Over sneetjes in boterhammen en gebroken dinokoeken

Toen je me vorig jaar deze tijd zou gevraagd hebben hoe dat nu is met drie kindjes zou ik gezegd hebben: “Awel, dat valt eigenlijk wel mee. Beetje druk soms ongetwijfeld. Maar het is te doen. En het is vooral leuk, gezellig en plezant.” Toen waren de dochters 4 en een half jaar, 3 jaar en 6 maanden oud.

Fast Forward. Een jaar.

Als ze me nu dezelfde vraag zouden stellen zou ik zeggen dat het toch behoorlijk pokkedruk is met een 5 en een half jarige, een 4 jarige en een anderhalf jarige. Drukker dan vorig jaar. En lastig soms. En uitputtend. En heel soms ook een beetje met gezucht, niet altijd evenveel geduld en met lichte tegenzin aan de avondspits beginnen. En ook de weekends zijn niet altijd een moment van rust. En stiekem ook een beetje uitkijken naar de moment dat ze alledrie wat ouder zijn. En het iets minder intensief wordt. Hoop ik toch althans.
Uiteraard is het ook nog wel heel leuk, gezellig en plezant. En zie ik mijn monsters doodgraag.

’t Ligt aan de leeftijd denk ik.

Lena was vorig jaar een half jaar en een gemakkelijke baby. Als je haar ergens legde of zette waar ze haar oudere zussen kon bekijken was die voor lange tijd content. En ze sliep nog in de voor- en namiddag. En was gemakkelijk afgeleid en entertainbaar. Easy.
Nu is ze bijna 19 maanden. En peuterpuberteit kicked in, hallelujah! Dat ze een eigen willetje heeft, amai niet. Spullen bewust op de grond gooien, hoofd tegen tafel of grond bonken, slaan, bijten, stampen met benen en voeten. The whole package. En dat je dat niet zou zeggen als je haar onschuldig lief engelengezichtje met haar blonde krulletjes ziet. En dat ze vaak heel luid moet roepen om boven het andere lawaai te komen. Irriterend tergend luid gekrijs. Soms omdat ze boos is. Maar soms ook zomaar. Voor de fun. Of om reactie uit te lokken.

Vooral reactie van Marie. Lena en Marie, 2 handen op 1 buik. Lena kijkt aan tafel bewust naar Marie, doet een beetje zot omdat ze weet dat Marie meteen (luid!) begint te lachen en mee onnozel te doen. En te dansen, wiebelen, prutsen. En morsen. Maar niet of nauwelijks eten. Geestig!
Marie die van de ‘terrible 2’ naar de ‘happy 3’ en nu naar de ‘vreselijke 4’ ging. Alsof hysterische buien stoppen als kinderen geen 2 meer zijn. Moe-ha. 5 op een dag gemiddeld. Brullen, krijsen, roepen, tieren. Om niets. Of ja, wel om iets: omdat papa het durfde om een piepklein sneetje in haar boterham met korreltjes te doen zodat ze haar boterham zelf makkelijker kon dichtdoen. Dat doe je natuurlijk niet, the horror. Resultaat: gebrul, gekrijs, getier. En een nieuwe boterham eisen (right). En nog duizend keer meer gebrul, gekrijs en getier als de tijd om is en ik de boterham in de frigo legde en ze zonder eten naar school mocht. En nadien nog een huilbui omdat haar dinokoek voor op school op de grond viel en brak en nadien opnieuw een huilbui omdat ik haar ondertussen een nieuw zakje dinokoeken gaf en boos werd omdat de koeken niet kapot waren en ze de koeken zélf moest breken voor in haar koekendoosje te stoppen. En dan schiet ik in de lach. En wordt ze nog wat bozer.
Geestig, dus, zo een temperamentvol Marie’tje.
Een Marie’tje ook DIE GEEN OREN HEEFT! Allez, ze heeft er wel uiteraard. En ze functioneren goed ook. Maar het is van niet willen. Alles 16 keer moeten vragen eer ze het doet. Ook simpele vragen of verzoeken. Zelfs verzoeken die ze niet erg vindt van te doen. Geen reactie. Ook geen ‘ok’ of ‘neen’. Niets. Doodirritant! En voortdurend afgeleid als ze met iets bezig is.
En elke keer als er haar iets niet aanstaat: luid beginnen roepen en wenen in plaats van rustig te zeggen wat het probleem is. Echt tergend luid. En niet willen stoppen. Ik word daar horendol van.
Ik heb ze nog graag hoor, ons Marie. Heel graag. Ze is nog steeds extreem schattig, lief, flink (bij momenten) en grappig . En we merken dat het soms sterker is dan zichzelf, dat ongewenst gedrag. Dus proberen we te negeren en te time-outen. Niet altijd gemakkelijk weliswaar…

En Nora. Nora is eigenlijk ongelofelijk voorbeeldig momenteel. Wel wat eigenwijs soms. En extreem willen beter weten. En altijd een stapje verder willen gaan. Bvb. als ik zeg “niet lopen” in een drukke straat of op een parking, begint ze te huppelen. “Ik loop toch niet, mama?” *insert roloog*. Of “Daar aan die paal wachten op ons, Nora” waarna ze 7 meter na die paal stopt. “Aaah dié paal! Ik had die wel niet gezien eh.” Right.
Maar bon. Ge kunt daar wel al eens mee babbelen en onderhandelen. En dingen uitleggen waar ze dan ook oren naar heeft.
Dat ze bijna 6 wordt, begot. En.naar.het.eerste.leerjaar.gaat. *ineenkrimpend hart*.
Maar ik kijk daar stiekem ook wel heel erg naar uit. Bijna net zo hard als zijzelf.

Tot zover het geklaag. Het is bijna vakantie. Ook voor mij. Anderhalve maand. Rust! Geen schooldruk! Geen opgejaagde ochtend- en avondspitsen!
Hoewel vakantie met drie klein kinders… Heel erg rustig zal het ook wel niet zijn. Maar leve de dans- en sportkampen!

Explore posts in the same categories: Gedrag, Gezin, Kleine Ergernissen, Lena, Marie, Nora, Zonder categorie

7 reacties op “Over sneetjes in boterhammen en gebroken dinokoeken”

  1. kientjes Says:

    Nja, pittig he. Hier zijn ze echt op een heerlijke leeftijd nu. Zelfstandig, zichzelf entertainend, … En ook hoera voor de kampjes! Al heb ik met Fran serieus moeten onderhandelen, want ze zou gewoon 9 weken op kamp gaan. En met Lena moest ik ook onderhandelen, want ze wilde eigenlijk liever niet op kamp gaan.
    We spreken elkaar over 3 jaar nog es ;)

  2. Jessie Says:

    Ahhhh nééééééé!!! Niet doen Tamara!! Ik heb dit niet gelezen. NIET!!! Ge weet dat ik stiekem héél graag nog een derde wil, maar dat ik twee kinderen al zo verschrikkelijk druk kan vinden. En dat het bij ons nu net een klein beetje beter begint te gaan, zodat ik soms al’s durf te dromen van die derde, zo binnen anderhalf jaar ergens misschien, als ik durf. En gij zijt dan mijn grote voorbeeld, van drie toffe, blije kinderen :-)

    En amai, ik herken Ellis in Lena. Kwaad dat die al kan zijn. En boos, en brullen voor NIETS. En Jools die had laatst voor t eerst ook zo’n mega onredelijke crisis. Drie kwartier brullen en ontroostbaar zijn….Want ik had haar lepeltje in het spagethi bord gezet en de kans een klein beetje onder geroerd!!! THE HORROR, wat een slechte moeder. ZUCHT

  3. miestaflet Says:

    Herkenbaar. Maar als ik die drie samen zo’n plezier zie hebben, dan ben ik dat allemaal vergeten :)

  4. lieve Says:

    Hier ook 3 kinderen en ook de som gemaakt dat 2 + 1 zoveel meer is dan 3. Ondanks alle drukte en chaos blijf ik ons 3de kindje de beste beslissing ever noemen, die ik me nog nooit een seconde heb beklaagd, maar ik hou toch soms al mijn hart vast als ik denk aan 16 “en waarom mag iedereen van mijn klas al uitgaan en ik niet”, 14 “wanneer mag ik een brommer” en 11 “waarom mogen zij zoveel langer opblijven dan ik”. Ouder worden zorgt voor gemakken, maar als ze klein zijn als ze lastig zijn, hef je ze op en zet je ze in de berging… hoe doe je dat met 13 jarigen? :-)

  5. nowelja Says:

    Je doet me schrik krijgen voor over anderhalf jaar, dan zijn die zonen van ons ook 5 en half, 4 en 1,5….. :-s Maar ach, als er een glimlach op onze gezichten staat, dan is dat in 90% van de gevallen omwille van dat gespuis… :-)

  6. fozkefozke Says:

    betert als de kleinste naar school gaat. Soms, welteverstaan :-)

  7. Karen Says:

    Ok, ik heb het dan toch aangedurfd om te komen lezen, ondanks het feit dat je mij gewaarschuwd had :)
    En weet ge, ik zie het nog steeds zitten. Die 2 dochters van mij kunnen nu al soms zo ongelofelijk druk zijn samen, dat ik nog steeds denk dat een derde daarbij niet zo veel verschil kan maken. Ja toch he?? ;)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: