opzoeken en het totaal puntentotaal te moeten uitrekenen. En de (meeste) diepvries Weight Watchers menuu’tjes zijn ook echt lekker.

 

Explore posts in the same categories: Mezelf, WW

3 reacties op “Puntjes tellen”

  1. Patsy Says:

    Ik zou ook best enkele kilootjes minder willen wegen. Het eten van een boterham met de kindjes ’s avonds terwijl ik nadien nog warm met mijn man eet, is ook mijn hoofdzonde…
    Ik weet zeker dat je het zal lukken je streefdoel te halen, gezien je ook de start-to-run tot een goed eind bracht. Aan wilskracht ontbreekt het je niet! Succes!

  2. Jessie Says:

    Véél succes Tamara! Maar “een maatje meer” zou ik u toch écht niet noemen hoor!

  3. schrijfselkes Says:

    Serieus, ik ben jaloers op uw doorzettingsvermogen!
    Ik moet er 10 kwijt, deed een heel jaar bodystyling, verloor er 4 en ben ze ondertussen allevier alweer rijk. AH! Respect voor jou.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: